Το Βιομηχανικό Μουσείο της Ερμούπολης ιδρύθηκε το 2000 από το Κέντρο Τεχνικού Πολιτισμού και στεγάζεται σε 4 βιομηχανικά κτίρια του 19ου αιώνα, το Βυρσοδεψείο Κορνηλάκη, το Σκαγιοποιείο Αναιρούση, το Υφαντουργείο Βελισσαρόπουλου και το Χρωματουργείο Κατσιμάντη απέναντι από το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου. 

Το μουσείο φιλοξενεί μια συλλογή εργαλείων, εξοπλισμού και μηχανημάτων της χρυσής βιομηχανικής εποχής από εργαστήρια λουκουμοποιίας, κλωστοϋφαντουργίας, βυρσοδεψίας, τυπογραφίας, μηχανουργίας, υαλουργίας, καθώς και ένα ψηφιακό αρχείο εικόνας και ήχου με μαρτυρίες εργατών, χάρτες και σχέδια, μια τρισδιάστατη απεικόνιση βιομηχανικών κτιρίων και ευρήματα από το ναυάγιο του ατμόπλοιου Πατρίς. 


Ντελαγκράτσια: Ο συριανός οικισμός των αρχοντικών με την όμορφη παραλία


Ανάμεσα στα εκθέματα είναι και το θρυλικό Enfield 8000, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα.

 

viom_mouseio_syrou2-685x500.jpg

 

Το να γνωρίζεις το παρελθόν, το παρόν, αλλά και τις μελλοντικές τάσεις και προσδοκίες του βιομηχανικού περιβάλλοντος μιάς περιοχής, δεν είναι μόνο μιά πολιτισμική εμπειρία, αλλά και μιά συναρπαστική περιπέτεια.

Τα κτίρια της βιομηχανικής αρχαιολογίας με την αρχιτεκτονική τους ποιότητα, με τις μνήμες που τα συνδέουν με τις τοπικές κοινότητες, αλλά και με τον ανανεωμένο, σύγχρονο μουσειακό τους ρόλο, μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην κοινωνικο – πολιτισμική ανάπτυξη συγκεκριμένων ιστορικών περιοχών. 

 

IMG_4940.jpg

 

Στη Σύρο και στην Ερμούπολη, υπάρχει μιά πλούσια βιομηχανική κληρονομιά – παλιά εργοστάσια και μουσειακοί χώροι όπως το Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης, το Βυρσοδεψείο Μενέλαου Κορνηλάκη, καθώς και το Σκαγιοποιείο Γεωργίου Αναιρούση – που σας προσκαλεί σε ένα συναρπαστικό ταξίδι, για να ανακαλύψετε τους διαφόρους τρόπους με τους οποίους, σε άλλες εποχές, άντρες και γυναίκες ξετύλιγαν την καθημερινότητά τους μέσα από την εργασία. Η ραγδαία αποβιομηχάνιση που έχει συντελεσθεί και εξακολουθεί να συντελείται, προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στο να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε έννοιες όπως η εκβιομηχάνιση, η καινοτομία και ο εκσυγχρονισμός.

 

video by lilikakisart7

 

Η Ερμούπολη είχε την τύχη να αποτελέσει προσφιλές αντικείμενο μελέτης για μιά ομάδα σημαντικών ιστορικών κατά τη δεκαετία 1973-1983 και μετέπειτα. Σήμερα ο βιομηχανικός της ερειπιώνας περιλαμβάνει δεκάδες κτιριακά συγκροτήματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα τρία υποδειγματικά αποκατεστημένα κτίρια του Βιομηχανικού Μουσείου: το Χρωματουργείο Αδελφών Κατσιμαντή, το Σκαγιοποιείο Γεωργίου Αναιρούση και το Βυρσοδεψείο Μενέλαου Κορνηλάκη. Αυτός ο ερειπιώνας της Ερμούπολης ήταν και είναι μοναδικός για τα ελληνικά δεδομένα και μαζί με τον συντηρημένο οικιστικό ιστό διαμορφώνουν έναν πολιτισμικό πόλο έλξης που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον επισκέπτη της Σύρου.

Κατηγορία Art & Culture

Στην περιοχή Πλακάκια, στα 3 χλμ από το λιμάνι της Αίγινας προς το βορρά και επί του παραλιακού δρόμου, αξίζει να κάνεις μία μεγάλη στάση στο μουσείο του Χρήστου Καπράλου, ενός από τους σημαντικότερους γλύπτες του 20ού αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

mousia_3.jpg

 

Οι έξι αίθουσες του εργαστηρίου του Χρήστου Καπράλου στα Πλακάκια της Αίγινας άρχισαν να λειτουργούν ως μουσείο το 1995, δύο χρόνια μετά το θάνατο του γλύπτη. Το 2006 το Ίδρυμα Χρήστου και Σούλης Καπράλου περιήλθε με Προεδρικό Διάταγμα, ύστερα από ομόφωνη απόφαση του οικείου Δ.Σ., στην Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου και έκτοτε λειτουργεί ως παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης. Το Μουσείο Χρήστου Καπράλου στην Αίγινα φιλοξενεί στις αίθουσες και στον υπαίθριο χώρο του σημαντικό αριθμό έργων όλων των περιόδων του καλλιτέχνη.


Παλαιόχωρα: Ο νησιώτικος Μυστράς της Αίγινας που λεηλάτησε ο Μπαρμπαρόσα (vid)


 

Το έργο του είναι εμπνευσμένο από την καθημερινότητα των ανθρώπων, από την ειρήνη και τον πόλεμο αλλά και από τις σχέσεις του με τους φίλους και συγγενείς του. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε Βενετίας το 1962 και συμμετείχε στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1975. Σήμερα τα έργα του κοσμούν ιδιωτικές συλλογές και μουσεία σ’ Ευρώπη κι Αμερική.

 

Λίγα λόγια για το Χρήστο Καπράλο

 

28-29f1--2-thumb-large.jpg

 

Ο Έλληνας γλύπτης, ζωγράφος και χαράκτης, Χρήστος Καπράλος, ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του μοντερνισμού στην Ελλάδα, γεννήθηκε το 1909 στο Παναιτωλικό (κοντά στο Αγρίνιο). Παρά το ότι η οικονομική κατάσταση της οικογενείας του δεν το επέτρεπε, ο ίδιος κατάφερε να σπουδάσει ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και γλυπτική στο Παρίσι χάρη στην υποστήριξη των χορηγών του. Το 1991, δύο χρόνια πριν από το θάνατό του, ιδρύει το Ίδρυμα Χρήστος και Σούλη Καπράλος στην Αίγινα, μέσω του οποίου ανοίγει το Μουσείο Χρήστος Καπράλος που πρωτολειτουργεί το 1995, δύο χρόνια μετά το θάνατο του καλλιτέχνη.

 



Διεύθυνση

Νίκου Καζαντζάκη
180 10 Αίγινα 

 

Ωράριο λειτουργίας

Τετάρτη - Παρασκευή: 08.30 - 16.00
Σάββατο και Κυριακή: 09.30 - 17.00
Δευτέρα και Τρίτη: κλειστά

Κατηγορία Art & Culture

Είναι από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας και σημείο αναφοράς της παγκόσμιας κληρονομιάς. Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, που κατασκευάστηκε για να προσφέρει ψυχαγωγία (αγωγή ψυχής) στους ασθενείς του Ασκληπιείου, παραμένει σήμερα «ζωντανό» και κάθε καλοκαίρι γεμίζει από θεατές που παρακολουθούν παραστάσεις αρχαίου δράματος.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Ασκληπιείου, που εμπεριέχει το θέατρο, βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νομού Αργολίδας και απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα από την παραθαλάσσια Παλιά Επίδαυρο. Χτίστηκε στους πρόποδες των ορέων Αραχναίο, Κορυφαίο και Τίθιο, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, γεννήθηκε ο Ασκληπιός.

 

 

Το 340 π.Χ. σε μια φυσική χαράδρα ο αρχιτέκτονας Πολύκλειτος ο Νεότερος έχτισε το θέατρο της Επιδαύρου, το οποίο αποτελούσε ένα από τα πολλά κτίσματα στην μεγάλη έκταση, που διέθετε επίσης γυμναστήριο, στάδιο και ξενώνες. Σήμερα στον χώρο λειτουργεί μουσείο με εκθέματα απαράμιλλου κάλους.

 

Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου πανοραμική

 

Μεγάλη σημασία στη θεραπεία των ασθενών φαίνεται ότι είχε και το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Η ηρεμία της φύσης, οι απαλές και καθαρές γραμμές των γύρω βουνών, η πλούσια βλάστηση και οι άφθονες πηγές του ασκούσαν, ιδιαίτερα στους ασθενείς με ψυχικές ασθένειες, ευεργετική επίδραση με συνέπεια τη βελτίωση της υγείας τους.

 

 

Ο Ασκληπιός στην αρχή λατρευόταν σαν ήρωας, με την πάροδο του χρόνου μετατρέπεται σε θρησκεία περίπου τον 4ο αιώνα π.Χ. και η Επίδαυρος γεμίζει με μεγαλοπρεπή μνημεία. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει και ο μεγαλοπρεπής ναός μέσα στον οποίο φυλασσόταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού πια Ασκληπιού. Τη λατρεία του την συνοδεύει πάντα ο ιερός όφις.

 

 

Η Παλιά Επίδαυρος είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός σε μια κατάφυτη από ελιές και εσπεριδοειδή περιοχή, με τουριστικές υποδομές για τους θεατρόφιλους, που κατακλύζουν κάθε καλοκαίρι την περιοχή για να παρακολουθήσουν παραστάσεις στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Με πολλές κοντινές παραλίες, ταβέρνες και εστιατόρια για όλα τα γούστα και μόλις μιάμιση ώρα από την Αθήνα και είκοσι λεπτά από το Ναύπλιο είναι ένας δημοφιλής προορισμός, κυρίως για οικογένειες.

 

Παλιά ΕπίδαυροςΗ Παλιά Επίδαυρος από το μικρό θέατρο της Επιδαύρου

 


Ναύπλιο: Ιστορικό, ρομαντικό και απολαυστικό


 

μικρό θέατρο ΕπιδαύρουΤο μικρό θέατρο της Επιδαύρου

Κτισμένο στα τέλη του 4ου αιώνα, το μικρό θέατρο της Επιδαύρου αποκαλύφθηκε μετά από 23 αιώνες λήθης και σιωπής, το 1972. Τα εδώλια του θεάτρου και οι θρόνοι φέρουν επιγραφές με ονόματα των χορηγών και συνδέουν το μνημείο με τον Διόνυσο. Άνοιξε τις πόρτες του για πρώτη φορά στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών «Μουσικός Ιούλιος».

 

Με πληροφορίες από Wikipedia.org και discovergreece.com

Κατηγορία Προορισμοί

Βρίσκεται 8 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης, έχει μήκος 200 μ. και 13 θαλάμους. Εκεί, στον Άνω Πλατανιά, ξυπνούν μνήμες από την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Κρήτη.

Πρόκειται για ένα μοναδικό μουσείο ιστορικής μνήμης, που διαμορφώθηκε από εθελοντές και ιδιώτες- με τη βοήθεια της τοπικής ενορίας του Αγίου Δημητρίου και με δωρεές πολλών, μεταξύ των οποίων και του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού- σε χώρο που αποτελούσε υπόγειο καταφύγιο των Γερμανών μετά την περίοδο της Μάχης της Κρήτης.


Ανοίγει τις πύλες του για το κοινό το Αστεροσκοπείο του Σκίνακα στον Ψηλορείτη


katafygio.20.5.1_iefimerida.jpg

 

Στις υπόγειες στοές, που κατασκεύασαν Κρητικοί οι οποίοι εργάστηκαν σε καταναγκαστικά έργα, οι Γερμανοί κατακτητές φύλασσαν τα όπλα και τα πυρομαχικά τους. Από το 1942 έως και το 1945 μέσα από αυτές τις στοές έφταναν στα σημεία όπου υπήρχαν οι βάσεις τους για την αντιαεροπορική κάλυψη της περιοχής.

 

katafygio.20.5.3_iefimerida.jpg

 

Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής, το υπόγειο καταφύγιο χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη από τους κατοίκους του Πλατανιά. Το 2010 μια ομάδα εθελοντών με μπροστάρη τον Κυριάκο Λουρανδάκη κάτοικο του Πλατανιά με τη συμπαράσταση του ιερέα του Αγίου Δημητρίου δίπλα στον οποίο βρίσκεται η είσοδος των στοών, αποφάσισε να ιδρύσει το Πολεμικό Μουσείο του Πλατανιά. «Καταφέραμε και αναδείξαμε ένα θησαυρό. Μια ομάδα ανθρώπων, εθελοντών, βγάλαμε τα χώματα και τα μπάζα, το καθαρίσαμε», δηλώνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κ. Λουρανδάκης.

 

katafygio.20.5.2_iefimerida.jpg

 

Οι 13 θάλαμοι του μουσείου- καταφυγίου έχουν διατηρηθεί στην αρχική μορφή τους. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν μοναδικά εκθέματα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, δωρεές από το εξωτερικό, ιστορικές φωτογραφίες και αντικείμενα της εποχής της Μάχης της Κρήτης.

 

newsletter.jpg

 

Στολές κράνη, οπλισμός, κρεβάτια, τραπέζια, δοχεία που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί για την αποθήκευση καυσίμων και πολλά ακόμα αντικείμενα εκτίθενται στο χώρο. Τα περισσότερα αντικείμενα προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές. Οι δωρητές είναι περίπου 210.

Σε κάποια σημεία υπάρχουν γραμμένα στους τείχους ονόματα Γερμανών στρατιωτικών που υπηρέτησαν στην περιοχή, γερμανικοί σταυροί και η σβάστικα, ενώ στον εξωτερικό χώρο υπάρχει και οπλισμός εκείνης της εποχής όπως βλήματα αντιεροπορικών, δύο νάρκες θαλάσσης, τορπιλοσωλήνες και άλλα.

 

video by CineΜαθήματα / CREDOC

 

 

Κατηγορία Art & Culture

Διάσπαρτες σε όλη την πόλη, από τότε που η Καβάλα ήταν η «Μέκκα του Καπνού», οι καπναποθήκες είναι επιβλητικά βιομηχανικά μνημεία. Αν θέλετε να μάθετε την ιστορία πίσω από την καπνοπαραγωγή της Καβάλας, επισκεφθείτε το εξαιρετικό Μουσείο Καπνού... Εκεί είναι γραμμένη.

Η καλλιέργεια του καπνού άρχισε στην περιοχή της Καβάλας από τις αρχές του 19ου αι. και για περισσότερο από 150 χρόνια συνδέθηκε με την ιστορία και την εξέλιξή της. 

O καπνός οδήγησε την πόλη στην ευημερία, αλλά και στην παρακμή μετά τη 10ετία του 1930. Μέχρι το 1900 οι περισσότερες καπναποθήκες συγκεντρώθηκαν στην παραλιακή περιοχή του Αι Γιάννη και του κέντρου, ώστε να γίνεται εύκολα η μεταφορά και φόρτωση των καπνών στα καράβια. 

Την εποχή της ακμής της εμπορίας του καπνού, μετά το 1918, στην Καβάλα δραστηριοποιούνταν περίπου 50 καπνεμπορικές εταιρείες και στις 160 καπναποθήκες δούλευε το μισό καπνεργατικό δυναμικό της χώρας, γύρω στους 14.000 εργάτες

 

tobacco-warehouses-of-kavala.jpg

 

285_1453.jpg

 

 

Η ανεργία άρχισε να πλήττει τον κλάδο μετά το 1929, με την παγκόσμια οικονομική κρίση, και μεγάλωσε μέχρι το 1936. 

Η άρση από τη Βουλή, το Μάρτιο του 1953, της κατοχύρωσης του επαγγέλματος του καπνεργάτη και η έξοδος από αυτό των ανδρών, οδήγησε σε μεγάλη παρακμή το μεγαλύτερο κέντρο επεξεργασίας καπνού των Βαλκανίων.

 

Το μουσείο Καπνού

logo.gif

Εξαιρετικά ενδιαφέρον μουσείο με θεματικές ενότητες που καταγράφουν την σύγχρονη διαδρομή του καπνού στην πόλη. Η συλλογή περιλαμβάνει εργαλεία καλλιέργειας καπνού, μηχανήματα εμπορικής επεξεργασίας του, φωτογραφικό υλικό, σπάνια ντοκουμέντα.

Επτά Θεματικές Ενότητες

  • Καλλιέργεια – Χωρική Επεξεργασία
  • Κλασική Επεξεργασία
  • Επεξεργασία Τόγκας
  • Εκθεσιακά Δείγματα
  • Καπνέμποροι – Καπνεμπόριο
  • Καπνεργάτες – Συνδικαλισμός Καπνεργασίας
  • Καπνοβιομηχανία

 

167.800.jpg

 

Στον χώρο εκτίθενται εργαλεία, μηχανές, φωτογραφικό υλικό, πίνακες και κάδρα, συλλογές αντικειμένων σχετικών με τον καπνό. Βελόνες μπουρλιάσματος, πλάστιγγες και ζυγαριές, κόσκινα και χαρμανιέρες, κάσες δεματοποίησης, μέγγενη και χαβάνια. Συναντούμε, ακόμη, καπνοπαραγωγούς και καπνεργάτες, όπως χαρμαντζήδες, στοιβαδόρους και ξεφυλλίστριες, καπνεμπόρους, εικόνες από κτίρια καπναποθηκών, που ακόμη και σήμερα δεσπόζουν στον πολεοδομικό ιστό της πόλης, δείγματα ποικιλιών καπνού από όλα τα μέρη της Ελλάδας, ήτοι μπασμά, μπασί-μπαγλί, καμπά–κουλάκ, τσεμπέλια και μυρωδάτα, δέματα κλασσικής και εμπορικής επεξεργασίας, παστάλια και κιοντέδες, τόγκες και μπαστουνιέρες….

 

video by JTI Target

 

 

Κατηγορία Art & Culture

Διεθνή Ημέρα Μουσείων, την Παρασκευή 18 Μαΐου 2018, το Μουσείο Ακρόπολης θα είναι ανοιχτό από τις 8 το πρωί έως τις 10 το βράδυ με ελεύθερη είσοδο τόσο στη μόνιμη έκθεση όσο και στην περιοδική έκθεση «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια».

Για να τιμήσει την ημέρα αυτή, το Μουσείο θα κυκλοφορήσει αναμνηστικό μετάλλιο που έκοψε σε συνεργασία με το Εθνικό Νομισματοκοπείο, το οποίο είναι εμπνευσμένο από το κυνηγετικό σκυλί της Ακρόπολης και θα είναι διαθέσιμο στα Πωλητήρια του Μουσείου. Το έκθεμα χρονολογείται γύρω στο 520 π.Χ. και βρίσκεται στην Αρχαϊκή Αίθουσα.


Athens Tattoo Convention: Το mygreekholiday σε ένα από τα καλύτερα Tatoo Festival


Το Σάββατο 19 Μαΐου 2018, το Μουσείο θα γιορτάσει την Ευρωπαϊκή Νύχτα Μουσείων με ελεύθερη είσοδο από τις 8 το βράδυ έως τα μεσάνυχτα. Στις 8:30 μ.μ., το Κουαρτέτο Εγχόρδων Αθηνών θα ερμηνεύσει έργα από τους μεγάλους συνθέτες W. A. Mozart, L. van Beethoven και Ν. Σκαλκώτα στον εξώστη του δεύτερου ορόφου με θέα τα αγάλματα στην Αρχαϊκή Αίθουσα. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη μουσική και συγχρόνως τη θέα των μοναδικών αρχαϊκών αγαλμάτων. 

 

Tο πρόγραμμα της μουσικής εκδήλωσης:

-W. A. Mozart: Σερενάτα για έγχορδα «Μικρή Νυχτερινή Μουσική» (διάρκεια: 21’)

-L. Van Beethoven: κουαρτέτο αρ. 4, έργο 18, αρ. 4 σε ντο ελάσσονα (διάρκεια: 23’)

-Ν. Σκαλκώτας: 5 ελληνικοί χοροί για έγχορδα (διάρκεια: 12’) 

 

Κουαρτέτο Εγχόρδων Αθηνών: 

Απόλλων Γραμματικόπουλος, βιολί

Παναγιώτης Τζιώτης, βιολί

Πάρις Αναστασιάδης, βιόλα

Ισίδωρος Σιδέρης, βιολοντσέλο

Κατηγορία Art & Culture

Το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα είναι ένα νεοϊδρυθέν Μουσείο, στην πόλη της Καστοριάς.

Αποτελεί έναν μουσειακό χώρο που φιλοξενείται σε παραδοσιακή οικία μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, ένα αρχοντικό του 18ου αιώνα, που αποτελούσε την οικία του Αναστασίου Πηχιών, Έλληνα Μακεδόνα, αγωνιστή που έδρασε στη περιοχή του Καζά.


 Το συλλείτουργο Μακεδονομάχων, η οικία Καζαντζάκη όπου σκοτώθηκε ο Μελάς και το Μουσείο


IMG_1340.JPG

 

Το Αρχοντικό Πηχεών, όπως είναι ευρύτερα γνωστό, βρίσκεται στην συνοικία Ντολτσό της πόλης, στο παραδοσιακό "πυρήνα" της παλαιάς πόλης της Καστοριάς, και κοντά στην ομώνυμη πλατεία Ντολτσού. Πρόκειται για ένα διώροφο κτήριο του 18ου αιώνα χαρακτηρισμένο ως μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού με μεγάλη ιστορική αξία.

 

1016390_484404761653674_1800166951_n.jpg

 

Είναι ένα από τα πρώτα αρχοντικά που χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα μνημεία το 1965. Χτίστηκε από τον Φιλόλαο Πηχιών, πατέρα του αγωνιστή Αναστάσιου Παχιών. Έχει στο εσωτερικό του μια σταυρόσχημη σάλα που σύμφωνα με τον καθηγητή Νικόλαο Μουτσόπουλο, αποτελεί δείγμα του τρίτου τύπου αρχοντικού σπιτιού, ενώ παλαιότερα είχε ακόμα έναν όροφο που καθαιρέθηκε.

 

17.JPG

 

Στο Αρχοντικό Πηχεών διαδραματίστηκαν σημαντικές στιγμές από την δράση του εκπαιδευτικού και αγωνιστή Αναστασίου Πηχεών, αλλά και από την δράση της νέας Φιλικής Εταιρίας (αρχικά Εθνική Επιτροπή) στο τέλος του 19ου αιώνα.

 

1000207_484410824986401_685084427_n.jpg

 

Ο Σύλλογος Φίλοι Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα Νομού Καστοριάς ιδρύθηκε το 1993, με σκοπό την ανέγερση Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα στην πόλη της Καστοριάς, η οποία υπήρξε επιχειρησιακό  κέντρο του Αγώνα. Άλλες δραστηριότητες του Συλλόγου είναι η συγκέντρωση και η αρχειοθέτηση σχετικών ιστορικών εκθεμάτων, η μελέτη της συμβολής της πόλης της Καστοριάς στην έκβαση του Αγώνα, η δημιουργία βιβλιοθήκης και σπουδαστηρίου, προκειμένου να ενθαρρύνει την εκπόνηση διδακτορικών διατριβών για το θέμα, η διοργάνωση διαλέξεων, κ.ά. Ο Δήμος Καστοριάς παραχώρησε το «Αρχοντικό Πηχεών» στο Σύλλογο το 2005, με σκοπό την ολοκλήρωση των υπολειπόμενων εργασιών ώστε να μετατραπεί σε Μουσείο.

Κατηγορία Art & Culture

Μια εκδρομή στην Βραυρώνα συνδυάζει την επίσκεψη σε έναν ενδιαφέροντα αρχαιολογικό χώρο με ένα πολύ ευχάριστο ταξίδι, σε μια από τις πιο όμορφες περιοχές της Αττικής

Πράσινοι αγροί, αμπελώνες, ελαιόδεντρα, ήπιες κορυφογραμμές και η πανταχού παρούσα ακτογραμμή του γαλάζιου Ευβοϊκού

Το καλοκαίρι, εάν δεν αντέχετε τις υψηλές θερμοκρασίες, η θάλασσα είναι μπροστά σας για μια γρήγορη και ανακουφιστική βουτιά. Σιγουρευτείτε ότι ακολουθείτε τις πινακίδες που σας οδηγούν στο Μαρκόπουλο και το Πόρτο Ράφτη, μετά στρίψτε αριστερά όταν δείτε την πινακίδα με την ένδειξη Βραυρώνα. Λίγα χιλιόμετρα προτού φτάσετε στην θάλασσα, θα δείτε τον αρχαιολογικό χώρο και το μουσείο στα αριστερά σας.

 

newsletter.jpg

 

Η Άρτεμις της Βραυρώνας. Η Βραυρώνα ήταν αφιερωμένη στην Άρτεμη, τη θεά που προστάτευε τους κυνηγούς, τα ζώα και την ασφαλή γέννηση των ανθρώπων. Έχοντας οργιστεί από τη θανάτωση δύο μικρών θηλυκών αρκούδων, προκάλεσε επιδημία στην Αθήνα. Μετά ζήτησε από ένα μαντείο να πει στους Αθηναίους ότι όλα τα κορίτσια σε ηλικία 5 έως 10 ετών που ζούσαν στην Αττική έπρεπε να αφιερωθούν σε αυτήν. Οι Αθηναίοι υπάκουσαν στην απαίτηση της θεάς και έφεραν τα κορίτσια τους στον ναό της, όπου περνούσαν μεγάλες περιόδους της παιδικής τους ηλικίας υπηρετώντας την και συμμετέχοντας στις γιορτές που διοργανώνονταν εκεί. Τα κορίτσια, που πήγαιναν στο ναό, αποκαλούνταν άρκτοι (αρκούδες). Οι γιορτές προς τιμήν της θεάς αποκαλούνταν Βραυρώνια και περιλάμβαναν μουσικές εκδηλώσεις, αθλητικούς διαγωνισμούς και απαγγελία ποιημάτων.

 

256.jpg


Αρχαιολογικός χώρος.
Εδώ θα αντικρίσετε την συνύπαρξη των ερειπίων του αρχαίου ελληνικού ναού της Αρτέμιδος με μια χριστιανική εκκλησία του 15ου αι. μ.Χ. αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Σώζεται μόνο το βήμα του αρχαίου ναού και έτσι δεν γνωρίζουμε τη μορφή την οποία είχε ο αρχικός αρχαίος ελληνικός ναός.

 

video by fab drone

 

Moυσείο. Μικρό αλλά πολύ ενδιαφέρον μουσείο, που στεγάζει εκθέματα προερχόμενα όχι μόνο από την περιοχή της Βραυρώνας αλλά και από την Ανάβυσσο, την Περάτη και άλλα μέρη της Αττικής.

 

20-21g-thumb-large.jpg

 

Σπήλαιο Κουτούκι. Η ποικιλότητα των βράχων και η πολυμορφία των σταλακτιτών και σταλαγμιτών αναγάγουν το Σπήλαιο Κουτούκι ως ένα από τα πλέον πλούσια και ενδιαφέροντα στην Ελλάδα. Η συνολική του έκταση είναι 3.800 τ.μ. και βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Υμηττού σε υψόμετρο 540 μ., 4 χλμ. από την Παιανία στην περιοχή Μεσόγεια.

 

P1140290.jpg

 

Κατηγορία Editors Choice

Μόνιμες συλλογές, περιοδικές εκθέσεις, χαλάρωση στο αίθριο καφέ, βιβλιοπαρουσιάσεις και άλλες πολλές δραστηριότητες προσφέρει στον Αθηναίο και τον επισκέπτη της πρωτεύουσας το Νομισματικό Μουσείο, ένα από τα παλαιότερα κρατικά μουσεία της Ελλάδος.

Στο κέντρο της πόλης, οι κεντρικές πύλες είναι πάντα ανοιχτές. Σε περίπτωση που δεν είστε εντός ωραρίου, μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας στο αίθριο, μακριά από τον θόρυβο της πόλης και της οδού Πανεπιστημίου…

 

nomismatikomuseumcafe.jpgΕμείς κάναμε μία όμορφη στάση

 

Εμείς πήγαμε και σας μεταφέρουμε τις εικόνες που είδαμε...

 

nomismatikomouseio1.jpgΗ κεντρική πύλη του Νομισματικού Μουσείο, ακριβώς στην οδό Πανεπιστημίου

museumentrance.jpgΗ πρώτη εικόνα που αντικρύζει κάποιος εισερχόμενος στον χώρο

cafenomismatiko.jpgΤο αίθριο καφέ αποτελεί ιδανική επιλογή μετά την περιήγηση, αλλά και επίσκεψη πέραν του Μουσείου

 

Σε αυτό εδώ το κτήριο, έμπνευσης Ερνέστου Τσίλερ, έζησε ο Ερρίκος Σλήμαν. Από τα πιο γνωστά έργα του είναι το Δημοτικό Θέατρο, το Εθνικό Θέατρο, τα Νέα Ανάκτορα –σημερινό Προεδρικό Μέγαρο-, η Σχολή Ευελπίδων, το Κεντρικό Ταχυδρομείο, ο ναός του Aγ. Λουκά στην οδό Πατησίων, και το Ιλίου Μέλαθρον.

 


Μπάγκειον: Το ιστορικό ξενοδοχείο της Ομόνοιας, ο Τσίλλερ και οι θαμώνες της μεταπολεμικής διανόησης


 

Ο Σλήμαν, γιός ευαγγελιστή πάστορα, αναγκάστηκε να εργαστεί από μικρή ηλικία για να επιβιώσει. Ιδιαίτερα ικανός στις διεθνείς εμπορικές επιχειρήσεις κατάφερε να δημιουργήσει μεγάλη περιουσία. Σε ηλικία 41 χρονών εγκατέλειψε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και αφιερώθηκε στην αρχαιολογία. Το 1868 επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα. Tον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε την αθηναία Σοφία Eγκαστρωμένου (Kαστριώτη), και το 1870 εγκαταστάθηκε στην Aθήνα.

Tο Iλίου Mέλαθρον χτίστηκε το 1880 ως κατοικία του ζεύγους και των δύο παιδιών του, του Aγαμέμνονα και της Aνδρομάχης.

 

 

Το Μέλαθρον

 

nomismatiko.jpg

 

Tο Iλίου Mέλαθρον χτίστηκε το διάστημα 1878-1879 σε σχέδια του γερμανού αρχιτέκτονα. Το όνομά του, που σημαίνει «μέγαρο της Tροίας», σχετίζεται με την αποκάλυψη της αρχαίας πόλης από τον Eρρίκο Σλήμαν.

Το κτήριο είναι διώροφο με είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή διακόσμηση. O πρώτος όροφος λειτουργούσε κυρίως ως χώρος για την κοινωνική ζωή της οικογένειας. Γύρω από ένα κεντρικό χώρο διαρθρώνονται η αίθουσα των εσπερίδων για τις δεξιώσεις, το λογοτεχνικό σαλόνι για τις φιλολογικές βραδιές, η αίθουσα φιλοξενίας και η τραπεζαρία. Στο δεύτερο όροφο υπήρχαν τα υπνοδωμάτια, τα γραφεία και η βιβλιοθήκη. Στο ισόγειο βρίσκονταν οι βοηθητικοί χώροι, τα δωμάτια του υπηρετικού προσωπικού, καθώς και η αίθουσα όπου εκθέτονταν τα ευρήματα από τις ανασκαφές στην Tροία. Στον μεγάλο κήπο που βρισκόταν στην πίσω πλευρά υπήρχε αμαξοστάσιο και σταύλος.

 

numismatic01.jpg

 

 

Η ιστορία του Μουσείου

 

Η αρχαιολατρία της εποχής διαδεδομένη σε όλη την Ευρώπη και η πρόσφατη ίδρυση του νεοελληνικού κράτους δημιούργησαν τις συνθήκες της προστασίας της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Έτσι, από την αρχή, η ιστορία του Μουσείου συνδέθηκε άμεσα με την ιστορία του νεοελληνικού κράτους, τις κοινωνικές συνθήκες και τις πολιτιστικές κατευθύνσεις της κάθε εποχής. Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του όμως, έπαιξε και η προσωπικότητα των ανθρώπων που το διεύθυναν.


Εγγραφείτε δωρεάν στο newsletter μας για να μαθαίνετε όλες τις τάσεις και τις προτάσεις για ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό


 

 

Το 1843, το Μουσείο συστεγάζεται με την Εθνική Βιβλιοθήκη σε μία αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Tο 1856, διορίζεται ως νομισματογνώμων ο Αχιλλέας Ποστολάκας, ο οποίος θα αποσυρθεί από τη διεύθυνση του Μουσείου το 1888. Ο Ποστολάκας θέτει τις βάσεις της επιστημονικής οργάνωσης του Mουσείου, μεριμνά για την αύξηση των συλλογών του, καταγράφει και δημοσιεύει νομισματικές συλλογές, και επιμελείται συστηματικά τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης.

Το 1867, το Νομισματικό Μουσείο ορίζεται επίσημα με νόμο ως παράρτημα της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Το 1890, διορίζεται νομισματογνώμων ο Iωάννης Ν. Σβορώνος ο οποίος θα παραμείνει διευθυντής του μέχρι το 1922. Το Μουσείο μεταφέρεται στην ανατολική πτέρυγα του κτηρίου της Ακαδημίας Αθηνών, όπου οργανώνεται η πρώτη έκθεση νομισμάτων.

Το 1893 το Μουσείο αποκτά την αυτοτέλεια του και υπάγεται στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών υπό την εποπτεία του Γενικού Εφόρου Αρχαιοτήτων ενώ το 1910 μαζί με όλα τα άλλα Μουσεία θα υπαχθεί στο Αρχαιολογικό Τμήμα του Υπουργείου Παιδείας. O Σβορώνος φροντίζει για τον εμπλουτισμό του Μουσείου με πολλές νομισματικές συλλογές και «θησαυρούς». Παράλληλα, το πλούσιο συγγραφικό του έργο, όπως οι θεμελιώδεις μελέτες του για τα νομίσματα της Κρήτης, των Αθηνών και των Πτολεμαίων –όπου γίνεται μια πιο συνθετική προσέγγιση του αρχαίου νομίσματος- και η έκδοση από το 1898 του επιστημονικού περιοδικού Διεθνής Εφημερίς της Νομισματικής Αρχαιολογίας συμβάλλουν ώστε το Νομισματικό Μουσείο να αναδειχθεί σε επιστημονικό κέντρο με διεθνή προβολή.

Το Μουσείο παρέμεινε στην Ακαδημία Αθηνών έως το 1940, οπότε η διευθύντρια Ειρήνη Βαρούχα μεριμνά ώστε οι συλλογές να μεταφερθούν για ασφάλεια στην Τράπεζα της Ελλάδος λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1946 η Νομισματική Συλλογή μεταφέρεται στον πρώτο όροφο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου το 1956 ολοκληρώνεται η νέα έκθεση.

Το 1964 τη διεύθυνση του Μουσείου αναλαμβάνει η Μάντω Οικονομίδου.

Το 1965 αποφασίζεται η διοικητική αυτοτέλεια της Νομισματικής Συλλογής και το 1977 της αποδίδεται ο παλαιός τίτλος του Νομισματικού Μουσείου.

Ο εμπλουτισμός του μουσείου συνεχίζεται και γίνονται πολύ σημαντικά βήματα στην καταγραφή και διαχείριση των συλλογών του. Η ανασύσταση και δημοσίευση των αρχαίων ελληνικών και βυζαντινών «θησαυρών» που υπήρχαν στο μουσείο, σημαντικών εργαλείων για την προσέγγιση της νομισματικής κυκλοφορίας της κάθε εποχής, τεκμηριώνουν τη συμμετοχή του Μουσείου στις νέες τάσεις έρευνας. Παράλληλλα, στη δεκαετία του 1970 οργανώνεται το εργαστήριο συντήρησης, ενώ τη δεκαετία του 1980 πραγματοποιούνται τα πρώτα εκπαιδευτικά προγράμματα.

Το 1984 στο Υπουργείο Πολιτισμού παραχωρείται το Ιλίου Μελάθρου για τη στέγαση του Νομιματικού Μουσείου. Το μνημείο έχει ανάγκη από εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης των τοιχογραφιών και των ψηφιδωτών.

Το 1994 με διευθυντή τον Ιωάννη Τουράτσογλου συνεχίζονται ο εμπλουτισμός των συλλογών και οι δημοσιεύσεις, αρχίζουν τα ευρωπαϊκά προγράμματα συνεργασίας, οι ψηφιακές εφαρμογές, σχεδιάζεται και υλοποιείται η ιστοσελίδα του Μουσείου στο διαδίκτυο.

Το 1998, μετά από τις χρονοβόρες εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης, στον πρώτο όροφο του Ιλίου Μελάθρου εγκαινιάζεται η μόνιμη έκθεση του Μουσείου, που παρουσιάζει το αρχαίο ελληνικό νόμισμα, την ιστορία του Νομισματικού Μουσείου και στοιχεία για τον Ερρίκο Σλήμαν, τον πρώτο ένοικο του Ιλίου Μελάθρου.

Το 2003 με διευθύντρια τη Δέσποινα Ευγενίδου, μεταφέρονται οι συλλογές, η βιβλιοθήκη και ο εξοπλισμός του Μουσείου στο Ιλίου Μέλαθρον. Πραγματοποιούνται εργασίες αποκατάστασης των όψεων του κτηρίου και η συντήρηση της διακόσμησης του δευτέρου ορόφου, ενώ παράλληλα δημιουργούνται υποδομές για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών, όπως ο ανελκυστήρας για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και το αναψυκτήριο στον κήπο του Μουσείου.

Παράλληλα με τις δημοσιεύσεις δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στο άνοιγμα του Μουσείου στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή της πόλης με διαλέξεις, εκδηλώσεις, δραστηριότητες και καθημερινά εκπαιδευτικά προγράμματα.

Το 2007 ολοκληρώνεται η μόνιμη έκθεση στον δεύτερο όροφο του Ιλίου Μελάθρου με την παρουσίαση της ιστορίας του νομίσματος από τη ρωμαϊκή μέχρι τη σύγχρονη εποχή.

 

18_Aeth_III_web.jpg

 

Περισσότερα για το Μουσείο εδώ

Κατηγορία Editors Choice

Οι σέλφι φωτογραφίες έχουν τώρα το δικό τους μουσείο στο Λος Άντζελες. Το μουσείο σέλφι που θα λειτουργήσει για δύο μήνες είναι ένα μουσείο για τις σέλφι, όχι με σέλφι.

Πρόκειται για διαδραστικό μουσείο που εξερευνά την ιστορία και το πολιτιστικό φαινόμενο των σέλφι, που όπως υποστηρίζουν οι αρμόδιοι του μουσείου πηγαίνει πίσω 40.000 χρόνια.

Οι επισκέπτες μπορούν να ανακαλύψουν τις ρίζες του φαινομένου των αυτοφωτογραφιών μέσα από τους φακούς της τέχνης, της ιστορίας, της τεχνολογίας και του πολιτισμού, κάνοντας χρήση των διαδραστικών εγκαταστάσεων για να γράψουν τη δική τους ιστορία στις σέλφι. 

 

 

Μέσα στο μουσείο υπάρχουν και δωμάτια στα οποία ο επισκέπτης έχει το τέλειο περιβάλλον και το ιδανικό φως για να βγάλει μια σέλφι φωτογραφία η οποία θα εντυπωσιάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

Όπως υπόσχονται οι αρμόδιοι του μουσείου «είτε αγαπάτε είτε μισείτε τις σέλφι, δεν θα τις δείτε ποτέ ξανά με το ίδιο μάτι».

Κατηγορία Extra T(r)ips

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ