Την ανάπλαση των χώρων του πρώην εργοστασίου της Χαρτοποιίας Λαδόπουλου στην Πάτραπροχωρούν ο δήμος και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας που ψήφισαν το σχέδιο ανάπτυξης προωθώντας την αξιοποίηση του ακινήτου μέσω παραχώρησης από το Δήμο στην Περιφέρεια.

Το σενάριο που έχει προκριθεί απ’ το Δήμο Πατρέων και την Περιφέρεια δομείται στη βάση της απόδοσης μεγαλύτερης επιφάνειας κοινοχρήστων χώρων μέσω της δημιουργίας ενός Ενιαίου Πάρκου Αναψυχής που θα λειτουργεί ως πόλος έλξης, μνήμης και διασύνδεσης της πόλης με τη θάλασσα. Θα εξυπηρετεί το σύνολο των αναγκών των φορέων και θα εξασφαλίζει τη λειτουργική βιωσιμότητα της αξιοποίησης.

Με βάση το προκαταρκτικό σχέδιο η υφιστάμενη δόμηση με μικρές προσθήκες εξυπηρετεί τις ανάγκες για να στεγάσει υπηρεσίες του Δήμου Πατρέων, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, του Βιομηχανικού Μουσείου, του πολυχώρου καινοτομίας και άλλες χρήσεις, όπως επίσης υπηρεσίες εστίασης κ.α., ενώ απαιτείται νέα δόμηση για τη στέγαση της 6ης ΥΠΕ, του Μουσικού Σχολείου, Βρεφονηπιακού Σταθμού και Υπηρεσιών Διοίκησης.

«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανάπλαση Δημόσιου χώρου με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων μέσω του Προγράμματος «Φιλόδημος 1». Είναι η αρχή για την αναζωογόνηση της Νότιας πλευράς της Πάτρας και ταυτόχρονα το παράδειγμα για τη μελλοντική αξιοποίηση και άλλων χώρων που βρίσκονται στη Νότια περιοχή της πόλης. 

 
ladopoulos-patra4
ladopoulos-patra3

Το σχέδιο

H είσοδος και η έξοδος των οχημάτων στο συγκρότημα χωροθετείται στη βορειοδυτική πλευρά του ακινήτου επί της οδού Ακτής Δυμαίων. Η περιοχή νοτίως της εισόδου - εξόδου του ακινήτου πεζοδρομείται. Δημιουργείται πρόσθετη δευτερεύουσα είσοδος - έξοδος πεζών και οχημάτων έκτακτης ανάγκης νοτιοδυτικά του οικοπέδου.

Εντός της εγκατάστασης δημιουργείται ποδηλατική διαδρομή για την ενίσχυση της χρήσης των ποδηλάτων και για λόγους αναψυχής, διαχωρισμένη από τους χώρους κίνησης των πεζών.

Η λογική του σχεδιασμού διέπεται από το στόχο να αναπτυχθεί ένα σύγχρονο, βιώσιμο και τεχνολογικά προηγμένο κτιριακό συγκρότημα, που θα ενσωματώνει το ιστορικό παρελθόν της περιοχής, θα εκμεταλλεύεται στο μέγιστο δυνατό τα υφιστάμενα, υψηλής αρχιτεκτονικής σημασίας, κτίρια, θα συνδέεται και θα συνδέει την παραλία με τον αστικό ιστό σε μια λογική ανοικτού πάρκου.
ladopoulos-patra5
ladopoulos-patra2

Το εργοστάσιο 

Το Εργοστάσιο Λαδόπουλου υπήρξε για σχεδόν έξι δεκαετίες ένα σύμβολο της βιομηχανικής ανάπτυξης της πόλης και ένα τοπόσημο για την ευρύτερη περιοχή.

Τα τελευταία τριάντα χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος του ακινήτου εγκαταλείφθηκε και ένα μικρό τμήμα του χρησιμοποιήθηκε στα πλαίσια του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2006 αλλά και για την εξυπηρέτηση υπηρεσιών του Δήμου Πάτρας, στον οποίο ανήκει. 

Η συγκέντρωση και αξιολόγηση των δεδομένων της αξιοποίησης (πολεοδομικών, κανονιστικών, απαιτήσεων φορέων, κοινωνικοοικονομικών, κλπ.) και η διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς αλλά και η διεθνής και ελληνική εμπειρία σε παρόμοιες αναπλάσεις μεταβιομηχανικών χώρων και περιοχών, διαμόρφωσαν το Γενικό Στόχο της Αξιοποίησης:

Να αναπτυχθεί ένα σύγχρονο, βιώσιμο και τεχνολογικά προηγμένο κτιριακό συγκρότημα, που θα ενσωματώνει το ιστορικό παρελθόν της περιοχής, θα εκμεταλλεύεται στο μέγιστο δυνατό τα υφιστάμενα, υψηλής αρχιτεκτονικής σημασίας, κτίρια, θα συνδέεται και θα συνδέει την παραλία με τον αστικό ιστό σε μια λογική ανοικτού πάρκου, θα καλύπτει τις αυξημένες κοινωφελείς ανάγκες της πόλης και θα αξιοποιεί τις ευκαιρίες που δίνει η πρωτοπορία της πόλης στην τεχνολογία με τελικό στόχο το ακίνητο να αποτελέσει ένα νέο ζωντανό υπερτοπικό τοπόσημο σύνδεσης της παράδοσης και της σύγχρονης οικονομίας, το οποίο θα συμβολίζει μια μετάβαση σε ένα νέο, βιώσιμο αναπτυξιακό πρότυπο.

Ο προκαταρκτικός φάκελος, η μελέτη βιωσιμότητας και τα προκαταρκτικά σενάρια διαμόρφωσης και αξιοποίησης και ανάπτυξης του χώρου, εκπονήθηκαν από τον Τεχνικό Σύμβουλο, ΣΑΛΦΩ & Συνεργάτες Α.Ε.

Κατηγορία News

Η Κίτρινη αποθήκη είναι ένα μεσοπολεμικό κτίριο του Βόλου (επί της οδού Γαζή) το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και ανήκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Μέσω της Μονάδας Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου, το «Technopolis Ιάσων – Innovation Hot Spot», ως ένα νέο μικρό οικοσύστημα, θα φιλοξενεί βασικές υποδομές που επιτρέπουν τον ερευνητικό πειραματισμό, τη μεταφορά τεχνογνωσίας σε επιστήμονες και επιχειρήσεις, τη λειτουργία θερμοκοιτίδων για νέες επιχειρήσεις και εταιρείες έντασης γνώσης, καθώς και τη δικτύωση με ερευνητικά και παραγωγικά σχήματα.

 

ceb2cf8ccebbcebfcf82-ceb7-cebaceafcf84cf81ceb9cebdceb7-ceb1cf80cebfceb8ceaecebaceb7-ceb7-cebaceb1cf80cebdceb1cf80cebfceb8ceaecebaceb7.jpg

 

Η Κίτρινη Αποθήκη χρησιμοποιήθηκε ως τόπος φυλάκισης, βασανιστηρίων και θανάτωσης εκατοντάδων αγωνιστών, από τον Μάρτιο του ’44 μέχρι την απελευθέρωση. Η καπναποθήκη της Αμερικάνικης βιομηχανίας καπνού, χτίστηκε το 1926-1930.

Τμήμα του ισογείου και του υπογείου θα μετατραπούν σε χώρο έκθεσης και μνήμης για την ιστορία του κτιρίου με έμφαση στη χρήση του καπνού που χαρακτήρισε την τοπική οικονομία για δεκαετίες, καθώς και στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής 1941-1944, που χρησιμοποιήθηκε ως χώρος φυλακής, βασανιστηρίων και εκτελέσεων.

 

kiriaki-9-1-11-11-1.jpg

 

Είμαστε ένα ταξιδιωτικό site, ωστόσο για όποια πόλη, χωριό της Ελλάδας, πληροφορούμαστε ενέργειες που αναδεικνύουν την ιστορία, τον πολιτισμό και την κουλτούρα της περιοχής, εμείς θα προβάλλουμε τις σχετικές ειδήσεις...


Κοραή 4: Το ιστορικό κτήριο-καταφύγιο, οι θηριωδίες της Κομαντατούρ και η αναγέννηση


 

Παρακολουθήστε μία ενδιαφέρουσα ξενάγηση μέσα στο ιστορικό κτήριο της πόλης: 

video by Antonis M.

 

Έργο πνοής

Πρόκειται για ένα έργο πνοής για την πόλη και σημαντικής αναβάθμισης για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Κατά τη συνάντηση που είχαν πριν λίγες ημέρες,  ο Βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος μαζί με τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Αγοραστό, με τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Μαρία Βλαζάκη, υπεγράφη και από την τελευταία, η Προγραμματική Σύμβαση για την παραχώρηση της Κίτρινης Αποθήκης.

 

110mpoympari_06.jpg

 

Η σύμβαση αφορά το έργο αποκατάστασης της Κίτρινης Αποθήκης, το οποίο έχει ενταχθεί για χρηματοδότηση από το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων με προϋπολογισμό ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε να στεγάσει τη Μονάδα Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Κατηγορία Art & Culture

Η «Παγόδα του Πειραιά», ο Σταθμός Επιβατών Αγίου Νικολάου δηλαδή, υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα του ελληνικού μοντερνισμού και πριν από περίπου 50 χρόνια ήταν το πιο πρωτοποριακό κτίριο της Αττικής.

Παρέμεινε ωστόσο επί σειρά ετών αναξιοποίητο και μάλιστα, πριν από μερικά χρόνια, κινδύνευσε με κατεδάφιση. Τη... γλίτωσε, όμως, στο... παρά πέντε, όταν χαρακτηρίστηκε «διατηρητέο» με ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεώτερων Μνημείων. Τα σχέδια για το μέλλον του ανακοινώθηκαν πριν από μερικές ημέρες και περιλαμβάνουν ένα πολυτελές ξενοδοχείο πέντε αστέρων.

 

Πρωτοποριακό έργο του ελληνικού μοντερνισμού

 

φωτογραφία ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Στις 22 Ιανουαρίου η διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς ΟΛΠ ΑΕ παρουσίασε το αναπτυξιακό της σχέδιο για το λιμάνι του Πειραιά, στο οποίο περιλαμβάνονται σειρά δράσεων με στόχο το λιμάνι να αποκτήσει ηγετική θέση στην κρουαζιέρα στη Μεσόγειο. Με βάση τον σχεδιασμό της ΟΛΠ ΑΕ το κτίριο της Παγόδας αναδεικνύεται και θα χρησιμοποιηθεί ως ξενοδοχείο πέντε αστέρων. Η Παγόδα αποτελεί ένα από τα πλέον προβεβλημένα έργα του ελληνικού μοντερνισμού. Η επίσημη ονομασία ήταν αρχικά «Σταθμός Επιβατών ΟΛΠ», αλλά καθιερώθηκε ως η «Παγόδα του Πειραιά», λόγω της πρωτοποριακής, αναρτημένης από ιστία στέγης του, που μοιάζει με κατάστρωμα πλοίου και δεσπόζει εμβληματικά στο λιμάνι.

 

Η μαζική φυγή

 

Ο Σταθμός Επιβατών Αγίου Νικολάου στο λιμάνι του Πειραιά κτίστηκε την περίοδο 1962-1969 από τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς. Είναι έργο των αρχιτεκτόνων Γιάννη Λιάπη και Ηλία Σκρουμπέλου. Η ιδέα της δημιουργίας του ανάγεται στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και είχε άμεση σχέση κυρίως με τον ελλιμενισμό των υπερωκεανίων στον Πειραιά για τη μαζική μεταφορά των μεταναστών στη Β. Αμερική και την Αυστραλία, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες εγκατέλειπαν τη χώρα που είχε πληγεί βαρύτατα από την Κατοχή και τον Εμφύλιο και αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή μακριά από την πατρίδα. Είχε σχέση επίσης με την επίσκεψη μεγάλων υπερωκεανίων αναψυχής (Queen Elizabeth, France κ.α.) για τα οποία όμως το λιμάνι του Πειραιά απεδείχθη τότε μικρό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα μεγάλα πλοία να αγκυροβολούν στον φαληρικό όρμο, οι δε κρουαζιέρες γρήγορα προσανατολίστηκαν προς άλλους προορισμούς εκτός Μεσογείου. Έως την ολοκλήρωση του κτιρίου, το 1969, ο βασικός λόγος δημιουργίας του είχε εκλείψει, καθώς το μεταναστευτικό ρεύμα κατευθύνθηκε σε άλλους προορισμούς κυρίως στη Γερμανία και τη Β. Ευρώπη. Η κατασκευή του Σταθμού Επιβατών του ΟΛΠ έγινε κοντά σε ένα υποβαθμισμένο τμήμα της λιμενικής ζώνης, τα «Καρβουνιάρικα» (σ.σ. ονομασία που είχε επικρατήσει, επειδή εκεί γίνονταν οι φορτοεκφορτώσεις του κάρβουνου), περιοχή στην οποία είχε εγκατασταθεί πλήθος προσφύγων που διέμεναν σε ξύλινα παραπήγματα, τα οποία απομακρύνθηκαν τη δεκαετία του ΄60.

 


Ο έρημος «σταθμός της ξενιτιάς» του Πειραιά


 

Το κτίριο

 

Η Παγόδα του Πειραιά, το πιο πρωτότυπο δημόσιο αρχιτεκτόνημα της εποχής του, έχει ορθογώνιο όγκο που στεγάζεται από μια ενιαία καμπυλωμένη στέγη οπλισμένου σκυροδέματος, η οποία αναρτάται με μεταλλικά καλώδια από δεκατρείς πυλώνες-ιστία. Οι πυλώνες υψώνονται στα 25 μέτρα και προβάλλουν πάνω από το κτίριο. Η στέγη είναι τοποθετημένη ασύμμετρα σε σχέση με τη συστοιχία πυλώνων με το δυτικό τμήμα (προς τη θάλασσα) να εκτείνεται σε μεγαλύτερο μήκος από τα ανατολικά (προς τη στεριά). Προς την πλευρά της θάλασσας, η διάταξη ανοιχτών γραμμικών χώρων συνομιλεί σαφώς με τα ιδίου ύψους, αναλογιών και στις ίδιες στάθμες γραμμικά καταστρώματα των κρουαζιερόπλοιων.

Η αναρτημένη βαριά στέγη, σε μια εξαιρετικά κομψή τομή, σαν σκίτσο πλοίου με ιστία, είναι και αυτή που καθόρισε την αντιληπτική εικόνα του κτιρίου στο λιμενικό μέτωπο του Πειραιά. Ίσως μάλιστα να είναι αυτή η στέγη και η βασική αιτία που βραβεύτηκε η αρχιτεκτονική μελέτη των δύο αρχιτεκτόνων, Λιάπη και Σκρουμπέλου, στον διαγωνισμό που είχε προκηρυχθεί για την κατασκευή του επιβατικού σταθμού. Έχει μήκος 185 μέτρα και πλάτος 51 μέτρα. Το ισόγειο εξυπηρετούσε τη διακίνηση εμπορευμάτων, ο επάνω όροφος ήταν για τη φιλοξενία των επιβατών ενώ στο τρίτο και τελευταίο επίπεδο διαμορφώθηκε το Good Bye ένας χώρος αποχαιρετισμού των Ελλήνων μεταναστών. Ήταν δε το πρώτο δημόσιο κτίριο στην Ελλάδα, που διέθετε κυλιόμενες σκάλες.

Η επιλογή των υλικών στις όψεις και στο εσωτερικό του κτιρίου έχουν την αναφορά τους στον μοντερνισμό.

Ο Σταθμός Επιβατών λειτούργησε ελάχιστα με τη χρήση για την οποία κατασκευάστηκε. Το 1976 οργανώθηκε εκεί για πρώτη φορά η διεθνής ναυτιλιακή έκθεση «Ποσειδώνια», θεσμός που έχει συμβάλει καθοριστικά στη διεθνή προβολή της πόλης του Πειραιά, ως παγκόσμιο ναυτιλιακό κέντρο. Από το 1985 χρησιμοποιήθηκε μόνιμα ως εκθεσιακό κέντρο.

Το κτίριο του Σταθμού Επιβατών παρουσιάστηκε κατ΄επανάληψη σε ελληνικές και διεθνείς εκδόσεις ως ένα από τα καλά δείγματα της μοντέρνας αρχιτεκτονικής δημοσίων κτιρίων.

 

Διατηρητέο

 

 

Τον Απρίλιο του 2013 το Κεντρικό Συμβούλιο Νεώτερων Μνημείων γνωμοδότησε ομόφωνα υπέρ του χαρακτηρισμού του ως μνημείο με το σκεπτικό ότι «αποτελεί ευτυχή συνάντηση της κορυφαίας αρχιτεκτονικής έκφρασης με την τεχνική και κατασκευαστική έκφραση στη δεκαετία του ΄60, που είναι μοναδική στην Ελλάδα και από τις ελάχιστες παγκοσμίως» και επειδή «αποτελεί χαρακτηριστικό τοπόσημο στην περιοχή του Πειραιά και έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία».

Είχε προηγηθεί τρία χρόνια νωρίτερα, το 2010, κείμενο δεκατριών διδασκόντων της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ που ζητούσαν από το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού να μην αλλοιωθεί η αρχιτεκτονική μορφή κτιρίου, κυρίως της στέγης του.

 

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Κατηγορία News

Πώς θα αισθανόταν ένα 18χρονο κορίτσι που έζησε πριν από 9.000 χρόνια στη Θεσσαλία αν «ταξίδευε» στο σήμερα; 

Δεν θα μάθουμε ποτέ, σε αντίθεση με την αντίστροφη ερώτηση (τι σκέψεις και συναισθήματα θα μας δημιουργούσε μια τέτοια «συνάντηση»;), που απαντήθηκε το βράδυ της Παρασκευής στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης, με την αποκάλυψη της «Αυγής»: Του αναπλασμένου προσώπου από το κρανίο της κοπέλας, που μαζί με τον σκελετό της, εντοπίστηκε το 1993 στο Σπήλαιο της Θεόπετρας.

Η αποκάλυψη του προσώπου έγινε στο τέλος της ημερίδας «Η Αυγή στην αυγή του πολιτισμού», κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκαν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις από ομιλητές που κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών γνώσεων, από την αρχαιολογία, την ιστορία της τέχνης και την αρχιτεκτονική ως την οικονομία, το δίκαιο, την ψυχολογία και την αστρονομία, αλλά και από ειδικούς που αναφέρθηκαν στην προϊστορική γαστρονομία, στην ενδυμασία, ακόμα και στην αισθητική.


 Επισκέπτες από όλον τον πλανήτη στη μοναδική Καλαμπάκα (vid)Επισκέπτες από όλον τον πλανήτη στη μοναδική Καλαμπάκα (vid)


 avgitrikala.jpeg

 

Η «Αυγή» είναι το δεύτερο δημιούργημα του Ορθοδοντικού Μανώλη Παπαγρηγοράκη, επίκουρου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά την ανάπλαση το 2010 του προσώπου της Μύρτιδας, του 11χρονου κοριτσιού που έζησε και πέθανε από τυφοειδή πυρετό στην Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ., διανύοντας ωστόσο μια πολύ πετυχημένη σύγχρονη διαδρομή: Ονομάστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη «Φίλη των Στόχων της Χιλιετίας» στο πλαίσιο της παγκόσμιας ενημερωτικής εκστρατείας του οργανισμού για την αντιμετώπιση της φτώχειας, ενώ σχολικά εγχειρίδια με το πρόσωπό της κυκλοφορούν ως και στην Αυστραλία.

«Η χαρά μου είναι μεγάλη που σήμερα μαζί με τους φίλους και τους συνεργάτες μου παρουσιάζουμε τη δεύτερη ανάπλαση του αρχαίου προσώπου», είπε κατά την έναρξη της ημερίδας ο κ. Παπαγρηγοράκης, αναγγέλλοντας συγχρόνως ένα ευχάριστο νέο: «Φαίνεται ότι το Μουσείο Ακρόπολης γεννά όμορφες ειδήσεις. Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εκδίδουν στις 15 Φεβρουαρίου γραμματόσημο με τη ‘Φίλη της Χιλιετίας' του ΟΗΕ, τη Μύρτιδα. Εύχομαι η νέα κόρη, η Αυγή, να έχει την ίδια τύχη», σημείωσε καλώντας το κοινό, που είχε κατακλύσει κυριολεκτικά το αμφιθέατρο, να παρακολουθήσει το «ταξίδι» της αναζήτησης και της έρευνας, όπως αυτές παρουσιάστηκαν από τους ομιλητές.

 

 avgimeteora.jpeg

 

«Σε περιόδους πολύ μακρινές ή ως προς κοινωνικά στρώματα τα οποία δεν είναι εύκολα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, έχουμε μεγάλα κενά. Εκεί, βρήκατε μια καίρια θέση δραστηριότητας και με την επιστημονική σας ικανότητα κατορθώσατε ένα μικρό ‘θαύμα': Να ανασταίνετε ανθρώπους, να μας τους φέρνετε κοντύτερα και να μας δίνετε μια πιο συγκεκριμένη παράσταση δεδομένων όπως δεν την είχαμε πετύχει παλιότερα», ανέφερε μεταξύ άλλων στον χαιρετισμό του ο αναπληρωτής πρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Διεθνών Σχέσεων του ΕΚΠΑ, καθηγητής Κωνσταντίνος Μπουραζέλης, αναφερόμενος στον κ. Παπαγρηγοράκη.

«Το όνομά της αποδίδει ακριβώς την αυγή του σημερινού πολιτισμού», δήλωσε η κα. Κυπαρίσση για το κορίτσι του μακρινού παρελθόντος, για την οποία οι μελέτες έδειξαν ότι ήταν ηλικίας 18 ως το πολύ 25 χρονών, είχε ύψος 1,57 μ., με ήπιες αλλοιώσεις από επεισόδια φλεγμονής, πιθανόν αναιμία ή και σκορβούτο, αλλά και αξιοσημείωτο προγναθισμό. Από τα οστά έχει χρονολογηθεί περίπου στο 8070 π. Χ. «Το Σπήλαιο της Θεόπετρας παραμένει ακόμα η μόνη προς το παρόν μεσολιθική θέση στη Θεσσαλία, όμως αποκλείεται να μην κυκλοφορούσε ο ίδιος και άλλος πληθυσμός σε άλλες θέσεις και να μην βρεθούν στο μέλλον και άλλες εγκαταστάσεις σε σπήλαια ή όχι», συμπλήρωσε η επίτιμη διευθύντρια.

Πηγή: AΠΕ - ΜΠΕ

Φωτό: eurokinissi

Κατηγορία Art & Culture

Το μικρότερο ορεινό χωριό της Ελβετίας εντάχθηκε σε ένα ασυνήθιστο σχέδιο που ενδέχεται να το σώσει από την εγκατάλειψη και τον πλήρη μαρασμό.

Οι 13 όλοι κι όλοι κάτοικοί του θα συμμετέχουν σε ένα μεγαλόπνοο project ώστε το χωριό να μετατραπεί σε ένα γιγαντιαίο ξενοδοχείο.

Το ψηλότερο υπαίθριο ασανσέρ της Ευρώπης έχει θέα τις Άλπεις

45E4EEE700000578-0-image-a-2_1509529653688.jpg

Ο ορεινός οικισμός του Corippo βρίσκεται στο ιταλόφωνο Ticino στην Ελβετία, σε υψόμετρο 600 μέτρων (1.968 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είχε μια ακμάζουσα κοινότητα στις μικρές πλατείες του και στην μικρή του εκκλησία, όταν ο πληθυσμός ξεπερνούσε τα 300 άτομα. Ο δήμαρχος Claudio Scettrini, ο οποίος στην ηλικία των 54 ετών είναι ο μόνος στην πόλη που δεν έχει συνταξιοδοτηθεί, παραιτήθηκε από το γραφείο του μαζί με δύο βοηθούς, ηλικίας 67 ετών και 82 ετών, αναφέροντας ότι δεν είχαν πλέον κανένα κίνητρο.

45E4EF3800000578-0-image-a-3_1509529659689.jpg

45E4EF1C00000578-0-image-a-6_1509529679681.jpg

Για να σωθεί η πόλη από την πλήρη εξαφάνιση, ένα ίδρυμα που ονομάζεται Corippo 75 έχει τώρα καταλήξει σε ένα ασυνήθιστο σχέδιο ξεκινώντας σχέδιο τουριστικής ανασυγκρότησης.

45E4EF1000000578-0-image-a-7_1509529682717.jpg

45E4EECC00000578-0-image-a-4_1509529666846.jpg

Το χωριό, με τα όμορφα πέτρινα σπίτια, τα στενά σοκάκια και τα μεγάλα βουνά, θα μετατραπεί σε ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα για να φέρει τη ζωή πίσω σε αυτό.

instaphoto1.jpg

Το έργο ονομάζεται «Albergo Corippo». Το εστιατόριο στην κεντρική πλατεία θα μετατραπεί σε ρεσεψιόν, ενώ οι πέτρινες κατοικίες θα μετατραπούν σε δωμάτια ξενοδοχείων.

 Πηγή: dailymail.co.uk

video by: Laurent Courtois

φωτό: Fondazione Corippo 

Κατηγορία Editors Choice

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ