Κατά την άφιξή μας, φέτος, στο νησί των Κυκλάδων, την γοητευτική Τήνο, μας υποδέχτηκε μία γιγαντιαία αφίσα της πιο εμβληματικής φιγούρας, του πιο ασυμβίβαστου καλλιτέχνη, του κορυφαίου πρωτοπόρου Έλληνα γλύπτη, Γιαννούλη Χαλεπά.

Από το λιμάνι και τις λοιπές περιηγήσεις μας στα πανέμορφα χωριά, φτάσαμε στον Πάνορμο και τον Πύργο, το spot της ελληνικής μαρμαγλυπτικής, γενέτειρας των κορυφαίων γλυπτών. 


Τριήμερο στην Τήνο: Που να πάτε, τι να δείτε...


Στην είσοδο του χωριού, όπου λειτουργεί και ειδική σχολή με 30 σπουδαστές, συναντήσαμε το σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά, το οποίο λειτουργεί ως Μουσείο και δεν πρέπει να παραλείψετε να το επισκεφτείτε. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Μουσείο Πανορμιτών Καλλιτεχνών.

 

mouseiotinionkallitexnon.jpg

 xalepasspiti.jpg

 

Εισερχόμενοι στο παλιό αρχοντικό ο χρόνος σταμάτησε. Μία αίσθηση παρουσίας του ιδιοφυούς καλλιτέχνη αναβλύζει από παντού. Κρεμασμένο το κοστούμι του, τα εργαλεία του, οικιακά σκεύη και φωτογραφίες.

 

oikiachalepa.jpgΣτο ισόγειο του σπιτιού συναντάμε τρία δωμάτια

museumchalepas.jpgΣε ένα από αυτά, το κρεβάτι, το κοστούμι και το ταγάρι του

 

Υπήρξε το σύμβολο της δύναμης αλλά και της τραγικής μοναξιάς. Γνώρισε την απόρριψη, την απογοήτευση, την περιθωριοποίηση, αλλά πολύ μετέπειτα ήρθε η τεράστια αναγνώριση του κορυφαίου καλλιτέχνη.

 

Κάποια στιγμή, ενώ ήταν άφαντος, τον βρήκαν στο υπόγειο, όπου είχε αρχίσει να πλάθει τον πηλό. Φέρεται να είπε στις ανιψιές του που μοιρολογούσαν: «Σωπάστε κι εγώ θα πιάσω την τέχνη να δουλεύω». 

 

chalepasmouseio.jpgΚατεβαίνοντας στο υπόγειο, όπου ήταν το εργαστήριό του

 

Ποιος ήταν ο Γιαννούλης Χαλεπάς;

Ο μεγαλύτερος γλύπτης της νεότερης ελληνικής τέχνης. Γεννημένος στον Πύργο το 1851, ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας μαρμαρογλυπτών. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και με υποτροφία του Πανελλήνιου Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. 

Επιστρέφοντας στην Αθήνα δημιούργησε το δικό του εργαστήριο και το 1877 άρχισε να δουλεύει το πιο διάσημο γλυπτό του, την Κοιμωμένη για το ταφικό μνημείο της Σοφίας Αφεντάκη στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών. Την επόμενη χρονιά υπέστη νευρικό κλονισμό, γεγονός που τον οδήγησε στην καταστροφή των ίδιων του των έργων και σε συνεχείς απόπειρες αυτοκτονίες. Οι γιατροί της εποχής είχαν διαγνώσει ψυχασθένεια, δείχνοντας το δρόμο για το Ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1901, που πέθανε ο πατέρας του και η μητέρα του αποφάσισε να τον πάρει μαζί της πίσω στον Πύργο.

 

gliptachalepas.jpgΔιάφορα από τα έργα του, σε κεντρικό σημείο, ο "διπρόσωπος" Αλέξανδρος

chalepasoikia.jpgΟ πάγκος και τα εργαλεία του

 mouseiopirgos.jpgΗ κουζίνα με τα μαγειρικά σκεύη και τον ξυλόφουρνο

Επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη, έζησε κάνοντας το βοσκό ή θελήματα, καθώς η μητέρα του κατέστρεφε οτιδήποτε δημιουργούσε επειδή θεωρούσε ότι η γλυπτική ήταν η αιτία της τρέλας του. Οι κάτοικοι τον αντιμετώπιζαν σαν τον τρελό του χωριού, ωστόσο μετά το θάνατο της μητέρας του άρχισε να ασχολείται με τη μεγάλη του αγάπη, αγνοώντας τον περίγυρό του. Έχοντας ξαναβρει τα λογικά του και τον εαυτό του, μετακόμισε στην Αθήνα το 1930 για να ζήσει με την ανηψιά του και καθιερώθηκε στους πνευματικούς κύκλους της Αθήνας με το Αριστείο των Τεχνών για τα έργα του.

 

Συνολικά, τα έργα του που σώζονται ως σήμερα υπολογίζονται περίπου σε 150, που περιλαμβάνουν γλυπτά αλλά και πολλά σχέδια και σκίτσα 

 

 

 

 

 

 

 

Κατηγορία Editors Choice

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ