Όσο σήμερα και αν φαίνεται παράδοξο για τους νεώτερους, κάποτε στη συνοικία των Παλαιών του Βόλου υπήρχε οθωμανικό τζαμί, όπως και στα Λεχώνια Πηλίου. Οι παλαιότεροι και μεγαλύτεροι κάτοικοι της περιοχής του Βόλου πιθανόν να το θυμούνται, καθώς αυτό (το τζαμί) διατηρήθηκε μέχρι τη δεκαετία του '60.

Μετά την κατάκτηση της Θεσσαλίας από τους Οθωμανούς το 1423, στο κάστρο που αποτελούσε το βασικό πυρήνα της πόλης, εγκαταστάθηκε τουρκική φρουρά, με αποτέλεσμα πολλοί χριστιανοί να καταφύγουν στα χωριά του Πηλίου.

Η νέα οθωμανική πόλη που δημιουργήθηκε ήταν οριοθετημένη στα όρια του βυζαντινού τείχους του φρουρίου, ο περίβολος του οποίου σχημάτιζε ένα τέλειο τετράπλευρο, που ήταν ενισχυμένο στις τρεις πλευρές του με τετράγωνους οχυρωματικούς πύργους.


Ο Βολιώτης αρχιτέκτονας του Παρισιού και ο ξάδερφος που έφτιαξε τους ναούς του Βόλου


Τον 17ο αιώνα παρατηρείται σημαντική εμπορική δραστηριότητα στην πόλη, καθώς ιδρύονται εμπορικά μαγαζιά, τελωνείο και παζάρι. Η οθωμανική πόλη με τις δύο πύλες αρχίζει σιγά-σιγά να διαμορφώνεται και να οργανώνεται, συγκεντρώνοντας όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συναντώνται στις οθωμανικές πόλεις, όπως αδιέξοδα στενά δρομάκια, κατοικίες πυκνά διατεταγμένες και τα βασικά κοινοτικά κτίρια που ήταν τα διοικητήρια, το λουτρό, οι στρατώνες, οι τρεις κρήνες και το τζαμί.

Η περιοχή του κάστρου συγκεντρώνει σήμερα τα παλαιότερα σωζόμενα μνημεία που αποτελούν αξιόλογα τεκμήρια για την ιστορία της πόλης. Κάποια από αυτά τα κατάλοιπα του παρελθόντος δεν υπάρχουν πια, καθώς καταστράφηκαν για διάφορους λόγους το καθένα μέσα στο πέρασμα των χρόνων.

 

245.jpg

 

Το παλαιό τούρκικο τζαμί ήταν κτισμένο στο λόφο των Αγίων Θεοδώρων, σε περίοπτη θέση, ώστε να ξεχωρίζει από μακριά με τον ψηλό μιναρέ του. Η τοιχοδομία του, σύμφωνα με τον Ν. Γιαννόπουλο, αποτελούταν από μεγάλους ισοδομικούς λίθους, οι οποίοι ήταν καλά κατεργασμένοι και ήταν συνδεδεμένοι με διπλές σειρές τετράγωνων απτών πλίθων και παχύ στρώμα ασβέστου, σύμφωνα με το βυζαντινό σύστημα τοιχοποιίας.

Η χρονολόγηση του τζαμιού είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια, όπως όμως πιθανολογεί ο Ν. Γιαννόπουλος, το οθωμανικό τζαμί πρέπει να κτίστηκε κατά τον 16ο αιώνα, την περίοδο δηλαδή που χρονολογούνταν και τα περισσότερα τζαμιά στην τουρκοκρατούμενη Θεσσαλία.

Το 1651, το τζαμί υπέστη την πρώτη του καταστροφή από τον ενετικό στρατό και συγκεκριμένα από την επίθεση του Μοραζίνι, ο οποίος βομβάρδισε με τα κανόνια του το κάστρο, δημιουργώντας τεράστιες ζημιές. Οι Τούρκοι όμως κατά τη διάρκεια του τουρκοενετικού πολέμου και μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, κατάφεραν να επισκευάσουν και να ανακατασκευάσουν ξανά το κάστρο, το οποίο ήταν κατεστραμμένο ως τα θεμέλια και να κτίσουν πάλι το τζαμί.

 

247.jpg

 

Από εκείνη την περίοδο και μετά το τζαμί παρέμεινε στη θέση του και ύστερα από την ένταξη του Βόλου στο ελληνικό κράτος (1881) και την κατεδάφιση του τείχους του φρουρίου (1889). Το 1936, το τζαμί θα χάσει την κορυφή του, η οποία θα κοπεί από τους ισχυρούς ανέμους που έπληξαν τότε την περιοχή και θα διατηρηθεί έτσι ως το 1955. Τον Απρίλιο του 1955, οι δυνατοί σεισμοί και μετασεισμοί στον Βόλο, θα δημιουργήσουν πολλές ρωγμές και βλάβες στο τζαμί, έτσι ώστε το κτίσμα (όπως και πολλά άλλα σημαντικά κτίρια) θα κριθεί από τη δημοτική αρχή της πόλης κατεδαφιστέο.

Έτσι, μια δεκαετία περίπου αργότερα, επί δικτατορίας, το τζαμί καταστρέφεται ολοσχερώς, καθώς δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο η σχετική νομοθεσία περί προστασίας και συντήρησης των ιστορικών μνημείων, που θα μπορούσε να παρεμποδίσει μία τέτοια ενέργεια, με αποτέλεσμα ο Βόλος να χάσει για πάντα ένα πολύτιμο ιστορικό κτίσμα που αποτελούσε βασικό τεκμήριο της οθωμανικής ιστορίας της πόλης.

Σήμερα, πληροφορίες για το τζαμί μπορούμε να πάρουμε μόνο από βιβλιογραφικές πηγές, καθώς το κτίσμα δεν υφίσταται πια. Με το τζαμί έχουν ασχοληθεί ο Κ. Λιάπης (ερευνητής) σε μελέτη του σχετικά με το κάστρο του Βόλου, καθώς και οι βυζαντινοί αρχαιολόγοι Ν. Γιαννόπουλος και Α. Ντίνα.

 

487618_415939531864773_835311411_n.jpg

 

Πολύ σημαντικό είναι ακόμη και το φωτογραφικό υλικό που έχει διασωθεί από το αρχείο του φωτογράφου Κ. Ζημέρη, ο οποίος αποτύπωσε στον φωτογραφικό του φακό το τζαμί, με τον κολοβωμένο μιναρέ του, όπως σώζονταν το 1944. Το αρχείο του Κ. Ζημέρη υπάρχει σήμερα στο δημοτικό κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης Βόλου.

Το τζαμί μας είναι επίσης γνωστό και από την εικόνα του συγγράμματος του Coronelli, το οποίο είχε εκδοθεί στο Παρίσι το 1686, ενώ απεικόνισή του υπάρχει και σε ένα καρτ-ποστάλ από τη συλλογή του Σταύρου Μπατουδάκη, που χρονολογείται το 1930.

Το οθωμανικό τζαμί που έκτισαν οι Τούρκοι μέσα στο κάστρο της πόλης συνδέθηκε με την ανθρώπινη δραστηριότητα και ζωή, που αναπτύχθηκε στην περίοδο της τουρκοκρατίας στην πόλη του Βόλου. Με την πάροδο του χρόνου το κτίσμα ενσωματώθηκε στην ιστορία της πόλης και έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της. Αν σήμερα το τζαμί υπήρχε, θα αποτελούσε αδιαμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά τεκμήρια του παρελθόντος και της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.

 

lexoniatzami.jpg

 

Το τζαμί στα Λεχώνια ήταν χτισμένο στο πάνω μέρος του χωριού δυτικά του αρχοντικού Νικολαΐδη- Κασιόπουλου, στη γωνία σήμερα των οδών Ιατρίδη με Κοκοσλήδων. Στον περίβολο του τεμένους υπήρχε και ο τάφος του τελευταίου μουφτή των Λεχωνίων.Το τζαμί σήμερα δεν υπάρχει αφού ερειπώθηκε από τους σεισμούς του 1955 και γκρεμίστηκε μετά.

 

Πηγή: http://nikaskostas.blogspot.gr-http://anolehonia.blogspot.gr

Κατηγορία Art & Culture

Δεκάδες κατασκηνωτές καταφτάνουν στη Λύρη Πηλίου το καλοκαίρι, καθώς η παραλία είναι ιδανική για ελεύθερο κάμπινγκ...

Ο οικισμός της Λύρης είναι ένα χωριό του Νομού Μαγνησίας και βρίσκεται στο νοτιοανατολικότερο άκρο της Μαγνησίας, στα πόδια του ομώνυμου πηλιορείτικου οικισμού.

Η παραλία της Λύρης βρέχεται από τα πεντακάθαρα νερά του Αιγαίου, διαθέτει αμμουδιά με πολλή πέτρα και ψιλό πετραδάκι και δεν υπάρχει κάποια οργάνωση, μη παρέχοντας στον επισκέπτη κάποιες ανέσεις όπως ομπρέλες και ξαπλώστρες ή ναυαγοσώστη. Αυτή ακριβώς η απομόνωσή της είναι που έλκει αρκετό κόσμο, που την επισκέπτονται για να απολαύσουν τα καλοκαιρινά τους μπάνια.


Τρία μαγευτικά μέρη για ελεύθερο κάμπινγκ στο Πήλιο


 

mourtia-beach.jpg

 

Η Λύρη διαθέτει θέα στο νησί της Σκιάθου, που βρίσκεται απέναντι. Αρκετά καλντερίμια ξεκινούν και καταλήγουν σε αυτή (για τους λάτρεις της πεζοπορίας μέσα στη φύση) και πολλά υπόγεια ρεύματα, που την καθιστούν ιδανική για διάφορα θαλάσσια σπορ.

Στον οικισμό της Λύρης υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια ή διαμερίσματα και μια ταβέρνα. Ο οικισμός, τα χνάρια του οποίου ανάγονται μέχρι την εποχή της αρχαιότητας, ιδρύθηκε από τους κατοίκους του γειτονικού Προμυρίου, έπειτα από σφαγή που δέχτηκε το χωριό τους. Στις 23 Αυγούστου διοργανώνεται πανηγύρι που προς τιμήν της γιορτής της εκκλησίας της Παναγίας.

 

video by Δημήτριος Στράτος

 

Εναλλακτικός Τουρισμός

Η Λύρη υπάρχει η δυνατότητα για εναλλακτικό τουρισμό αφού διαθέτει τις προϋποθέσεις για:

  1. Πεζοπορία (με πολλά παλιά μονοπάτια ανοιγμένα από την τοπική ομάδα "Φίλοι των Καλντεριμίων Νότιου Πηλίου".
  2. Διάφορα θαλάσσια σπορ όπως Surfing, καγιακ, κ.α. (η παραλία της Λύρης είναι γνωστή για τα υπόγεια ρέματα που έχει.
  3. Θρησκευτικό Τουρισμό (το εκλησάκι της Λύρη το οποίο είναι φτιαγμένο πάνω στο ναό της Ήρας, αλλά και άλλα εκκλησάκια σε τριγύρω περιοχές όπως της Θεοτόκου που είναι φτιαγμένο από το 1771 και μετά αλλά και απομεινάρια πρώην εκκλησία).
  4. Ποδηλασία (οι διαδρομές είναι δύσκολες όμως λόγω μεγάλης ανισοπεδότητας).
  5. Ελεύθερο κάμπινγκ, είτε στο βουνό είτε στις παραλλίες.
  6. Παρατήρηση της βιοποικιλότητας (η Λύρη αλλά και τριγύρω υπάρχει μια μεγάλη βιοποικιλότητα κρυμμένη για να την βρει ο κάθε επισκέπτης).

 

 

ΙΝFO: Απέχει 10 χλμ. από το Προμύρι και 65 χλμ. από το Βόλο.

Πηγή: el.wikipedia.org

Κατηγορία Outdoor

Η Νταμούχαρη έχει γίνει γνωστή και εκτός συνόρων του Νομού Μαγνησίας, ως μία από τις ομορφότερες παραλίες του Πηλίου.

Σε αυτό το μοναδικό φυσικό λιμάνι της Νότιας πλευράς του Πηλίου βρίσκεται μια εντυπωσιακή εξοχική οικία.


Πήλιο: Από τις στάχτες αρχοντικού του 1897 αναδύθηκε ένα διαμάντι...


ntamouxariteliko15.jpg

 

Το ακίνητο ανήκε σε μια οικογένεια που ζούσε χρόνια στην περιοχή και το έκτισε για προσωπική χρήση, χωρίς κάποια συγκεκριμένη αρχιτεκτονική, στη δεκαετία του '40.

 

ntamouxariteliko20.jpg

 

Τοποθετημένο κάτω και δίπλα από το βράχο, δημιουργεί μια εσωτερική αυλή ανάμεσα στους χώρους και τον βράχου. 

Το μοναδικό τοπίο και η θέση του, είναι αυτά που οδήγησαν στην επαναχρησιμοποίησή του ως εξοχικό κατάλυμα, με την υποδομή πλέον να συνδυάζει την άνεση και την πολυτέλεια, αλλά παράλληλα να προσφέρει και μια ασκητική ατμόσφαιρα. 

 

ntamouxariteliko14.jpg

 

Το Genius loci [Το πνεύμα του τόπου] ήταν η βασική αρχή του σχεδιασμού από το αρχιτεκτονικό γραφείο Urban Sooul Project.

Κατηγορία Art & Culture

Η αρχιτεκτονική του Πηλίου είναι ιδιαίτερη. Όταν δε η σύγχρονη ματιά εναρμονίζεται με την παραδοσιακή, τότε το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό…

Σε ένα μεγάλο επικλινές, εντός σχεδίου, οικόπεδο στη θέση Αγ. Κυριακή στην Τσαγκαράδα Πηλίου, ένα υπάρχον οικιστικό συγκρότημα με κυρίαρχο ένα καμένο αρχοντικό του 1897 και νεότερα παράσπιτα συγκροτούν το αφετηριακό σύνολο, με σκοπό τη δημιουργία ενός σύγχρονου συγκροτήματος διακοπών. 

Με κεντρικό πυρήνα τους υπαίθριους χώρους διημέρευσης και την ανοιχτή κολυμβητική δεξαμενή συγκροτείται ένα νέο σενάριο χρήσης, με έμφαση στο στοιχείο της ιδιωτικότητας των επιμέρους κατασκευών.

Πρωταρχικό στόχο της σχεδιαστικής επεξεργασίας αποτέλεσε ο σεβασμός και η ανάδειξη των ήδη υπαρχόντων υλικών και δομικών στοιχείων με το ελάχιστο της αλλοίωσης τους καθώς και η αρμονική ένταξή τους σε ένα σύγχρονο περιβάλλον άνεσης, λειτουργικότητας και δημιουργικής αξιοποίησης του φυσικού τοπίου.


Η Τσαγκαράδα Πηλίου εκτός της ομορφιάς ξεχωρίζει και για τον γηραιότερο πλάτανο της Ευρώπης (vid)


 

 

Πάρτε μία γεύση:

 

KTIRIO-FILIPPITZIS-PILIO-3.jpg

 

KTIRIO-FILIPPITZIS-PILIO-4.jpg

 

KTIRIO-FILIPPITZIS-PILIO-5.jpg

  

KTIRIO-FILIPPITZIS-PILIO-7.jpg

 

Στο παλιό «αρχοντικό», από τα απομεινάρια της διώροφης πέτρας, αναδύεται η νέα κατασκευή, ενισχύοντας την υπάρχουσα λιθοδομή και χρησιμοποιώντας φυσικά και χειροποίητα υλικά με σεβασμό στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής και στο περιβάλλον του βόρειου Πηλίου.

 

KTIRIO-FILIPPITZIS-PILIO-15.jpg

 


Στοιχεία έργου:

Αρχιτεκτονική μελέτη: Δημήτρης Φιλιππιτζής

Στατική μελέτη: Νίκος Χατζηνικολάου

H/M μελέτη: Παναγιώτης Αδάμος

Επίβλεψη: Δημήτρης Φιλιππιτζής

Τεχνική εταιρεία κατασκευής: Δημήτρης Φιλιππιτζής & Συνεργάτες

Τοποθεσία: Θέση «Αγ. Κυριακή» – Τσαγκαράδα – Πήλιο

Συνολικό εμβαδό κτιρίου: 358,92 m²

Χρόνος μελέτης: 2009

Χρόνος κατασκευής: 2009-2013

Φωτογράφος: Γιάννης Γιαννέλος

Περιφέρεια: Θεσσαλία

 

KTIRIO-FILIPPITZIS-PILIO-6.jpg

Πηγή: ktirio.gr

 

 

Κατηγορία Art & Culture

Aν και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε κάποια αξιοσημειώματα πράγματα για τη Ζαγορά, ίσως το πιο ιστορικό χωριό του Ανατολικού Πηλίου που εντυπωσιάζει τον επισκέπτη για πολλούς λόγους…

Σε απόσταση μόλις 47 χλμ από τον Βόλο (προσοχή έχει πολλές στροφές) απλώνεται η Ζαγορά στην καταπράσινη και ηλιόλουστη πλαγιά του, χωρισμένο στις τέσσερις μεγάλες συνοικίες (Αγία Παρασκευή ή Περαχώρα, Αγία Κυριακή, Άγιο Γεώργιο, Σωτήρα).

 

zagora-074.jpg

 

Η Ζαγορά είναι ένα παλιό χωριό με μεγάλη ανάπτυξη και άνθιση κατά το Μεσαίωνα, ενώ κατά τον 17ο και 18ο αιώνα υπήρξε σημαντικό κέντρο συναλλαγών, βιοτεχνιών και πολιτιστικό κέντρο. 

 

ZAGORA_PHOTO_2-1021x580.jpg

 


Νικόλαος-Αριστοτέλης Ζάχος: Ο Βολιώτης αρχιτέκτονας του Παρισιού και ο ξάδερφος που έφτιαξε τους ναούς του Βόλου


Εδώ βρίσκεται και το "Ελληνομουσείο", ένα σχολείο-οικοτροφείο υψηλής εκπαίδευσης, όπου λέγεται ότι μαθήτευσε και ο Ρήγας Φεραίος. Ιδανικός τρόπος διακοπών όλο τον χρόνο, η Ζαγορά προσφέρει στους επισκέπτες μία αυθεντική πηλιορείτικη εμπειρία καθώς παραμένει γραφική, αναλλοίωτη από τον τουρισμό και περιβάλλεται από μοναδική φύση. Από το χωριό δε λείπουν όμως και οι απαραίτητες υποδομές, όπως περιποιημένα παραδοσιακά καταλύματα και ταβέρνες με τοπικές σπεσιαλιτέ για την άνετη και ευχάριστη διαμονή σας.

 

2.JPG

 

Μία βόλτα στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου είναι must για ντόπιους και επισκέπτες…

 

Παραδοσιακός οικισμός με αξιοθέατα…

Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισµός µε αρχοντικά, πέτρινα γεφύρια και παραδοσιακές κρήνες και είναι υπερήφανη για την καλλιτεχνική και πνευµατική κληρονοµιά της. 

Πρώτο και καλύτερο αξιοθέατο είναι το Ελληνοµουσείο, το παλαιότερο σχολείο του Πηλίου, όπου µαθήτευσε, µεταξύ άλλων, και ο Ρήγας Φεραίος. 

Επόµενη στάση, η Βιβλιοθήκη της Ζαγοράς, που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και φιλοξενεί στα ράφια της περί τους 3.000 τόμους, χάρτες και έγγραφα του 17ου και 18ου αιώνα.

 

eswteriko-vivliothikis (1).jpg

 

Ιστορία έχει και ο Ναός της Αγίας Κυριακής µε το σκαλιστό τέµπλο, δείγµα της περίφηµης ξυλογλυπτικής του Πηλίου. 


Ν. Πήλιο: To “στοιχειωμένο” αρχοντικό, ο Ντε Κίρικο και η ερήμωση ενός αξιοθέατου (vid)


Αν είστε πιο extreme…μπορείτε να επιλέξετε από πεζοπορία, ποδηλασία, διαδροµές 4×4 στο δάσος της Μιτζέλας και οργανωµένες εκδροµές για canyoning στα φαράγγια της περιοχής.

Στη Ζαγορά θα έρθετε σε απόλυτη επαφή µε τη φύση. Α, να μην ξεχάσουμε… Ο ΠΟΠ κατακόκκινος καρπός ποικιλίας στάρκιν, που παράγεται κατ’ εξοχήν στην περιοχή, ταξιδεύει σε όλο τον κόσµο µε το εµπορικό σήµα Zagorin, από τον Αγροτικό Συνεταιρισµό Ζαγοράς.

 

video by Unique Perspective

 

Καλό ταξίδι…

Κατηγορία Editors Choice

Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν δύο και μοναδικά Μουσεία Ραδιοφώνου… Το ένα δημιουργήθηκε στον πανέμορφο πηλιορείτικο χωριό του Λαύκου και το άλλο στη Θεσσαλονίκη.

Το Μουσείο Ραδιοφώνου «Αντώνης Ταβάνης» στεγάζεται σε ένα διόροφο νεοκλασσικό και φιλοξενεί περίπου 130 ραδιόφωνα, η πλειονότητα των οποίων δωρίστηκε από ένα Γερμανό καθηγητή πανεπιστημίου της Ελβετίας, ηλεκτρολόγο μηχανολόγο, φιλέλληνα, ο οποίος αγάπησε το Λαύκο ως δεύτερη πατρίδα του, τον Βίλφρεντ Σεπς. Μάλιστα αγόρασε σπίτια τόσο στο χωριό, όσο και στον Βόλο…


Αργαλαστή: Το πηλιορείτικο χωριό του Βάρναλη με το ιστορικό καμπαναριό


lafkossokakia.jpg

 

Πώς πήρε το όνομα “Αντώνης Ταβάνης”

Ο Αντώνης Ταβάνης, αυτοδίδακτος εικαστικός, «εραστής» του ραδιοφώνου, είχε αναλάβει τη διαπραγμάτευση με το Δήμο Αθηναίων για την υλοποίηση της δημιουργίας του Μουσείου Ραδιοφώνου. Δυστυχώς, όμως, δύο μέρες πριν τη συνάντηση με τους ανθρώπους του Δήμου Αθηναίων, το 2006, υπέστη καρδιακή ανακοπή και πεθαίνει. Ο Βίλφρεντ Σεπς δεν το σκέφτηκε καθόλου και αποφάσισε, κάτι που έγινε αποδεκτό, το Μουσείο Ραδιοφώνου να ονοματιστεί «Αντώνης Ταβάνης» στη μνήμη του, σύμφωνα με την εφ. Θεσσαλία.

 

radio.jpg

 

Τα ραδιόφωνα

Τα ραδιόφωνα χρονολογούνται από το 1924 έως και τη δεκαετία του 2000, τα οποία όλα μπορούν να λειτουργήσουν. Αυτή τη στιγμή, για ευνόητους λόγους, αφού δεν είναι εφικτό να είναι όλα σε λειτουργία, λειτουργούν δύο ραδιόφωνα, ένα Philips του 1965 και ένα αντίγραφο αμερικανικού μοντέρνου ραδιοφώνου του 1933, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός έγινε το 1925. Μεταξύ των ραδιοφώνων του Μουσείου υπάρχουν και τρία ραδιόφωνα κρυστάλλου (γαληνίτη). 

 

radiolafkos.jpg

 

Όλα τα ραδιόφωνα που εκτίθενται στο Μουσείο στο Λαύκο, έχουν καρτέλες, οι οποίες ενημερώνουν τους επισκέπτες για τη χρονολογία κατασκευής, τον τύπο, τη μάρκα και τη χώρα προέλευσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι το 1920 η δημιουργία ραδιοφώνων γινόταν κυρίως ερασιτεχνικά. Από τη δεκαετία του 1920 και μετά υπάρχει ένας «οργασμός» και μια μαζική παραγωγή.

 

IMG_1329.jpg

 

Μέχρι στιγμής αυτή η προσπάθεια έχει αγκαλιαστεί από χιλιάδες επισκέπτες..

Η λειτουργία του Μουσείου οφείλεται στο μεράκι, την αγάπη και την επιστημονική δουλειά ανθρώπων του Συλλόγου Λαυκιωτών Μαγνησίας «Η Δράση».

Κατηγορία Art & Culture

Δεν υπάρχει περίπτωση κάτοικος του Βόλου ή επισκέπτης του Νότιου Πηλίου περνώντας με το αυτοκίνητο από τα Άνω Λεχώνια να μην παρατηρήσει στη δεξιά μεριά του δρόμου μία επιβλητική βίλα, εκπληκτικής αρχιτεκτονικής και ομορφιάς.

Πρόκειται για ένα σπίτι που ρημάζει, η λεγόμενη οικία Κοντού, που έχει προκαλέσει πληθώρα συζητήσεων μετά τις φήμες περί στοιχειώματος…

Εδώ που τα λέμε έγινε γνωστή και εκτός Μαγνησίας, αλλά θα έπρεπε όλοι να αναδείξουμε την ιστορία της, τους θρύλους και να συνδράμουμε ώστε οι αρχές να την καταστήσουν διατηρητέα και να αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών…

 

1961456_682600731790633_1397071371_n.jpg

 

Είναι κρίμα ένα τέτοιο οίκημα να παραμένει αναξιοποίητο… 

 

Ο Ντε Κίρικο και η οικογένεια της Βιέννης

 

Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό μηχανικό Εβαρέστο ντε Κίρικο, πατέρας του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, που την ίδια εποχή κατασκεύασε τη σιδηροδρομική γραμμή που ενώνει τον Βόλο με τις Μηλιές, αλλά και τους σταθμούς των τρένων των περασμένο αιώνα.

Η πρώτη οικογένεια που εγκαταστάθηκε στο σπίτι ήταν η οικογένεια Κοντού, αφού ο Κοντός, που υπηρέτησε ως πρέσβης της Υψηλής Πύλης στη Βιέννη, εγκαταστάθηκε τα Λεχώνια αφού αποσύρθηκε. Ήταν από τους ισχυρότερους άνδρες στην κεντρική Ελλάδα την περίοδο εκείνη. Η περιουσία του απλωνόταν από την αυτοκρατορική Ρωσία, στην Λωζάννη της Ελβετίας, την Αθήνα και τον Βόλο. Οι ρίζες του πήγαιναν πίσω στην Ανακασιά της Μαγνησίας όπου και κει η οικογένειά του ήταν άρχοντες.

Ο θρύλος ήθελε την κακοδαιμονία του σπιτιού να οφείλεται σε μία σαύρα που έπεσε στην καράφα με το γάλα και σκοτώνει τα τρία παιδιά της οικογένειας. Το ταφικό τους μνημείο στο νεκροταφείο του Βόλου, ενισχύει το μύθο αφού παρουσιάζει ένα τραπέζι, τρία καρεκλάκια και την καράφα στο τραπέζι. Μάλιστα, η σαύρα βρίσκεται πάνω στο χείλος της καράφας.

 

DSC00451.jpg

 

Ο δεύτερος θέλει τα παιδιά να δηλητηριάστηκαν από την υπηρέτρια του σπιτιού για να κληρονομήσουν άλλοι συγγενείς το σπίτι. Ο τρίτος μύθος θέλει την οικογένεια να προσβλήθηκε από κοινωνικό νόσημα (φυματίωση ή σύφιλη) και να αναγκάστηκε να μετακομίσει.

 

Διατηρητέο με υπογραφή Μερκούρη

 

Το 1985 με απόφαση της Μελίνας Μερκούρη, η οικεία χαρακτηρίζεται διατηρητέα. Το 1999 αγοράστηκε από τον τότε Δήμο Αρτέμιδος.

Το 2005 ανατίθεται σε γραφείο η μελέτη, μετά και το ενδιαφέρον για αξιοποίηση του από τον Δήμο Αρτέμιδος. 

 

DSCN4367-1024x513.jpg

 

Η οριστική μελέτη είχε εγκριθεί από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Βόλου, αλλά μένει η μελέτη εφαρμογής ώστε να εγκριθεί και από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων.

Έκτοτε δεν έχει γίνει γνωστό τι θα γίνει με το θέμα, τουλάχιστον εμείς δεν μάθαμε κάτι περισσότερο, ωστόσο όσο ανδεικνύεται το αρχοντικό, τόσο θα γίνει πιο γνωστό και θα αναπτυχθεί τουριστικά ακόμη ένα πανέμορφο χωριό του Πηλίου.

 

Δείτε ένα εντυπωσιακό βίντεο:

video by Aerial Destination

 

Κατηγορία Editors Choice

Μία εκδρομή στην Τσαγκαράδα Πηλίου είναι αναγκαία ώστε να πειστεί ο κάθε επισκέπτης για τις ανεξάντλητες ομορφιές του βουνού των Κενταύρων.

Το χωριό έχει όμως τη δική του ιστορία…. Πέραν όλων των άλλων στο κέντρο του στέκεται αγέρωχος ένας πλάτανος, από τα γηραιότερα δέντρα της Ελλάδος και ίσως της Ευρώπης. Η ηλικία του, σύμφωνα με δασολόγους, ανέρχεται στα 1000 χρόνια και βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Τσαγκαράδας, την Αγία Παρασκευή.

 


Άγιος Λαυρέντιος: Το μουσικό χωριό με την ιστορική Μονή και γενέτειρα ενός μεγάλου ηθοποιού


 

Ο πλάτανος αποτελεί την τουριστική ατραξιόν του χωριού και ιδιαίτερα το καλοκαίρι επισκέπτες και ντόπιοι απολαμβάνουν τη σκιά του…

Η περίμετρος του κορμού του ανέρχεται στα 15 μέτρα, ενώ η κώμη του είναι τόσο μεγάλη ώστε είναι δυσχερής η μέτρησή της. Αυτό που ίσως δεν έχει ληφθεί υπ’ όψιν για την ηλικία του δέντρου είναι ότι οι ρίζες του ξεκινούν τέσσερα μέτρα κάτω από το πλακόστρωτο της πλατείας.

 

tsagaradaplatan.jpg

 

Όσοι γνωρίζουν την γύρω περιοχή λένε ότι ο πλάτανος οφείλει το μέγεθος και τη μακροζωία του στις φυσικές πηγές, πάνω στις οποίες έχει απλώσει τις ρίζες του.

Χαρακτηριστικό της ανάπτυξης του πλατάνου είναι ότι το πλακόστρωτο της πλατείας κάθε περίπου 15 χρόνια ανακατασκευάζεται, καθώς οι πλάκες ανασηκώνονται σε πολλά σημεία και δημιουργούν πρόβλημα στους επισκέπτες.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, λόγω του πλατάνου, το δάπεδο του Ιερού Ναού ανακατασκευάστηκε εξ’ ολοκλήρου καθώς μπαίνοντας στον Ι. Ν. ήταν εμφανή τα «βουναλάκια» και τα ρήγματα που οι ρίζες δημιουργούσαν.

 

video by pelion channel

 

ΙΝFO: Αν πάτε Τσαγκαράδα να δείτε επίσης τα εξής:

Κρυφό Σχολειό Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας στη μέση ενός θεόρατου και απόκρημνου βράχου που δέρνεται από τα άγρια κύματα του πελάγους, δίπλα από την παραλία της Φακίστρας βρίσκεται το Κρυφό Σχολειό. Εκεί ασκήτευε ένας καλόγερος από το 1668 ο οποίος δίδασκε τα παιδιά κρυφά από τον Τουρκικό ζυγό. Σήμερα αυτή η σπηλιά σώζεται και διατίθεται προς το ευρύ κοινό.

Παλιό γεφύρι Στην αρχή του χωριού της Τσαγκαράδας βρίσκεται το παλαιότερο και πιο γνωστό πέτρινο μονοτοξο γεφύρι. Ονομάστηκε έτσι εξαιτίας της ημερομηνίας κτίσης του το 1728 και αποτελούσε τον μοναδικό χερσαίο εμπορικό δρόμο της εποχής εκείνης . Η απόσταση που ενώνει το χωρίο της Τσαγκαραδας και του Ξουριχτιου διαμεσου του γεφυριού είναι 18 μ.

Με πληροφορίες από tsagarada.gr

Κατηγορία Editors Choice

Το Πήλιο μπορεί να περηφανεύεται για δεκάδες χωριά του, όπως για τον Άγιο Λαυρέντιο, που έχει διατηρήσει την αυθεντικότητά του, κτισμένος στις νότιες πλαγιές με τον χείμμαρο Βρύχωνα να προκαλεί μοναδικά συναισθήματα στον επισκέπτη.

Σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων από τον Βόλο, ο Άγιος Λαυρέντιος είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά και “βλέπει” τον Παγασητικό Κόλπο. Ένα χωριό που οφείλει την ονομασία του στη Μονή του Αγίου Λαυρεντίου και χτίστηκε από ρωμαιοκαθολικούς βενεδικτίνους μοναχούς (τους Αμαλφινούς) κατά την περίοδο των Σταυροφοριών (11ος αι.). 


Αργαλαστή: Το πηλιορείτικο χωριό του Βάρναλη με το ιστορικό καμπαναριό


panoramicpelio.jpgΗ Μονή με θέα... 

03.jpgΤο ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου

 

Το μοναστήρι αργότερα εγκαταλείφθηκε για να κτισθεί εκ νέου ως ορθόδοξη μονή από τον όσιο Λαυρέντιο τον Τραπεζούντιο, μοναχό από την Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους.

Η ανακατασκευή του μοναστηριού ολοκληρώθηκε το 1378 με την οικονομική βοήθεια του βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ Κομνηνού. Σήμερα η Μονή, που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, αποτελεί γυναικείο κοινόβιο. 

 

agios-lavrentios-bg.jpg

 

Στα χρόνια της Επανάστασης ο ιερομόναχος Κασσαβέτης υπέγραψε την επαναστατική προκήρυξη για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας στο αρχονταρίκι της Μονής του Αγίου Λαυρεντίου.

Όπως προλογίσαμε και στον τίτλο του άρθρου, από τον Άγιο Λαυρέντιο, κατάγονταν και ο πολύ γνωστός ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου Λαυρέντης Διανέλλος (1911-1978).

 

dianellos.jpgΥπήρξε ο πιο παραγωγικός ηθοποιός του Ελληνικού Κινηματογράφου

 

To μουσικό χωριό...

Σήμερα, ο Άγιος Λαυρέντιος παραμένει ένα από τα κεφαλοχώρια του Πηλίου αλλά, όπως και όλα τα χωριά της περιοχής, έχει αρχίσει να φθίνει τόσο οικονομικά όσο και πληθυσμιακά. Οι κάτοικοι του χωριού εξακολουθούν να ζουν από την γεωργία, ενώ σημαντική πηγή εσόδων αποτελεί και ο τουρισμός.

Το χωριό διατηρεί πλούσια την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του με πολλές εκκλησίες, αρχοντικά, πλατείες, βρύσες και λιθόστρωτους δρόμους (καλντερίμια). Εκτός από την Μονή του Αγίου Λαυρεντίου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το ξωκλήσι της Παναγίας Σουραβλού (αφιερωμένο στην Ζωοδόχο Πηγή), τον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Δημήτριο  στην κεντρική πλατεία.

Agios-lavrentios-greece.jpeg

 

Κάθε χρόνο στον Άγιο Λαυρέντιο, διοργανώνονται πολλά θρησκευτικά πανηγύρια. 

 

 

Παράλληλα, κάθε Αύγουστο φιλοξενεί τον θεσμό “Μουσικό Χωριό” με σκοπό την ελεύθερη ανταλλαγή και διασπορά καλλιτεχνικών ιδεών μέσου της μουσικής…

Αξίζει να το επισκεφτείτε...

Κατηγορία Editors Choice

Όμορφες φωτογραφίες, από το λευκό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στο Πήλιο, μας έστειλε αναγνώστης μας από τον Βόλο.

Τόσο στο κεντρικό, όσο και στο ανατολικό Πήλιο και το Χιονοδρομικό Κέντρο, η περιοχή ντύθηκε στα λευκά…

Πορταριά, Ζαγορά, Πουρί, Τσαγκαράδα και οι Μηλιές, Βυζίτσα φόρεσαν τον λευκό τους χιτώνα. Μικροπροβλήματα παρουσιάστηκαν, ωστόσο με υπομονή θα ξεπεραστούν…


Βόλος: Το αρχαίο θέατρο που ιδρύθηκε από Μακεδόνα βασιλέα και υποδέχεται τον επισκέπτη


pilio1.jpg

pilio2.jpg

pilio3.jpg

pilio5.jpg

 

Πάντως η τουριστική κίνηση έχει ανεβεί και αυτό είναι το πιο θετικό…

Κατηγορία Editors Choice

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ