Το συγκρότημα του γένους των ΤρουπάκηδωνΜούρτζινων, μια τυπική οχυρωμένη κατοικία καπετάνιου της Εξω Μάνης της εποχής της Τουρκοκρατίας στην παλαιά Καρδαμύλη, αποκαταστάθηκε πρόσφατα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού, φιλοδοξώντας να αποτελέσει ταυτόχρονα χώρο εκπαίδευσης, αλλά και αναλογισμού της κοινωνικής συγκρότησης της περιοχής στη διάρκεια μιας μακράς περιόδου.

Βασικός άξονας της έκθεσης αποτελεί η διευρυμένη αποκωδικοποίηση των εννοιών που περικλείει ο όρος “Οχυρό”. 


Καρδαμύλη: Το παραμυθένιο διαμάντι της μεσσηνιακής Μάνης


pirgos-mourtzinon.jpg

 

Στόχος του εγχειρήματος είναι η διερεύνηση των επιμέρους δομών (αρχιτεκτονικών, κοινωνιολογικών και ανθρωπολογικών) που σχετίζονται με την ιστορική γενεαλογία του οικισμού και η μεταφορά τους σε σύγχρονες εικαστικές προτάσεις (ζωγραφική, γλυπτική, εγκαταστάσεις, video, φωτογραφία, επιτελέσεις, αρχειακές παραθέσεις). 

Η οχύρωση, απαραίτητη αμυντική μέθοδος έναντι του επαπειλούμενου κινδύνου, συνυφασμένη με την γεωπολιτική και γεωλογική ιδιαιτερότητα της τοποθεσίας, συγκροτεί ένα ενιαίο σύνολο από υπέργεια και υπόγεια έργα που συνδέονται μεταξύ τους με πλέγματα πολιτισμικών αλληλεπιδράσεων. Η βιοπολιτική της οχύρωσης ως πράξη άμυνας σε συνδυασμό με το ενέργημα του καταφυγίου ως χωρικότητα προστατευμένης διαβίωσης, συνθέτουν μια σειρά από υβριδικά μοντέλα που αναλύουν τον καθημερινό βίο στο πλαίσιο μιας επισφαλούς ανθρωπογεωγραφίας.

 

p6040878site.1200x800.jpg

 

Ζητήματα όπως η οικιστική αυτονομία, η πατριαρχική οικογένεια ως κυρίαρχη κοινωνική δομή της εποχής, τα φεουδαρχικά κρησφύγετα, οι αμυντικοί μηχανισμοί, η σύνθετη αρχιτεκτονική τυπολογία του συγκροτήματος και οι ύστερες επεμβάσεις αποκατάστασης αποτελέσαν μερικά από τα διεπιστημονικά δεδομένα που συνέθεσαν το πεδίο έρευνας και έμπνευσης για τους 16 συμμετέχοντες εικαστικούς καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες. Οι προσκεκλημένοι καλλιτέχνες φιλοξενήθηκαν για 4 ημέρες στην Καρδαμύλη από την Πέμπτη 12 έως την Κυριακή 15 Απριλίου. Εκεί ενημερώθηκαν από την έφορο, αρχαιολόγους, ιστορικούς μελετητές και αρχιτέκτονες που συμμετείχαν στην αποκατάσταση και σημερινή χρήση του μνημείου. Η εργαστηριακού τύπου διαμονή (residency) ήταν προσβάσιμη από την τοπική κοινωνία της Μάνης ώστε το κοινό να συμμετέχει ενεργά στις συζητήσεις και στην ερευνητική μεθοδολογία των καλλιτεχνών.

 

43DFE149D8A02ED7FE54950B0E4618D7.jpg

 

Kardamili Project

Το “Kardamili Project” είναι μια πλατφόρμα σύγχρονης τέχνης που δραστηριοποιείται συστηματικά στην ευρύτερη περιοχή της Καρδαμύλης Μεσσηνίας. Με ερευνητικό πεδίο το συγκεκριμένο χωριό της Μάνης κάθε διοργάνωση επικεντρώνεται σε θεματικές που προσφέρουν αλληλεπιδράσεις με την ιδιαιτερότητα του τοπίου, το οικιστικό συμβάν, την κοινωνική συνοχή, την τοπική ανθρωπογεωγραφία. Η πλατφόρμα ιδρύθηκε το 2006 με πρωτεργάτη τον εικαστικό καλλιτέχνη Θεόδωρο Ζαφειρόπουλο, επίκουρο καθηγητή ΕΜΠ, τελεί υπό την αιγίδα των πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Δήμου Δυτικής Μάνης και υποστηρίζεται από φορείς, ιδιώτες και κατοίκους της περιοχής. Συνεργαζόμενο με καλλιτέχνες, επιμελητές, αρχιτέκτονες, θεωρητικούς και πολιτικούς επιστήμονες το “Kardamili Project” είναι ένα πειραματικό πολιτιστικό εγχείρημα που με εκθεσιακές δραστηριότητες και προγράμματα φιλοξενίας (residency) επιχειρεί να συστήσει και να δημιουργήσει υπέρ-τοπικούς επικοινωνιακούς διαύλους με την σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική.

Μέχρι σήμερα στο πλαίσιο του “Kardamili Project” έχουν γίνει οι εξής διοργανώσεις σύγχρονης τέχνης: Το 2006 διοργανώθηκε η έκθεση με τίτλο “Opposite Choice / Αντίστροφη επιλογή” (επιμέλεια: Λίνα Τσίκουτα) στο παλιό δημοτικό σχολείο Καρδαμύλης Το 2007 διοργανώθηκε η έκθεση- περίπατος με τίτλο “TransMission / ΕκΠομπή” (επιμέλεια: Μαρίνα Λαγού) στο παλιό δημοτικό σχολείο Καρδαμύλης και σε πολλά σημεία μέσα στο χωριό (καταστήματα, εστιατόρια, ξενοδοχεία, ερειπωμένα κτήρια). Το 2010 διοργανώθηκε το residency – έκθεση με τίτλο “Legitimate Possession / Θεμιτή Κατοχή” (επιμέλεια: Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος) σε κεντρικό εγκαταλελειμμένο ζαχαροπλαστείο με σειρά υπαίθριων διαλέξεων και επιτελεστικών ομιλιών.

Το 2012 διοργανώθηκε από την ομάδα “Φιλοπάππου” το residency με τίτλο “OffShore” στην βραχονησίδα Μερόπη που βρίσκεται 400 μ. από την ακτή της Καρδαμύλης. Η έκθεση με τίτλο “Οχυρό” αποτελεί το 5ο μέρος μιας σειράς καλλιτεχνικών δράσεων με στόχο την προβολή, την ανάπτυξη, την έρευνα και τον πολιτιστικό αναστοχασμό, με πρωτογενές υλικό την επιθυμία επιστροφής σε μια μικρή κοινότητα της μεθορίου.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες:

Αρβανίτης Νίκος, Βελώνης Κωστής, Γεροδήμος Βασίλης, Γιαννίση Φοίβη, Γρηγοριάδης Γιάννης, Γυπαράκης Γιώργος, Ισιδώρου Γιάννης, Ιωαννίδης Κώστας, Κοτιώνης Ζήσης, Μπασσάνος Κώστας, Παπακωνσταντίνου Νίνα, Παππά Νίνα, Τσώλης Κώστας, Χανδρής Παντελής, Χριστόπουλος Κώστας, Ψυχούλης Αλέξανδρος.

Πηγή: www.culturenow.gr

Κατηγορία Art & Culture

Πορευόμαστε στο μέλλον, γνωρίζοντας το παρελθόν…

Σε μία από τις πρόσφατες εξορμήσεις μας στη Βόρεια Ελλάδα, επισκεφτήκαμε ένα μνημείο που θέλαμε από καιρό να θαυμάσουμε από κοντά…

 

Καλάβρυτα: Το Μουσείο του Ολοκαυτώματος και οι αναμνήσεις μιας θηριωδίας

 

Το mygreekholiday ξεναγήθηκε στο θρυλικό οχυρό Ρούπελ.

roupel.jpg

tooxiroroupel.jpg

 

Το οχυρό είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα της οχυρωμένης τοποθεσίας κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, με συνολικό ανάπτυγμα καταφυγίων 1.849 μέτρα και μήκος στοών 4.251 μέτρα. Το οχυρό βρίσκεται μεταξύ του όρους Αγκίστρου και των ανατολικών προσβάσεων του Μπέλες, (μέσα από τη στενωπό αυτή ρέει ο ποταμός Στρυμόνας και κοντά στη βόρεια έξοδο της βρίσκεται η ελληνοβουλγαρική μεθόριος). Λόγω της στρατηγικής της σημασίας μετά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο κατασκευάσθηκε στη θέση αυτή ανασχετικό σύστημα οχυρών, από το οποία ισχυρότερο ήταν αυτό του Ρούπελ, που βρίσκεται προς τη βόρεια έξοδο της στενωπού.

 

13.800.jpgΥπόγεια σκάλα που οδηγεί σε πολυβολείο

 

Στις μέρες μας το Ρούπελ λειτουργεί περισσότερο ως ένα ιστορικό μνημείο όπου ο καθένας μπορεί να επισκεφθεί και με τις ξεναγήσεις που γίνονται θα μπορέσει να γνωρίσει ένα κομμάτι των οχυρών.

 

stoaroupel.jpgH υπόγεια κεντρική στοά που είναι επισκέψιμη στο κοινό

 

iatreioroupel.jpgΟ πολυβολητής-γιατρός στο ιατρείο του που περιθάλπει τραυματία

 

Σήμερα είναι επισκέψιμη μια στοά των οχυρών, ένα μικρό μουσείο, το περίπτερο των επισκεπτών, το παρατηρητήριο και το Ηρώο πεσόντων. Στη στοά ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να αισθανθεί τις στιγμές της μάχης. Περπατώντας στους θαλάμους και στους πλευρικούς διαδρόμους υπάρχουν τα διοράματα, που αναπαριστούν τους Έλληνες μαχητές της μάχης των οχυρών (πολυβολητή, γιατρό στο ιατρείο του που περιθάλπει τραυματία, τον επιλοχία στο γραφείο του και το γραφείο του λοχαγού. 

Ειδικά μεγάφωνα που έχουν τοποθετηθεί σε κατάλληλα σημεία αναπαράγουν πυροβολισμούς, εκπυρσοκροτήσεις πυροβόλων και τυφεκίων, επιθέσεις αεροπλάνων και άλλους ήχους της μάχης.

 roupelexo.jpg

 

INFO: Ο επισκέπτης του οχυρού θα μπορέσει να προσεγγίσει το Ρούπελ από το δρόμο Σιδηροκάστρου - Προμαχώνα και πριν το Τελωνείο του Προμαχώνα θα στρίψει δεξιά, στο σημείο όπου υπάρχει μέσα σε λευκό μαρμάρινο ηρώο η προτομή του Ιωάννη Μεταξά. 

 

video by Stavros Salampoukidis

 

Κατηγορία Editors Choice

Τελικά, η Καρδίτσα κρύβει πολλές εκπλήξεις και άλλα τόσα αξιοθέατα, καθώς από πέραν της περίφημης Λίμνης Πλαστήρα και τις υπαίθριες δραστηριότητες, ο επισκέπτης μπορεί να μαγευτεί από το επιβλητικό βυζαντινό κάστρο του Φαναρίου.

Το κάστρο που διοικητικά ανήκει στο νομό Καρδίτσας, βρίσκεται 16 χλμ. νότια των Τρικάλων, σε ένα λόφο ορατό από μακριά. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα διατηρημένα κάστρα της χώρας μας.

Αμάραντος: Το χωριό που είναι πνιγμένο στα έλατα και η άγνωστη ιστορία του

Είναι το μοναδικό καλοδιατηρημένο φρούριο σε όλη τη δυτική Θεσσαλία και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50 υπήρχαν ακέραιες και οι επάλξεις του. Έστω και καθυστερημένα ανέλαβε δράση η πολιτεία την διάσωση του και άρχισε η ανοικοδόμηση του από την 7η εφορία βυζαντινών αρχαιοτήτων.

Fanari_Kastro_2.jpg

Οι πρώτες εργασίες ανασκαφής έγιναν το 1984 και διήρκεσαν δύο περίπου χρόνια, οπότε και σταμάτησε κάθε περαιτέρω προσπάθεια. Μετά την πάροδο μιας δεκαετίας εντάχθηκε σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα αναστήλωσης κι εντάχθηκε σε αυτό το 1995, οπότε πλέον άρχισε ουσιαστικά η αποκατάσταση του μοναδικού αυτού ιστορικού μνημείου.

Είναι κτισμένο στη θέση που άλλοτε υπήρχε η Αρχαία Ιθώμη, που ο Όμηρος αναφέρει ως Κλωμακόεσσα (Ομήρου Ιλιάδα Β΄729-733). Το όνομα Φανάρι αναφέρεται για πρώτη φορά σε διάφορα έγγραφα από το 1200 μ.χ και προήλθε πιθανόν από τη λέξη φαίνομαι, επειδή από τη θέση του στην κορυφή του λόφου φαίνεται όποιο σημείο του θεσσαλικού κάμπου επιθυμεί να δει κάποιος.

Fanari_Kastro_3.jpg

Από τον Όμηρο στον… Καραϊσκάκη

Η πρώτη αφορά στο Φανάρι γίνεται σε αυτοκρατορικό χρυσόβουλο του 1289. Η βυζαντινή πόλη Φανάρι, απαντάται συχνά στις πηγές σε όλη τη διάρκεια του 14ου αι. Κτισμένη σε φύσει οχυρή θέση, αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία στην υστεροβυζαντινή περίοδο, αφού βρίσκεται στην έξοδο μιας από τις διόδους επικοινωνίας της Ηπείρου- Θεσσαλίας και έλεγχε ιδιαίτερα την οδό Τρικάλων- Άρτας. Για τους ίδιους λόγους οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν το κάστρο ορμητήριο σε όλη τη διάρκεια της κυριαρχίας τους. Από τον 15ο αι. ήταν έδρα επισκοπής.

Το Φανάρι έμεινε κάτω από τον τούρκικο ζυγό για 460 χρόνια. Κατά τον Απελευθερωτικό αγώνα υπήρξε πεδίο μαχών δύο φορές το 1825 και το 1854, όταν επαναστάτησαν τα Άγραφα.Το Φανάρι απελευθερώθηκε στις 18 Αυγούστου 1881, όταν ο υποστράτηγος Σπυρίδων Καραϊσκάκης (γιος του θρυλικού Γεωργίου Καραϊσκάκη), μετέπειτα βουλευτής Καρδίτσας, με σώμα 7.000 ανδρών κατέλαβε το φρούριο και ύψωσε την ελληνική σημαία εγκαθιστώντας το 4ο Τάγμα Ευζώνων. 

Στον άτυχο πόλεμο του 1897, οι Τούρκοι επέστρεψαν, αλλά για πολύ λίγο.

Σχόλια αναγνωστών στο tripAdvisor:

-Επιβλητικό με απίστευτη θέα από όλες τις πλευρές! Σε κοντινή απόσταση από την πόλη της Καρδίτσας. Να το επισκεφθείτε!!!

-Ένα καλοδιατηρημένο και αναπαλαιομένο όπου χρειαστηκε κάστρο στην κορυφή του λόφου δίνοντας την ευχαρίστηση της υπέροχης θέας του θεσσαλικού κάμπου. Το βράδυ φωτιζόμενο αναδεικνύει την μυθική του προέλευση. Επισκέψιμο τις πρωινές ώρες όμως για όσους θέλουν υπάρχει αναψυκτήριο.

-Μικρό κάστρο με μεγάλη ιστορία, βυζαντινή, τουρκική και νεότερη, όπως με πολύ ζήλο μας εξήγησε ο πολύ ευγενικός κύριος που εκτελούσε ταυτόχρονα χρέη ταμία, φύλακα και ξεναγού. Εχει φοβερή θέα στην πεδιάδα Καρδίτσας και Τρικάλων. Εχει γίνει καλή εργασία αναστήλωσης και διατηρείται καλά.

Ιnfo για το οχυρό

 

Πρόκειται για μικρό οχυρό, εκτάσεως 2.6 στρεμμάτων, που ενισχύεται από έξι προεξέχοντες πύργους, με ιδιαίτερα ενισχυμένο τον νότιο. Το κάστρο διέθετε δύο εισόδους, μία στη νότια που είναι η κύρια και μία βοηθητική στη βόρεια πλευρά. Η διάμετρος του οχυρού είναι 100 μ. περίπου. Στο εσωτερικό του υπάρχουν ερείπια δύο δεξαμενών, καμαροσκέπαστης πυριτιδαποθήκης, ενός τζαμιού που πατάει επάνω σε παλιότερο κτίριο με λουτρό, καθώς και δίχωρου κτιρίου μπροστά στην είσοδο για τις ανάγκες της φρουράς. Τα περισσότερα αποκαλύφθηκαν με ανασκαφές της 7ης Ε.Β.Α., κατά τη διάρκεια των αναστηλωτικών εργασιών που διεξήχθησαν με τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης.

 arxaiologia.jpg

Με πληροφορίες από kastra.eu/wikipedia/odysseus.culture

Κατηγορία Editors Choice
Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017 11:16

Mία πόλη-φάντασμα στη μέση του πουθενά….

Στα τέλη του 19ου αιώνα στο νησί Hashima, κοντά στο Ναγκασάκι, της Ιαπωνίας ανακαλύφθηκαν πλούσια κοιτάσματα άνθρακα. Η Mitsubishi Corporation, η οποία διαχειρίζεται την εξόρυξη άνθρακα, αγοράζει το νησί το 1890 και αρχίζει εξορύξεις.

Για να μείνουν οι ανθρακωρύχοι, η εταιρεία δημιούργησε στο νησί μια ολόκληρη πόλη με δέκα πολυόροφα συγκροτήματα αλλά και σχολεία, εστιατόρια και καζίνο, που όλα περιβάλλονται από ένα προστατευτικό τείχος. Το νησί παρόλο που δεν είναι μεγάλο (μόλις 1 τετρ. χλμ) έζησε μέρες ευημερίας. Τη δεκαετία του 1960 το νησί έφτασε να έχει 6000 κατοίκους και ήταν το πιο πυκνοκατοικοιμένο νησί στον κόσμο.

Hashima4.jpg

 

Όμως, τα ορυχεία άνθρακα, που συνεχώς επεκτεινόταν ως το το βυθό της θάλασσας, σε βάθος χρόνου εξαντλήθηκαν και το νησί άρχισε σιγά σιγά να εγκαταλείπεται και το 1974 έκλεισε οριστικά. Πενήντα χρόνια αργότερα, το νησί παραμένει έρημο, τα κτίρια καταρρέουν και οι ντόπιοι το αποκαλούν νησί-φάντασμα.

Hashima2.jpg

Στα ιαπωνικά το νησί αναφέρεται επίσης σαν Gunkanjima, που σημαίνει νησί-θωρηκτό, χαρακτηρισμός που προέκυψε από τη φαινομενική ομοιότητά του με το ιαπωνικό θωρηκτο Tosa λόγω των υψηλών τειχών του προς τη θάλασσα.

Hashima5.jpg

Τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες να αξιοποιηθεί τουριστικά και ένα πολύ μικρό μέρος του είναι προσβάσιμο. Για το υπόλοιπο θα απαιτηθούν αρκετά κεφάλεια και χρόνος για να καταστεί ασφαλές. Γίνονται επίσης προσπάθειες ώστε το νησί να χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

 

Πηγή: περίεργα

Κατηγορία Extra T(r)ips

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ