Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017 02:18

Βερολίνο: Εδώ όλα πληρώνονται ακριβά

Γράφτηκε από

Πρώτες πρωινές ώρες. Ο Λυσίανθος παρότι δεν του αρέσει να ξυπνά νωρίς, οδηγεί με κατεύθυνση προς το αεροδρόμιο της Αθήνας. Παρκάρει το όχημά του, σηκώνει προς την πλευρά του δεξιού ώμου την αγαπημένη του καφέ βαλίτσα και περπατά προς τον έλεγχο. 

Η πτήση για Βερολίνο είναι έτοιμη για αναχώρηση. Βολεύεται στη θέση του, πάντα στον διάδρομο και κλείνει τα μάτια. Το Α320 της Aegean τροχοδρομεί στον διάδρομο, σηκώνεται απαλά στον αέρα, οι ρόδες μαζεύονται στην άτρακτο, παίρνει μία μικρή κλίση προς τον βορρά και ο πιλότος δίνει εντολές στις αεροσυνοδούς να λύσουν τις ζώνες τους.

aegean1.jpg

Ο καιρός είναι χάρμα ιδέσθαι, η πτήση εξαιρετική και το πρωινό που σερβίρουν οι όμορφες κοπέλες με τις κομψές στολές σε χρώμα βαθύ μπλε, υπέροχο για τα δεδομένα αεροπορικής εταιρείας. 

Πάρτε μία γεύση από το πρώτο ταξίδι του Λυσίανθου

Σε λιγότερο από τρεις ώρες, ο Λυσίανθος και οι υπόλοιποι συνεπιβάτες, κυρίως Γερμανοί τουρίστες, πατούν στο αεροδρόμιο του Τέγκελ. Αναρωτιέται πως και γιατί είναι διεθνές στην κατάσταση που βρίσκεται. Του θυμίζει περισσότερο αεροδρόμιο σε ελληνικό νησί που λειτουργεί μόνο από ανάγκη. 

Κάνει λίγα βήματα προς την έξοδο και παίρνει μία βαθιά ανάσα. Ο δροσερός αέρας τον ξυπνά, αναζωογονεί τα κύτταρα του προσώπου του. Κουμπώνει το πανωφόρι του, ισιώνει το υπέροχο λουλούδι στο πέτο και παρατηρεί γύρω του. 

berlin12.jpg

berlin1.jpg

Έχει επιλέξει να μείνει μακριά από κέντρο της πόλης, έξω από την πολυκοσμία. Το ξενοδοχείο του, είναι φθηνό για τα δεδομένα της γερμανικής πρωτεύουσας. 70 ευρώ η βραδιά, χωρίς όμως καμία βασική υπηρεσία. Μετανάστες από κάθε γωνιά της γης κινούνται γύρω του, πίνουν μπύρες από νωρίς, μιλούν δυνατά, φωνάζουν, γελάνε. Οι Τούρκοι έχουν την τιμητική τους στη συνοικία Neukölln

Αποφασίζει να μπει στο μετρό. Ο πλησιέστερος σταθμός είναι ο Hermannstraße. Κατεβαίνει τις σκάλες, πληρώνει 2,80 ευρώ για ένα εισιτήριο αλλά μετά το χάος. Ο υπόγειος σιδηρόδρομος του Βερολίνου είναι δαιδαλώδης. Αναζητεί έναν χάρτη, κοιτά προσεκτικά τις σημάνσεις. Είναι μόνο στα Γερμανικά. Χασκογελά, αντιλαμβάνεται ότι είναι θέμα χρόνου να χαθεί. 

berlin3.jpg

berlin9.jpg

Αφού έχει αλλάξει τρεις γραμμές και σπαταλήσει τουλάχιστον 60 λεπτά, επιτέλους ανασαίνει καθαρό αέρα. Τρώει κάτι πρόχειρο, κάτι σαν σάντουιτς με λουκάνικο. Μία παρέα νεαρών του κεντρίζει την προσοχή. Είναι μεσημέρι, κρατούν τεράστιες μπύρες στο χέρι και τις ρουφούν με απόλυτη ευχαρίστηση. Ακριβώς το ίδιο κάνουν κάποιοι κύριοι μεγαλύτεροι ηλικίας λίγα μέτρα πιο κάτω, τα ερωτευμένα ζευγαράκια. Όλοι βαστούν ένα μπουκάλι. Η εικόνα τον παραξενεύει. Ρωτά γιατί το κάνουν αυτό. Τους αρέσει απαντούν.  

berlin14.jpg

Ο ήλιος ξεπετάγεται και ύστερα χάνεται πίσω τα σύννεφα. Η σκιά του διαγράφεται στα μεγάλα πεζοδρόμια. Αφουγκράζεται τη βουή, τον κόσμο που πλημμυρίζει τις πλατείες. Το Βερολίνο είναι πραγματικά ένα πολιτιστικό καζάνι, ένα μέρος που δείχνει με κάθε τρόπο ότι προσπαθεί να ξεφύγει από το ζοφερό παρελθόν του. Το κομμάτι του τείχους δεν παρέμεινε τυχαία εκεί. 

berlin2.jpg

berlin7.jpg

berlin6.jpg

Νιώθει την ενέργεια, το κύμα δημιουργικότητας, τους έντονους ρυθμούς, τον underground χαρακτήρα. Σηκώνει τα μάτια και βλέπει μπροστά του το Checkpoint Charlie. Στη δεξιά πλευρά, μαγαζιά διαφημίζουν την πραμάτεια τους από την περίοδο του Ψυχρού πολέμου, μία ξεθωριασμένη κόκκινη σημαία της Ρωσίας κρέμεται στον εξωτερικό τοίχο. Αριστερά του, λαμπερά καταστήματα, καλογυαλισμένες τράπεζες. Η απόλυτη έννοια του σουρεαλισμού. 

berlin5.jpg

Λατρεύει τον καφέ, την γεύση του, τη μυρωδιά που αναδύεται όταν είναι ζεστός στο φλιτζάνι. Αναθεματίζει τους Γερμανούς. Μόνο μπύρα ξέρουν να πίνουν και να τρώνε wurst. Τους βγάζει το καπέλο γιατί ξέρουν πως να αναδεικνύονται, έστω και με τις ιδέες άλλων. Τα αγάλματα της Αθηνάς, του Ερμή και άλλων θεών στις γέφυρες, οι απομιμήσεις του Μιχαήλ Άγγελου και άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών της αναγέννησης, δίνουν μία αισθητηριακή αντίληψη. 

berlin11.jpg

Το κέντρο της πόλης είναι προσεγμένο, εξάλλου όλα εξαρτώνται από το Mitte και τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο Reichstag. Το νησί των μουσείων τον καλεί. Σε αυτό της Περγάμο, ο Λυσίανθος εκστασιάζεται. Η Πύλη της Αγοράς της Μιλήτου τον συνεπαίρνει. Η πύλη της Ιστάρ, τα έργα τέχνης από την αρχαϊκή, κλασική, ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή τον μελαγχολούν. 

berlin10.jpg

Κάθεται στο μαρμάρινο παγκάκι με ευγνωμοσύνη, γέρνει πίσω το κεφάλι, κλείνει τα μάτια και βγάζει έναν αναστεναγμό. Η ιστορία άλλων λαών, σπουδαίων ανθρώπων, μεγάλων πόλεων, εκτίθενται εδώ. Ρωτάει τον εαυτό του γιατί. Γίνεται αφελής και το γνωρίζει. 

Προσπερνά την Πύλη του Βρανδεμβούργου και τα άλλα δημοφιλή αξιοθέατα. Του αρέσει περισσότερο το εναλλακτικό Kreuzberg, οι art γειτονιές βόρεια της Oranienburger Strasse. 

Η γερμανική κουζίνα τον άφηνε πάντα αδιάφορο, πόσο μάλλον η βερολινέζικη. Τόσα χρήματα για ένα σνίτσελ σε μπυραρία δεν θα τα έδινε. Τουλάχιστον ο Λυσίανθος έχει ένα προτέρημα. Ξέρει από καλό φαγητό και το απολαμβάνει. Γνώριζε εκ των προτέρων ότι σε αυτή την πόλη αξίζουν μόνο οι έθνικ κουζίνες και έχει προετοιμαστεί κατάλληλα… κυρίως οικονομικά. Στο Βερολίνο όλα πληρώνονται ακριβά.

berlin8.jpg

ΥΓ. Ο Λυσίανθος αναζητά συνεχώς τη διαφορετικότητα. Γνωρίζει πόλεις, χωριά, συναναστρέφεται με ανθρώπους σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, μυείται στην κουλτούρα της κάθε χώρας και τον τρόπο ζωής των κατοίκων. Τα ταξίδια τον γεμίζουν συναισθήματα, εικόνες, τον κάνουν να ονειρεύεται περισσότερο, να χαμογελά.

Σιωπά, ακούει, αφουγκράζεται και ζει με τον δικό του τρόπο.

Στο εξής, θα μοιράζεται τις εμπειρίες του με τους αναγνώστες του mygreekholiday... Tα καλά τώρα αρχίζουν!

editor.jpg

 

 

  

NEWSLETTER

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info@mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ