Ένα δυσάρεστο γεγονός είναι συνδεδεμένο με τη μικρή πολυκατοικία με τη μεγάλη ιστορία, στη λεωφόρο Κηφισίας 4, στους Αμπελόκηπους. 

Στο καφενείο «Παρθενών» του Ανδρέα Γλεντζάκη υπογράφτηκε, στις 27 Απριλίου 1941, η συνθήκη παράδοσης της Αθήνας και του Πειραιά στους Γερμανούς, 21 ημέρες μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό θα γίνεται πλέον γνωστό στους περαστικούς με την πινακίδα που θα αναρτηθεί κατά τη διάρκεια εκδήλωσης, την οποία διοργανώνουν το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018 και ώρα 12μ.μ το 56ο Γυμνάσιο Αθήνας και η μη κερδοσκοπική οργάνωση Monumenta, με τη συνεργασία της οικογένειας Γλεντζάκη. Η δημιουργία της πινακίδας είναι αποτέλεσμα της δράσης της Συντακτικής και Φωτογραφικής Ομάδας του Εργαστηρίου Πληροφορικής του 56ου Γυμνασίου η οποία, με τη συνεργασία της Monumenta, κατέγραψε το κτήριο και πήρε συνεντεύξεις που ανέδειξαν την ιστορία του.

«Στην Κηφισίας 4 έχουμε ένα ιστορικό κτήριο. Ο εγγονός του Ανδρέα Γλεντζάκη, στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, μετέφερε κάποιες περιγραφές του πατέρα του για την εποχή, ο οποίος θυμόταν το γεγονός της παράδοσης, πόσο πολύ στενοχωρήθηκε ο δικός του πατέρας, ο Ανδρέας Γλεντζάκης, που έγινε στο καφενείο του ένα τόσο δυσάρεστο γεγονός. Θυμόταν ότι από την αγανάκτησή του χτύπησε το τραπέζι, το οποίο και έσπασε», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η επικεφαλής της Monumenta, Ειρήνη Γρατσία. Ανατρέχοντας στην ιστοσελίδα του σχολείου (https://www.slideshare.net/goa56tk/ss-31117489) μπορεί κανείς να διαβάσει περισσότερα για την εποχή, αλλά και για το συγκεκριμένο γεγονός.

Η μικρή πολυκατοικία στην Λεωφόρο Κηφισίας 4 (Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ)Η πολυκατοικία στην Λεωφόρο Κηφισίας 4 (Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

«Η εκδήλωση», συμπληρώνει η κ. Γρατσία, «είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας που έχει η Monumenta με το 56ο Γυμνάσιο Αθήνας εδώ και περισσότερο από τρία χρόνια. Έχουμε αναρτήσει πινακίδα και στο σχολείο τους, που είναι ένα από τα σχολεία του '30. Τα παιδιά δούλεψαν με την ιστορία του κτηρίου, έκαναν συνεντεύξεις και μαζί προχωρήσαμε στην καταγραφή, φτιάξαμε την πινακίδα που αναρτήσαμε σε μια εκδήλωση, η οποία συνοδεύεται πάντα και από μια ξενάγηση. Ο πολίτης έτσι ενημερώνεται για το κτήριο που βλέπει, γεγονός που διευρύνει τον ορίζοντα. Δηλαδή, όταν γνωρίζεις κάτι, το αντιμετωπίζεις αλλιώς, το αγαπάς, το προστατεύεις. Αυτός είναι και ο στόχος», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η εκδήλωση όμως δεν γίνεται μόνο για την ανάρτηση της πινακίδας. «Γίνεται και για να γνωρίσουμε το κτήριο, αλλά και για να φανεί η δουλειά που γίνεται από τα σχολεία και τη Monumenta στο πλαίσιο της καταγραφής και της τεκμηρίωσης κτηρίων. Επίσης, για να αρχίσουμε να βλέπουμε τα κτήρια, να κοιτάμε ψηλά. Ομορφαίνει τη ζωή μας η γνωριμία με αυτή την πόλη που είναι ένα ανοικτό μουσείο αρχιτεκτονικής», προσθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η επικεφαλής της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης.

Η πολυκατοικία της λεωφόρου Κηφισίας 4 ξεκίνησε να κτίζεται το 1936, σε μια εποχή κατά την οποία έχουν επικρατήσει πλήρως οι αρχές του μοντέρνου κινήματος στην αρχιτεκτονική. Λιτές όψεις, μεγάλα ανοίγματα, κλειστοί εξώστες (έρκερ), εξωτερικά επιχρίσματα με την τεχνική του αρτιφισιέλ είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής αυτής που χρησιμοποιεί το οπλισμένο σκυρόδεμα. Το κτήριο, στην αρχική του φάση, περιλάμβανε το ισόγειο, στο οποίο λειτουργούσε το καφενείο «Παρθενών», τον πρώτο όροφο και υπόγειο, στο οποίο είχε διαμορφωθεί πολεμικό καταφύγιο. Σε μεταγενέστερη χρονική περίοδο προστέθηκαν στο κτήριο δύο ακόμη όροφοι.

Στο καφενείο «Παρθενών» του Ανδρέα Γλεντζάκη υπογράφτηκε, στις 27 Απριλίου 1941, η συνθήκη παράδοσης της Αθήνας και του Πειραιά στους Γερμανούς (Φωτογραφία: streetview)

 

Κατηγορία Art & Culture

Αυτό που κάνει ξεχωριστή μία πολυκατοικία στα Χανιά είναι το υπόγειό της γιατί σε αυτό, κάτω ακριβώς από τα καταστήματα και τις οικίες, βρίσκεται ένας τάφος!

Ανοίγοντας κάποιος την πόρτα του υπογείου της πολυκατοικίας επί της Ανδρέα Παπανδρέου, προχωρά και αντικρίζει ένα μακρύ, καθοδικό "διάδρομο" λαξευμένο πάνω σε βράχο που καταλήγει σε έναν ταφικό θάλαμο.­­

Προφανώς και δεν πρόκειται για έναν οποιοδήποτε τάφο, αλλά για ένα αρχαιολογικό μνημείο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χανίων, ο συγκεκριμένος τάφος χρονολογείται περίπου από το 1375 - 1250 π. Χ.

Βρίσκεται σε βάθος 6.75 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους και ο κατηφορικός δρόμος που οδηγεί στον θάλαμο έχει μήκος 14,5 μέτρων. Ο θάλαμος έχει διαστάσεις 2,65 x2,70 μ. και ύψος 1.90 μέτρου. 

 

arxeos-tafos-andrea-papandreou-12059.jpg

 

Τι βρέθηκε μέσα στον τάφο

Οι θαλαμωτοί τάφοι ήταν οικογενειακοί και υφίσταντο συλήσεις κατά τους ιστορικούς χρόνους.

Όπως αναφέρεται και στην έκδοση της ΚΕ' ΕΠΚΑ Χανίων "Χανιά (Κυδωνία) - Περιήγηση σε χώρους αρχαίας μνήμης" στο εσωτερικό του συγκεκριμένου θαλάμου βρέθηκαν τα οστά 7 νεκρών, δυο εκ των οποίων ήταν παιδιά. Επίσης βρέθηκαν οστά και μικρού κατοικίδιου ζώου. Και οι 7 ταφές είχαν συληθεί.

Από τα κτερίσματα και τα αντικείμενα που βρέθηκαν στον χώρο και διασώθηκαν από τις παραβιάσεις ήταν δύο ασκοί, ένα κύπελλο, χάντρες και ένας εντυπωσιακός σφραγιδόλιθος από αχάτη που απεικονίζει ένα ελάφι ανάμεσα σε δυο όρθια αντικριστά λιοντάρια, όπως διακρίνεται στην παρακάτω φωτογραφία.

 eurima-tafos.jpg

Φωτογραφία από την έκδοση της ΚΕ' ΕΠΚΑ Χανίων "Χανιά (Κυδωνία) - Περιήγηση σε χώρους αρχαίας μνήμης"

 

video by Flashnews Gr

 

Κάτω από τη σύγχρονη πόλη των Χανίων βρίσκεται η νεκρόπολη της Κυδωνίας 

Ο τάφος αυτός δεν είναι ο μοναδικός, αλλά ένας από τους 200 που έχουν ανασκαφεί, στην πλειοψηφία τους υπόγειοι της υστερομινωικής περιόδου 1450-1200 πΧ. και βρίσκονται... "κάτω από τα πόδια" των Χανιωτών!

Ο λόγος είναι ότι κάτω από τη σημερινή πόλη των Χανίων και κυρίως στην περιοχή των Δικαστηρίων, την περιοχή των "Ολυμπίων" και του Αγίου Ιωάννη, βρισκόταν η νεκρόπολη της Κυδωνίας.

Συγκεκριμένα, το νεκροταφείο της Κυδωνίας εκτεινόταν σε απόσταση περίπου 1χλμ επί 1,3 χλμ νοτιοανατολικά του οικισμού και σε απόσταση ασφαλείας περίπου 300 μέτρων από αυτόν.

Έτσι, υπάρχουν πολλά ταφικά μνημεία κάτω από πολυώροφα κτίρια και κατοικίες που υψώνονται στο κέντρο της πόλης των Χανίων και όλοι τα έχουμε παρατηρήσει ή απλώς τα έχουμε προσπεράσει, χωρίς να γνωρίζουμε τι κρύβουν στο υπόγειό τους.

 

Περισσότερα στο flashnews

Κατηγορία Art & Culture

Το Παγκράτι αποτελούσε ανέκαθεν σημείο συνάντησης, με έντονη νυχτερινή ζωή αλλά και πολυπολιτισμική γωνιά της Αθήνας…

Συνοικία με παρελθόν, παρόν και μέλλον, καλλιτέχνες, ποιητές, ο πνευματικός κόσμος μιας άλλης εποχής, έζησαν στα διαμερίσματα της, περπάτησαν στους δρόμους της, διασκεδάσαν στα μαγαζιά της,

Σε αυτήν την πολυκατοικία έζησε ο Κώστας Βάρναλης… Συγκεκριμένα πέρασε τα τελευταία 17 χρόνια της ζωής του στην οδό Σπύρου Μερκούρη 27 και Τιμάρχου.

 

 816241_6_4.jpgH πολυκατοικία της Σπύρου Μερκούρη

 

Ο Κώστας Βάρναλης γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1884 στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας, το σημερινό Μπουργκάς της Βουλγαρίας.   

Το επίθετό του, αν όχι καλλιτεχνικό δηλώνει καταγωγή από τη Βάρνα όπου έμεναν πολλοί Έλληνες — το επίθετο του πατέρα του ήταν Μπουμπούς. Το 1898 τέλειωσε το Ελληνικό Σχολείο και συνέχισε την εκπαίδευσή του στα Ζαρίφεια διδασκαλεία της Φιλιππούπολης και έπειτα με την υποστήριξη του Μητροπολίτη Αγχιάλου ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει φιλολογία και εκεί πήρε μέρος στη διαμάχη για το γλωσσικό ζήτημα ως υποστηρικτής των δημοτικιστών. Το 1907 συμμετείχε στην ίδρυση του ποιητικού περιοδικού Ηγησώ, το οποίο κυκλοφόρησε δέκα τεύχη. 

 


Εγγραφείτε δωρεάν στο newsletter μας για να μαθαίνετε όλες τις τάσεις και τις προτάσεις για ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό


 

Το 1908 πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και άρχισε να εργάζεται στην εκπαίδευση, στην αρχή στο ελληνικό διδασκαλείο του Πύργου (Μπουργκάς), σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, και στη συνέχεια στην Ελλάδα (στην Αμαλιάδα) και μεταξύ άλλων στην Ανωτάτη Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών. Διετέλεσε για πολλά χρόνια καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, ενώ εργάστηκε για βιοποριστικούς λόγους και ως δημοσιογράφος. Από το 1910 άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνική μετάφραση και ως το 1916 ολοκλήρωσε τους Ηρακλείδες του Ευριπίδη, τον Αίαντα του Σοφοκλή, τα Απομνημονεύματα του Ξενοφώντα και τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου του Φλωμπέρ. 

  

dfskjjkfjsdlfsd.jpg

 

Μετά τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο, στον οποίο πήρε μέρος, φοίτησε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης του Γληνού.   Αναμνηστική πλάκα στη βουλγαρική γλώσσα για τον Κώστα Βάρναλη στη γενέτειρα πόλη του, Μπουργκάς   Το 1919 πήγε στο Παρίσι με υποτροφία και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, φιλολογίας, κοινωνιολογίας και αισθητικής. Τότε προσχώρησε στον μαρξισμό και τον διαλεκτικό υλισμό, και αναθεώρησε τις προηγούμενες απόψεις του για την ποίηση, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Καρπός αυτής της στροφής στάθηκε το ποίημα «Προσκυνητής». 


Παγκράτι: Το νησιώτικο σπίτι του Σεφέρη που φιλοξένησε προσωπικότητες


Το καλοκαίρι του 1921 έγραψε στην Αίγινα Το Φως που καίει, που εξέδωσε ένα χρόνο αργότερα στην Αλεξάνδρεια με το ψευδώνυμο Δήμος Τανάλιας. Το 1922 δημοσίευσε επίσης τους Μοιραίους στο περιοδικό Νεολαία και τη «Λευτεριά» στο περιοδικό Μούσα. Το 1924 δίδαξε νεοελληνική λογοτεχνία στην Παιδαγωγική Ακαδημία υπό τη διεύθυνση του Γληνού. Το 1926 παύθηκε από τη θέση του ως καθηγητή της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, με αφορμή ένα δημοσίευμα της Εστίας, που δημοσίευσε ένα απόσπασμα από Το φως που καίει. 

Ο Βάρναλης στράφηκε στη δημοσιογραφία και έφυγε για τη Γαλλία ως ανταποκριτής της Προόδου. Το 1927 τύπωσε τους Σκλάβους Πολιορκημένους. Το 1929 νυμφεύθηκε την ποιήτρια Δώρα Μοάτσου. Το 1932 εξέδωσε την Αληθινή απολογία του Σωκράτη. Το 1935 πήρε μέρος ως αντιπρόσωπος των Ελλήνων συγγραφέων στο Συνέδριο Σοβιετικών Συγγραφέων στη Μόσχα και μετά εξορίστηκε στη Μυτιλήνη και τον Άγιο Ευστράτιο. Στην Κατοχή έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ως μέλος του ΕΑΜ.

 

varnalis.jpg

 

Tο 1956 τιμήθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και το 1959 τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν. Είχαν προηγηθεί μεταξύ άλλων εκδόσεις των έργων του Ζωντανοί άνθρωποι, Το Ημερολόγιο της Πηνελόπης, Ποιητικά, Διχτάτορες, Αισθητικά- Κριτικά (δύο τόμοι). Το 1965 εκδόθηκε η τελευταία ποιητική συλλογή του με τίτλο Ελεύθερος κόσμος και το 1972 το θεατρικό έργο Άτταλος ο Γ΄.


Παγκράτι: Το σπίτι του Μάνου Χατζιδάκι στην περιοχή που λάτρεψε ο πνευματικός κόσμος


 

Πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου 1974. Το ταφικό μνημείο του ποιητή, στο Α΄ Νεκροταφείο φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης Κοσμάς Ξενάκης, το 1975.

Κατηγορία Editors Choice

Η άλλοτε κραταιά αστική γειτονιά της Αθήνας, η Κυψέλη προσπαθεί να προχωρήσει στο μέλλον, με οδηγό το πλούσιο παρελθόν της.

Ο καταπράσινος πεζόδρομος με τις καλαίσθητες πολυκατοικίες του Μεσοπολέμου, όπως η περίφημη πολυκατοικία Λαναρά χτισμένη το 1938 στη συμβολή των οδών Φωκίωνος Νέγρη και Επτανήσου, δείχνει να παραμένει -τουλάχιστον ως προς την εικόνα του- αναλλοίωτος στον χρόνο, παρά τη ραγδαία αλλαγή φυσιογνωμίας που υπέστη στο σύνολό της η άλλοτε αστική Κυψέλη. 

 

lanar.jpg

 

Η πασίγνωστη πολυκατοικία οικοδομήθηκε το 1938, σε σχέδια του μηχανικού Ιωάννη Ζολώτα και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του μοντέρνου κινήματος που αναπτύχθηκε στην Αθήνα την περίοδο του Μεσοπολέμου. 

 

IMG_20171009_101305-e1507549191923.jpg

 

Εντυπωσιάζει ακόμη και σήμερα με την ποιότητα της κατασκευής της, τις καμπύλες μορφές των στοιχείων της.

Χαρακτηριστικό δείγμα του μοντέρνου μεσοπολεμικού κινήματος με τις "πουριστικές" και ρασιοναλιστικές κατευθύνσεις, εντυπωσιάζει ακόμη και σήμερα, όπως παρατηρεί ο Μ. Μπίρης, με την ποιότητα της κατασκευής της, τις καμπύλες μορφές της και τη στιβαρή εμφάνιση του όγκου της.


Εγγραφείτε δωρεάν στο newsletter μας για να μαθαίνετε όλες τις τάσεις και τις προτάσεις για ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό


 

Η πρώτη πολυκατοικία

Η πρώτη πολυκατοικία χτίζεται το 1938 και ήταν ιδιοκτησία του επιχειρηματία Λαναρά. Το καταφύγιο της έγινε γνωστό κατά τη διάρκεια τηα γερμανικής κατοχής.

Σταδιακά από την δεκαετία του `50 η οδός Φωκίωνος Νέγρη, όπως και όλη η περιοχή της Κυψέλης, βιώνει μια αυξανόμενη οικοδομική δραστηριότητα. Σημαντικά οικοδομήματα, που διατηρούνται ακόμα και σήμερα, συγκεντρώνουν ένα μεγάλο ποσοστό κατοίκων στη περιοχή. 

 

KK9451.jpg

 

Ο πεζόδρομος και ο αποκεντρωμένος χαρακτήρας της συνοικίας βοηθάει πολύ στη δημιουργία νυχτερινών κέντρων γύρω του. Κάτι που σιγά – σιγά τη κάνει το κεντρικό δρόμο της Κυψέλης διάσημο για τη νυχτερινή ζωή του. Τα «ποδοσφαιράκια», τα εστιατόρια, τα ζαχαροπλαστεία και τα διάφορα νυχτερινά καταστήματα δίνουν έναν ιδιαίτερο τόνο στη συνοικία. Έτσι που μέρα με την μέρα να γίνεται ολοένα και πιο γνωστή αποκτώντας ιδιαίτερη φήμη στις νεαρές ηλικίες.

Fokionos-Negri-23-Eptanisou-46-04-685x1024.jpg

 

KK9445.jpg

 

Το 1965 ο Κ. Καραγιάννης με την ταινία «Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» προσπαθεί να μεταφέρει ένας μέρος από την εικόνα που είχε δημιουργηθεί για την γειτονιά και τους θαμώνες της. Σε πολλά από τα λεγόμενα σφαιριστήρια της εποχής σύχναζαν οι λεγόμενοι «τεντυπώιδες». Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως η περιγραφή τους στην ταινία του Γ. Δαλιανίδη «Νόμος 4000» έγινε εξ ολοκλήρου σε σημεία και στέκια της Κυψέλης.

 

 cf81ceb5cebcceb1cebbceb9_cf84ceb1ceb9cebdceb9ceb1.jpg

 

Πληροφορίες από eie/astyries.wordpress/athina984

Κατηγορία Art & Culture

Θαυμάζοντας κτήρια διάφορων εποχών και ρευμάτων πέσαμε πάνω σε ένα εξαιρετικό κείμενο της αρχαιολόγου Σοφίας Σταυριανοπούλου που αναρτήθηκε στο inExarchiagr και αφορά σε μία ιστορική πολυκατοικία που σίγουροι πολλοί έχουν κοντοσταθεί και παρατηρήσει…

Τυχεροί είναι οι κάτοικοι του κέντρου και της πιο παλιάς γενιάς…

 

inexarchia-zaimi-kai-sturnari_0.jpg

 

Πρόκειται για ένα κτίριο-σύμβολο για την αθηναϊκή αρχιτεκτονική, πρωτοποριακό σε σχεδιασμό για την εποχή, που αποτελεί σημείο αναφοράς του ριζοσπαστικού μοντερνισμού στην Αθήνα.

Η εμβληματική πολυκατοικία του Μιχαηλίδη, εκ Κύπρου, και του μετέπειτα καθηγητού της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ Θουκιδίδου Βαλεντή έμεινε στην ιστορία…

 

152.jpg

 

Ο Μιχαηλίδης, με εφόδια τη μεγάλη εμπειρία στο Παρίσι και το ταλέντο του, συνεργάζεται στην Αθήνα με τον εξίσου ταλαντούχο συμφοιτητή του, και αργότερα καθηγητή του ΕΜΠ, Θουκυδίδη Βαλεντή και οι δυο τους φέρνουν νέο, ριζοσπαστικό αέρα τόσο στη μορφή των κτιρίων όσο και στον εσωτερικό σχεδιασμό τους.


Βίλα Καζούλη: Ξενάγηση στο μεγαλύτερο εξοχικό των Βορείων Προαστίων (vid)


Σε αντίθεση με τη σημερινή αντίληψη, οι αστικές πολυκατοικίες του μεσοπολέμου αποτελούν έναν πολυτελή χώρο διαβίωσης και ήταν περιζήτητες από τη μεσαία και ανώτερη αστική τάξη, η οποία τότε εδραιώνει τη θέση της στην ελληνική κοινωνία. Οι άνθρωποι αυτοί, άνδρες και γυναίκες, εξέφραζαν τη νεωτερικότητα στις αντιλήψεις, στον τρόπο ζωής, στον τρόπο ένδυσης και  διασκέδασης, μετέχοντας ενεργά στην οικονομική και πολιτική ζωή.

 

zaimii.jpg

 

Σε κείμενο της Καθημερινής (από Μελίτα Τσουτρέλη Μπενά) διαβάσαμε: Όταν ξεκίνησαν τα Δεκεμβριανά, οι Βρετανοί είχαν επιτάξει το ρετιρέ του 5ου ορόφου της πολυκατοικίας και είχαν εγκαταστήσει στην ταράτσα ένα πολυβόλο που ήλεγχε τη γωνία Στουρνάρη και Ζαΐμη και εμπόδιζε το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ να προχωρήσει προς την Πατησίων.

Πράγματι ιστορική πολυκατοικία…

 

Κατηγορία Art & Culture

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info@mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ