Ο κεκλιμένος Πύργος της Πίζας πλέον... γέρνει λιγότερο, χάρη στις επανορθωτικές εργασίες που κάνουν μηχανικοί εδώ και χρόνια.

Συγκεκριμένα, η κλίση που έχει κάνει διάσημο σε όλο τον κόσμο το μνημείο, μειώθηκε κατά τέσσερα εκατοστά, τα τελευταία 20 χρόνια, αποκάλυψαν οι ειδικοί. Πλέον, ο ύψους 55,86 μ. Πύργος είναι πιο σταθερός από ό,τι ήλπιζε η ομάδα μηχανικών.

«Είναι σαν να αφαιρέθηκαν δύο αιώνες από την “ηλικία” του Πύργου», δήλωσε ο καθηγητής Σαλβατόρε Σέτις. «Από τότε που ξεκίνησαν οι εργασίες, η κλίση του πύργου μειώθηκε κατά περίπου μισή μοίρα», ανέφερε ο Νουνζιάντε Σκέγκλια, καθηγητής Γεωτεχνικής στο πανεπιστήμιο της Πίζας, που συνεργάζεται με την ομάδα η οποία κάθε τρεις μήνες καταγράφει την κατάσταση του μνημείου. «Η σταθερότητα του Πύργου είναι καλύτερη από τις αρχικές προβλέψεις μας», παραδέχθηκε.

 

italy-2094987_960_720.jpg

 

Η κατασκευή του Πύργου της Πίζας ξεκίνησε το 1173, αλλά μέχρι να ολοκληρωθεί ο τρίτος όροφος είχε αρχίσει ήδη να γέρνει, εξαιτίας της άμμου κάτω από τα θεμέλιά του. Παρόλα αυτά, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1372. Όμως, η κλίση συνέχισε να μεγαλώνει και στις αρχές του ‘90 είχε ξεπεράσει τις 5 μοίρες και το μνημείο έμεινε κλειστό για 11 χρόνια, εξαιτίας φόβων για την ασφάλεια.


Οι 6 ιταλικές πόλεις που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε


 

Εκείνη την εποχή αποφασίστηκε να γίνουν επανορθωτικές εργασίες, που είχαν αποτέλεσμα τη μείωση της κλίσης κατά 45 εκατοστά έως το 2001, ενώ πλέον αυτή έχει μειωθεί κατά άλλα 4 εκατοστά.

Πηγές: iefimerida, AFP, Telegraph

 

Κατηγορία News

Περίπου 500.000 άνθρωποι περνούν, καθημερινά, από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Ζυρίχης στην Ελβετία. Εκεί τοποθέτησε την εγκατάστασή του, «GaiaMotherTree» ο διάσημος Βραζιλιάνος καλλιτέχνης Ερνέστου Νέτου.

 

vernissage_mit_Sonnenuntergang_1.jpg

 

Το έργο υψώνεται από το δάπεδο της κεντρικής αίθουσας στο ταβάνι, σε ύψος 20 μέτρων. Η διάφανη κατασκευή αποτελείται από ζωηρόχρωμα, δεμένα κόμπο με το χέρι, στοιχεία και μοιάζει με ένα μεγαλοπρεπές δέντρο.

 

gaia_mothertree-1024x683.jpg

 

Τα τελευταία χρόνια, τα καλλιτεχνήματα του Νέτου υλοποιούνται σε συνεργασία με τους Χούνι Κούιν, μια φυλή ινδιάνων του Αμαζονίου, κοντά στα σύνορα Βραζιλίας-Περού. Νέτου και Χούνι Κούιν συνεργάστηκαν και στο «Δέντρο της Μητέρας Γης».

 

video by NewInZurich

 

Κατηγορία Editors Choice

Σταματημένο στον χρόνο, στέκει εδώ και περίπου δύο αιώνες στα Άνω Λαδάδικα, το Μπενσουσάν Χαν, το παλαιότερο σωζόμενο χάνι της Θεσσαλονίκης, διατηρημένο με τέτοιο τρόπο που σχεδόν σε μεταφέρει σ' εκείνη την εποχή. Διαβαίνοντας το εσωτερικό του, αισθάνεσαι τις ...ανάσες των αλόγων που δένανε στο ισόγειο οι ταξιδιώτες, τον θόρυβο των εμπορευμάτων που ξεφόρτωναν στο υπόγειο και τα βήματα των ταξιδιωτών στη μαρμάρινη σκάλα που οδηγούσε στους ξενώνες, όπου πλήρωναν για την ενοικίαση ενός κρεβατιού για να κοιμηθούν. Ιδιοκτήτης του οικοπέδου και του ακινήτου ήταν ο Σαμουήλ Μπενσουσάν, Εβραίος έμπορος εκείνης της εποχής και γι' αυτό επικράτησε η ονομασία "Μπενσουσάν Χαν", δηλαδή το Χάνι του Μπενσουσάν.

"Στην ουσία, επρόκειτο για ένα ....hostel εκείνου του καιρού, αφού στο πανδοχείο δεν κοιμόσουν μόνος αλλά νοίκιαζες ένα από τα πολλά κρεβάτια", εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπενσουσάν Χαν, Στέλιος Ντοκούζ, προσθέτοντας ότι τα παλαιότερα στοιχεία του κτιρίου βρίσκονται στο υπόγειο, όπου είναι διακριτά τα χειροποίητα τούβλα στην τοιχοποιία.

 


----> Βραδινή βόλτα στα Λαδάδικα


 

"Υπάρχουν αρχεία οθωμανικά, που αναφέρουν ότι τα θεμέλια και το ισόγειο του κτιρίου υπήρχαν ήδη από το 1810 και σιγά σιγά αναγέρθηκε ο πρώτος όροφος. Βέβαια, κατά τη διάρκεια όλων των ετών της λειτουργίας και της χρήσης του κτιρίου, έχουν γίνει πολλές αλλαγές και μεταγενέστερες προσθήκες, όπως το χειροκίνητο ασανσέρ στο υπόγειο, που έγινε μετά το 1920, με το οποίο μετέφεραν τα πράγματα από το υπόγειο στο ισόγειο", διευκρινίζει. Εκτιμάται δε ότι ο σταβλισμός των ζώων στο ισόγειο είχε και μια άλλη χρησιμότητα καθώς η θερμότητα των σωμάτων τους "μεταδίδονταν" στον πρώτο όροφο, όπου κοιμόντουσαν ταξιδιώτες και έμποροι.

 

 

Το οκτάγωνο αίθριο και οι 7 κοιτώνες

Ανεβαίνοντας τη μαρμάρινη σκάλα, ο επισκέπτης φτάνει στο οκτάγωνο αίθριο με τον πανύψηλο τζαμωτό θόλο, που συνδέει και τα 7 δωμάτια, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους με πόρτες.

"Εκτιμάται ότι επικοινωνούσαν όλα τα δωμάτια για να μπορούν να διαφύγουν πιο εύκολα οι ένοικοι σε περίπτωση πυρκαγιάς γιατί ο χώρος φωτίζονταν από λάμπες πετρελαίου θυέλλης", λέει ο κ. Ντοκούζ, προσθέτοντας ότι κάθε δωμάτιο είχε από 10-15 κρεβάτια.

"Το εντυπωσιακό είναι ότι ο χώρος 'μεταβάλλεται', όπου στέκεσαι και δίνει στον επισκέπτη μια διαφορετική του εικόνα", τονίζει, δείχνοντας από τα τεράστια παραθυρόφυλλα τη θέα που κάποτε ήταν η θάλασσα και το λιμάνι. "Γι' αυτό άλλωστε και στην περιοχή - στα Λαδάδικα- είχαν χτιστεί δεκάδες χάνια, γιατί βρίσκονταν κοντά στην είσοδο του λιμανιού, όπου έμποροι έρχονταν από παντού για να πουλήσουν την πραμάτεια τους, αλλά και κοντά στην πόλη".

 

hdfhdfhdfhfdh.jpeg

 

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την ανέγερση του πανδοχείου, το 1930, τα παιδιά του Σαμουήλ Μπενσουσάν πούλησαν όλο το ακίνητο σε έναν μεγαλέμπορο της Θεσσαλονίκης, τον Βασίλειο Ζωτιάδη, και το κτίριο άλλαξε πολλές φορές τρόπο χρήσης. Κατά καιρούς στέγασε καταστήματα με υφάσματα, μπαχαρικά, αποικιακά είδη και ψιλικά στο ισόγειο και στον όροφο, τα δωμάτια μετατράπηκαν σε δικηγορικά και συμβολαιογραφικά γραφεία. Η τελευταία γνωστή χρήση του ήταν τις δεκαετίες 1970 και 1980, όταν στον επάνω όροφο υπήρχαν τελωνειακά γραφεία και στο ισόγειο τα περίφημα για την εποχή μπαχαρικά "Billys".

 

gfhgfhgfh.jpeg

 

"Το 1996, το κτίριο εγκαταλείφθηκε για να επαναλειτουργήσει ολοκληρωτικά το 2012 ως χώρος φιλοξενίας παραστάσεων και εκθέσεων. Βέβαια, το γεγονός ότι στην πάροδο των χρόνων είχε αλλάξει χρήση και λειτουργία ήταν αυτό που έσωσε το κτίριο διότι τα υπόλοιπα χάνια της περιοχής, εγκαταλείφθηκαν σταδιακά και γκρεμίστηκαν. Επιπλέον, το 2007, μια ομάδα καλλιτεχνών νοίκιασε το ισόγειο του κτιρίου από την τρέχουσα ιδιοκτήτρια, κληρονόμο του Ζωτιάδη, Ρούλα Παπανάγνου, με σκοπό να το χρησιμοποιήσει αρχικά ως αποθηκευτικό χώρο για ογκώδη σκηνικά και θεατρικά αντικείμενα. Αυτή η κίνηση καθόρισε τη σημερινή αναβίωση του κτιρίου ως χώρο φιλοξενίας για σημαντικές και συχνά πρωτοποριακές καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δράσεις", αναφέρει ο κ. Ντοκούζ, ξεκαθαρίζοντας ότι στο κτίριο έγιναν μόνο στεγανοποιητικές και σταθεροποιητικές εργασίες ώστε να είναι ασφαλές. "Δεν έχουμε αγγίξει τίποτα σε σχέση με ανακαίνιση ή αναμόρφωση του κτιρίου και γι' αυτό έχει στοιχεία απ' ολες τις εποχές και φέρει με έκδηλο τρόπο την φθορά του και την ιστορία του".

 

cfgjdfgjfghjdfgj.jpeg

 

Συνήθως, μάλιστα, οι παραστάσεις στο κτίριο είναι περιηγητικές, δηλαδή το κοινό πηγαίνει από δωμάτιο σε δωμάτιο για να δει την επόμενη σκηνή. Στη σοφίτα του φιλοξενούνται σεμινάρια, εργαστήρια και ομιλίες, στο υπόγειο πιο ατμοσφαιρικές βραδιές με προβολές και εκθέσεις. "Στόχος μας είναι", τονίζει ο κ. Ντοκούζ, "επειδή κάθε χρόνο έχουμε και μεγαλύτερη ζήτηση, εκτός από το κτίριο, που έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο, να ανακηρυχθεί διατηρητέα και η τρέχουσα χρήση του ως χώρος πολιτισμού και τέχνης".

 

Το ...φάντασμα του Μπενσουσάν Χαν

 

Ο ίδιος ο καλλιτεχνικός διευθυντής του κτιρίου, Στέλιος Ντοκούζ, συστήνεται ως το ...φάντασμα του πανδοχείου, αφού το πρωτογνώρισε το 2012 και έκτοτε παρέμεινε "αλυσοδεμένος" μαζί του!

"Συμμετείχα ως ηθοποιός στο 'Θέατρο του Άλλοτε', που ανέβασε το 2012 στο Μπενσουσάν Χαν την παράσταση "Φόβος", βασισμένη σε κείμενα του Edgar Allan Poe και είχα μια σχεδόν μεταφυσική εμπειρία, ένιωσα έντονα την ιστορία του κτιρίου", αφηγείται ο ο κ. Ντοκούζ, ο οποίος αποφάσισε στη συνέχεια να παραμείνει στο κτίριο και να ξεναγεί σ' αυτό τους επισκέπτες μεταδίδοντας έτσι την αγάπη του.

Άλλωστε, όπως καταλήγει στην ξενάγησή του, "κανείς δεν βγαίνει ίδιος από το Μπενσουσάν Χαν"...

 

Πηγή: ΑΜΠΕ

Κατηγορία Editors Choice

Όποιος έχει περπατήσει στα πλακόστρωτα της πλατείας της κεντρικής αγοράς, στην παλιά πόλη της Κρακοβίας, θα έχει ακούσει το περίφημο εμβατήριο από το καμπαναριό του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Ονομάζεται Χεϊνάλ Μαριάτσι (Hejnał Mariacki) και ακούγεται κάθε 60 λεπτά. Στην πραγματικότητα είναι μια από τις καθοριστικές πολιτιστικές παραδόσεις της Πολωνίας.

 


Aυτή είναι η φθηνότερη πόλη της Ευρώπης για ταξίδια το 2018


 

Για να κατανοήσουμε την προέλευση αυτής της παράδοσης της Κρακοβίας, θα χρειαστεί να γυρίσουμε πίσω στον 13ο αιώνα. Τότε, η Κρακοβία ήταν μια από τις ισχυρότερες εμπορικές πόλεις στην ανατολική Ευρώπη και το κέντρο της πολωνικής μοναρχίας. Ήταν μια μεγαλοπρεπής και πλούσια πόλη.

 

video by Krzysztof Duda

 

Αυτό την έκανε και στόχο των Μογγόλων, οι οποίοι σάρωναν τις πεδιάδες της ανατολικής Ευρώπης, από την εποχή του Τζένγκις Χαν.

Μάλιστα, η Κρακοβία βρέθηκε πολιορκούμενη το 1241 από την μογγολική Ορδή υπό τη διοίκηση του Σουμπουτάι, του μεγάλου στρατηγού του γιου του Τζένγκις Χαν και διαδόχου του, Ογκαντάι Χαν.

 

Κρακοβία κεντρική αγορά εκκλησία τρομπέτα

 

Η ιστορία έχει ως εξής, καθώς το ιππικό του Σουμπουτάι πλησίαζε την πόλη, προσεγγίζοντας αθόρυβα μέσα από τα δάση στα περιμετρικά τείχη, ένας μοναχικός φρουρός είδε την Ορδή και με ηρωικό τρόπο φύσηξε τη σάλπιγγα του από το πύργο της εκκλησίας για να προειδοποιήσει τους κατοίκους. Ο στρατός κινητοποιήθηκε εγκαίρως και κατάφερε να απωθήσει τους εισβολείς.

 

Κρακοβία εμβατήριο

 

Περιέργεια προκαλεί και το απότομο σταμάτημα της τρομπέτας κατά τη διάρκεια του Hejnał. Σύμφωνα με την ιστορία, μόλις οι Μογγόλοι αντιλήφθηκαν τον φρουρό, έριξαν μια ομοβροντία από βέλη στον πύργο της εκκλησίας και τον σκότωσαν.

Η μνήμη εκείνης της ηρωικής πράξης διατηρείται ακόμα ζωντανή κάθε μέρα και κάθε ώρα για τους κατοίκους της Κρακοβίας.

 

Κατηγορία Editors Choice

Στο περσινό μας ταξίδι στην πρωτεύουσα της Σλοβακίας, Μπρατισλάβα, γνωρίσαμε ένα από τα πιο διάσημα μπρούτζινα αγάλματα στον κόσμο…

Πρόκειται για τον διάσημο «Cumil», έργο του Viktor Hulik.  


Σλοβακία: Η γέφυρα που θυμίζει UFO, κόβει την ανάσα του επισκέπτη (vid)


 

Ένας εργάτης που ξεπροβάλλει χαμογελαστός μέσα από έναν υπόνομο.

 

cumilslovakia.jpg

 

Το παράξενο άγαλμα εγκαταστάθηκε στους δρόμους της Μπρατισλάβας το 1997 για να δώσει πνοή στους δρόμους της πρωτεύουσας της Σλοβακίας.


Μπρατισλάβα: Η απίστευτη θέα στην Παλιά Πόλη από τον Πύργο του Μιχαήλ (vid)


Μετά το Κάστρο και τη Γέφυρα Ufo, ο Cumil, μαζί με διάφορα άλα μπρούτζινα αγάλματα αποτελούν την ατρακτιόν εντός Παλιάς Πόλης.

 

DSC03683.jpg

 

Κατηγορία Editors Choice

Το νερό χάνεται! Εκεί στο Φανάρι, μόλις 2,5 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι, τα νερά της θάλασσας μπαίνουν σε «μυστηριώδεις» σχισμές και χάνονται κάτω από το λιμάνι και μέσα στα κεφαλλονίτικα βουνά. 

Oι καταβόθρες του Αργοστολίου έχουν θεωρηθεί  μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο και ένα ακόμη «μυστήριο» από τα πολλά της Κεφαλονιάς


Άσσος: Ο απομονωμένος καταπράσινος παράδεισος της Κεφαλονιάς


 

video by Richárd Németh

 

Στην άκρη της Χερσονήσου του Αργοστολίου η θάλασσα εισχωρεί στη στεριά και ρέει σε καταβόθρες. Το φαινόμενο προβλημάτιζε επί μακρόν τους επιστήμονες. Το 1963 οι γεωλόγοι Βίκτορ Μάουριν (Viktor Maurin) και Γιόζεφ Τσέτλ (Josef Zötl) από το Πολυτεχνείο του Γκρατς, έριξαν 160 κιλά βαφής σε μία από τις καταβόθρες. Δύο εβδομάδες αργότερα ίχνη χρώματος βρέθηκαν σε πηγές στην άλλη πλευρά του νησιού, 14 χλμ. μακριά, όπως επίσης και στο λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη.

 

katakef.jpg

 

Ωστόσο το φαινόμενο δεν είναι μοναδικό στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Σύμφωνα με τον καθηγητή γεωτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Νίκο Λυμπέρη, η περίπτωση της Κεφαλονιάς μπορεί να παραβληθεί με τα λεγόμενα καρστικά γεωλογικά φαινόμενα που σχετίζονται με τη διάβρωση των ασβεστολιθικών πετρωμάτων και πήραν το όνομά τους από το οροπέδιο Καρστ της βορειοδυτικής Γιουγκοσλαβίας. Τα νερά της βροχής που περιέχουν διοξείδιο του άνθρακα – το έχουν προσλάβει από τον αέρα κατά την πτώση τους – διαλύουν το ανθρακικό ασβέστιο (CaC03) από το οποίο αποτελούνται οι ασβεστόλιθοι. Με αυτό τον τρόπο, σιγά σιγά, οι ρωγμές και τα ανοίγματα που υπάρχουν στους συμπαγείς ασβεστόλιθους διευρύνονται, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται υπόγειοι αγωγοί, σήραγγες, σπήλαια και, γενικότερα, χάσματα κάθε είδους. Εάν αυτή η διάβρωση πάρει μεγάλες διαστάσεις, τότε προκαλούνται καθιζήσεις, που στο έδαφος αντιστοιχούν σε επίπεδες επιφάνειες οι οποίες συχνά καλλιεργούνται και είναι γνωστές ως πόλγες και δολίνες, με διάμετρο χιλιάδες ή μερικές εκατοντάδες μέτρα αντίστοιχα. Οι γεωλογικοί όροι καρστ, πόλγη και δολίνη προέρχονται από αντίστοιχες σερβικές λέξεις της περιοχής του Καρστ. Οι καταβόθρες δεν είναι τίποτε άλλο από καρστικά χάσματα μέσω των οποίων αποχετεύονται τα νερά των ποταμών που διαρρέουν τις πόλγες. Το περίεργο είναι ότι οι καταβόθρες του Αργοστολίου είναι ένα σύστημα σχισμών που βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο από την επιφάνεια της θάλασσας και δέχονται συνεχώς τα νερά της με ορμή, ένα είδος παράλιου βαράθρου με συνεχή εισροή θαλασσινού νερού.

 

15365ea553edea862a571754ecea9e3b.jpg

 

Πηγή: wikipedia

 

 

Κατηγορία Editors Choice

Τα χρόνια πέρασαν και η Σπιναλόγκα της απομόνωσης έχει γίνει σήμερα ο δεύτερος σε επισκεψιμότητα αρχαιολογικός χώρος της Κρήτης μετά από την Κνωσό και από τους πρώτους σε εισπράξεις.

Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Αγίου Νικολάου Χάρης Αλεξάκης , «τους μήνες αιχμής κυρίως Ιούλιο και Αύγουστο, το νησί επισκέπτονται σε ημερήσια βάση περίπου 4000 άτομα».

 

9559747110907830470.jpg

 

Η αύξηση της επισκεψιμότητας καταγράφεται από τα επίσημα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, το 2016 επισκέφθηκαν τη Σπιναλόγκα 353.304 άτομα και το 2017 οι επισκέπτες ήταν 393.696 άτομα.

Το μικρό νησί που επί 50 ολόκληρα χρόνια αποτελούσε σημείο αναφοράς του ανθρώπινου πόνου, σήμερα συμβάλει στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξη του τόπου.

Στην περιοχή δραστηριοποιούνται δεκάδες επιχειρήσεις κρατώντας στην κρητική αυτή γωνιά νέους κυρίως ανθρώπους.


ΒΒC: Το εγκαταλελειμμένο ελληνικό νησί που σκεπάζει μυστήριο


Η πρόσβαση στη Σπιναλόγκα γίνεται με τουριστικά σκάφη από τον Άγιο Νικόλαο, την Ελούντα και την πολύ κοντινή στο νησί Πλάκα καθώς και με ιδιωτικά πλωτά μέσα.

Τα δρομολόγια είναι καθημερινά και οι πληρότητες των πλοιαρίων πολύ υψηλές.

Η ιστορία της νησίδας πάνω στην οποία από την Ελληνιστική περίοδο υπήρχαν οχυρώσεις άρχισε να γράφεται από την εποχή της Ενετοκρατίας όταν και χτίστηκε εκεί ένα από τα πλέον ισχυρά κάστρα της εποχής.

 

video by Sarantos Nikos 

 

Το 1715 με την κατάληψη από τους Τούρκους δημιουργείται ο πρώτος οικισμός. Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα στη νησίδα συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός κατοίκων, στην πλειονότητά τους έμποροι και ναυτικοί, που επωφελούμενοι από την ασφάλεια του οχυρωμένου οικισμού εκμεταλλεύονται τους εμπορικούς δρόμους της Ανατολικής Μεσογείου.

Από το 1897 στο νησί και για περίπου ένα έτος στη Σπιναλόγκα εγκαταστάθηκαν γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις. Από την περίοδο της Κρητικής πολιτείας το νησί αλλάζει μορφή. Από το 1903 έως και το 1957 η ιστορία του είχε γραφτεί με το μελάνι του πόνου και με ιστορίες ανθρώπων που βίωναν τη βαριά για την εποχή ασθένεια καθώς είχε αναγνωρισθεί ως Διεθνές Λεπροκομείο.

Ενδεικτικό της απομόνωσης του νησιού είναι ότι κατά την περίοδο της γερμανικής και ιταλικής κατοχής της Κρήτης, πάνω σε αυτό δεν πάτησε η μπότα του κατακτητή και η παρακολούθηση του νησιού γινόταν από το κοντινό χωριό της Πλάκας.

Ωστόσο ακόμα και εκείνη την δύσκολη περίοδο μέσα από το νησί βγήκαν φωτεινά πρόσωπα που με το πνεύμα τους αντανακλούσαν και έστελναν το μήνυμα της ελπίδας.

Σήμερα η ιστορία της Σπιναλόγκας γράφεται ξανά με την ανάδειξη του κάστρου και του αρχαιολογικού της χώρου και μέσα από μια συντονισμένη αλλά δύσκολη προσπάθεια του υπουργείου Πολιτισμού και τοπικών φορέων που ξεκίνησε το 2007, να συμπεριληφθεί το νησί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco.

Αν ο στόχος επιτευχθεί η Σπιναλόγκα θα είναι το μοναδικό μνημείο της Κρήτης που θα συμπεριληφθεί σε αυτόν τον κατάλογο.

«Είναι μια πολύ σημαντική και ιδιαίτερης σημασίας για την περιοχή και την Κρήτη γενικότερα εξέλιξη. Η ένταξη του μνημείου στον κατάλογο της Unesko θα αναβαθμίσει την περιοχή και θα συμβάλει ακόμα περισσότερο στην προστασία της», δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κ Αλεξάκης.

Μάλιστα όπως ήδη έχει γίνει γνωστό η προσπάθεια αυτή θα ενισχυθεί με την φωνή της τέχνης καθώς στις 18 Ιουλίου οργανώνεται στο νησί συναυλία του πρωτότυπου μουσικού έργου «Απόκοπος ή Σπιναλόγκα». Το έργο είναι ανάθεση του δήμου Αγίου Νικολάου στον συνθέτη Νίκο Ξυδάκη και στον ποιητή Διονύση Καψάλη και θα ηχογραφηθεί προκειμένου να περιληφθεί ψηφιακά στον φάκελο της υποψηφιότητας.

Για την προετοιμασία του μουσικού έργου, ο σκηνοθέτης Πάνος Καρκανεβάτος επιστράτευσε την κάμερα του και γύρισε ντοκιμαντέρ, με κινηματογραφικά πλάνα που προκαλούν ατόφια συγκίνηση βγαλμένα από τον ερειπωμένο οικισμό της Σπιναλόγκα, με τον Βασίλη Σκουλά -αφηγητή του Απόκοπου σ’ αυτή τη μουσική «κάθοδο στον Άδη». Η αφήγηση εναλλάσσεται με λυρικά και οργανικά ιντερμέδια με τραγούδια από τον Θοδωρή Βουτσικάκη και τη σοπράνο Μυρσίνη Μαργαρίτη. Στη συναυλία συμπράττει η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ.

Πέρα από αυτήν την προσπάθεια, η Σπιναλόγκα είναι σήμερα ένα σημείο ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος με την πολιτεία να συμβάλει στην ανάδειξη του.

Είναι ενδεικτικό ότι για έργα στο φρούριο του νησιού αλλά και στις οχυρώσεις έχουν δοθεί μέσω του ΕΣΠΑ 4,5 εκατομμύρια ευρώ , ενώ το υπουργείο Πολιτισμού συνεχίζει την έρευνα, αποτύπωση και τεκμηρίωση του χώρου και τη συντήρηση των επιμέρους μνημείων, ώστε να αποδίδονται όλο και περισσότερα στο κοινό.

Κατηγορία Editors Choice

Το Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς στεγάζεται στο αναστηλωμένο κτήριο της Στοάς Αττάλου το οποίο χρονολογείται στο 2ο αι. π.Χ. και ήταν δώρο του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου ΙΙ στους Αθηναίους. 

Η έκθεση του Μουσείου περιλαμβάνει ευρήματα των ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αρχαία Αγορά που χρονολογούνται από τους νεολιθικούς χρόνους μέχρι την μεταβυζαντινή εποχή και την εποχή της Τουρκοκρατίας. Η έκθεση είναι οργανωμένη σε χρονολογικές και θεματικές ενότητες και παρέχει σημαντικές πληροφορίες για τον ιδιωτικό και τον δημόσιο βίο των αρχαίων Αθηναίων. 

Τα αρχαιότερα εκθέματα, αγγεία, ειδώλια, όπλα και όστρακα κεραμικής, ανάγονται στους νεολιθικούς χρόνους, την πρώιμη και την μέση εποχή του χαλκού, την μυκηναϊκή και την γεωμετρική εποχή και προέρχονται κυρίως από αβαθή φρέατα και ταφές που ερευνήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Αγοράς. 

 

9689AFC6A77A669F8CC99DA55E88F9EF.jpg

 

Τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου, σχετίζονται με τις λειτουργίες του Αθηναϊκού Δημοκρατικού πολιτεύματος και χρονολογούνται στους κλασικούς, υστεροκλασικούς χρόνους. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονται: πήλινα δημόσια μέτρα, χάλκινα επίσημα σταθμά, τμήμα μαρμάρινου κληρωτηρίου, χάλκινα δικαστικά πινάκια, μία πήλινη κλεψύδρα, χάλκινες δικαστικές ψήφοι, και όστρακα οστρακισμού με χαραγμένα τα ονόματα γνωστών στρατηγών και πολιτικών ανδρών της αρχαιότητας. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μαρμάρινο ψηφισματικό ανάγλυφο με παράσταση του Δήμου και της Δημοκρατίας και χαραγμένο ψήφισμα της Εκκλησίας του Δήμου κατά της τυραννίας. Σημαντική ενότητα αποτελούν τα ερυθρόμορφα και μελανόμορφα αγγεία, πολλά έργα γνωστών αγγειογράφων και τα σκεύη καθημερινής χρήσης, οι λύχνοι τα ειδώλια και λιγοστά κοσμήματα και νομίσματα. Την έκθεση συμπληρώνουν γλυπτά μικρών διαστάσεων, τα οποία αντιγράφουν έργα γνωστών καλλιτεχνών της αρχαιότητας και μαρμάρινα εικονιστικά πορτραίτα ρωμαϊκών χρόνων. 

 

Ancient-Agora-Museum.jpg

 

Έκθεση στον όροφο της Στοάς Αττάλου 

Η νέα έκθεση στον όροφο της Στοάς Αττάλου, που άνοιξε για το κοινό το 2012, παρουσιάζει μια αρκετά αντιπροσωπευτική εικόνα της αθηναϊκής γλυπτικής, με έμφαση στη σημαντική συλλογή εικονιστικών έργων- πορτραίτων της αθηναϊκής Αγοράς. 

 

video by George Drakos

 

Τα γλυπτά οργανώθηκαν στις ακόλουθες εκθεσιακές ενότητες: 

 

1. Ιδεαλιστικές μορφές θεών και κοινών θνητών. Η ενότητα περιλαμβάνει έργα υστεροκλασικών-ελληνιστικών χρόνων του 4ου και 3ου αι. π.Χ. 

 

2. Τα αθηναϊκά εργαστήρια αναπαράγουν κλασικά έργα. Στην ενότητα αυτή εκτίθενται ρωμαϊκά αντίγραφα κλασικών έργων του 1ου -2ου αι. μ.Χ. 

 

3. Ρωμαϊκά πορτραίτα του 1ου- 2ου αι. μ.Χ. Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται πορτραίτα πλούσιων αστών της Αθήνας, οι οποίοι εικονίζονται κατά τα αυτοκρατορικά πρότυπα. 

 

4. Η πόλη τιμά τους δημόσιους λειτουργούς. Η μικρή αυτή ομάδα περιλαμβάνει πορτραίτα δημόσιων λειτουργών και κοσμητών στον τύπο της ερμαϊκής στήλης τα οποία χρονολογούνται στον 2ο και 3ο αι. μ.Χ. 

 

5. Ρωμαϊκά πορτραίτα του 3ου αι. μ.Χ. Στην ενότητα εκτίθενται πορτραίτα ιδιωτών και επιφανών πολιτών της ρωμαϊκής Αθήνας. 

 

6. Συλλογές γλυπτών που κοσμούν τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια της ύστερης αρχαιότητας. Στην ενότητα αυτή παρουσιάζεται ένα σημαντικό τμήμα της συλλογής των γλυπτών της Οικίας Ω, έργα από την οποία εκτίθενται και στο ισόγειο της Στοάς. 

Ο νέος εκθεσιακός χώρος προσφέρει στους επισκέπτες μια βιωματική προσέγγιση των στωικών κτηρίων, ενώ παράλληλα παρέχει εξαιρετική θέα της περιοχής της Αγοράς, της Πνύκας και της Ακρόπολης, η οποία σε συνδυασμό με τα προπλάσματα των χώρων καθιστά ευανάγνωστη την αρχαία τοπογραφία. 

Επίσης, η δυνατότητα οπτικής πρόσβασης στους χώρους αποθήκευσης της αρχαίας κεραμικής, εξαίρει τον ρόλο του μουσείου ως κέντρο μελέτης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

 

Πηγή: Νικολέττα Σαραγά, αρχαιολόγος, Μαρία Λιάσκα, αρχαιολόγος/odysseasculture

Κατηγορία Art & Culture

H Kουνόπετρα αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες που επισκέπτονται το κατάφυτο νησί του Ιονίου, την Κεφαλονιά

Πρόκειται για ένα μεγάλο βράχο στο νότιο τμήμα της Πάλλης και του ζωριού Μαντζαβινάτα που ξεχωρίζει μέσα στην θάλασσα και πήρε το όνομα του επειδή... συνεχώς εκινείτο.

Όπως ήταν φυσικό το γεωλογικό αυτό παράδοξο -μυστήριο κατά τους ντόπιους- κίνησε το ενδιαφέρον ειδικών επιστημόνων που για πολλά χρόνια πήγαιναν στο νησί προκειμένου να το εξηγήσουν. Σύμφωνα με τις έρευνες, το ''μυστικό'' των παλινδρομικών κινήσεων βρίσκεται στην βάση του βράχου και συγκεκριμένα στο πως είναι ''τοποθετημένος'' στον πυθμένα της θάλασσας. Έχει μία πολύ αργή κίνηση που όταν η θάλασσα είναι απόλυτα ήρεμη δεν μπορείς να τη δεις με γυμνό μάτι, αλλά με κάποια σημάδια που βάζεις ανάμεσα στην Κουνόπετρα και τους όμορους βράχους.

 


Η Ακρόπολη της Σάμης, που αναφέρθηκε ο Θουκυδίδης, αξιοθέατο της Κεφαλονιάς


 

Ως το 1953 ο βράχος που υπάρχει εκεί κουνιόταν συνέχεια λόγω ενός γεωλογικού φαινομένου που παρουσιαζόταν εδώ. Μετά τους σεισμούς του 1953 η κίνηση αυτή φαίνεται ελάχιστα να πάγωσε. 

 

video by gerasimos vitoratos

 

Η Κουνόπετρα βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την ακτή, έτσι που οι επισκέπτες μπορούν εύκολα να την παρατηρήσουν, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο με παγκάκια στην παραλία. Μια πληροφοριακή πινακίδα του ομώνυμου πολιτιστικού Συλλόγου Ματζαβινάτων – Βουνίου καθοδηγεί τους παρατηρητές, που στις μέρες μας χρειάζονται όλες τις αισθήσεις τους σε εγρήγορση για να μπορέσουν να παρατηρήσουν το φαινόμενο.

 

kounopetra2.jpg

 

Αξίζει μία βόλτα…

Κατηγορία Editors Choice

Εδώ και χιλιάδες χρόνια ο Λέων της Κέας στέκεται απένταντι από την Ιουλίδα σαν φρουρός της μικρής κοιλάδας και με το αδιόρατο χαμόγελο του βεβαιώνει ότι τίποτε το κακό δεν θα συμβεί στους κατοίκους της.

Για όσους δεν έχουν πάει στην Κέα, πέραν από τις όμορφες παραλίες, τη γραφικότητα, τους φιλικούς κατοίκους, το αξιοθέατο του Λέοντα αποτελεί ακόμη ένα extra bonus για να την επισκεφτείτε.

Εμείς πήγαμε και φέραμε στις αποσκευές μας τις καλύτερες εντυπώσεις…


 Kέα: Ένας προορισμός παντός καιρού


monopatikea.jpgΗ Τζιά έχει αναπτυγμένο δίκτυο μονοπατιών, ξακουστό στον κόσμο της πεζοπορίας

monopatisimansikea.jpgΔεν χρειάζετε να αγχωθείτε, καθώς η σήμανση είναι εμφανής, ώστε να φτάσετε στον Λέοντα

keaview.jpgΗ θέα κατά μήκος της διαδρομής είναι μαγευτική

 

Περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από τη χώρα, την Ιουλίδα, μέσα από γραφικά ασπρισμένα στενάκια και στη συνέχεια πέτρινα μονοπάτια, ακολουθώντας την ειδική σήμανση, αντικρύζετε τον Λέοντα.

Ένα λιοντάρι σκαλισμένο στο βράχο που είναι δεμένο με πολλούς μύθους και θρύλους, καθώς κατά μια εκδοχή είναι έργο του 6ου π.Χ., ενώ για άλλους ο Λέων της Κέας είναι πολύ παλιότερος και οι διάφοροι θρύλοι απλά προσπαθούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξη του στο νησί, ήδη από την αρχαιότητα.

 

kealeon1.jpgΟ λέων της Κέας

 

Ο επικρατέστερος μύθος μας παραδίδει ότι κάποια εποχή νύμφες που έμεναν στην περιοχή άρχισαν να σκοτώνουν τις γυναίκες του νησιού με αποτέλεσμα πολλοί να σκέφτονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ένας ιερέας παρακάλεσε τον Δία να τους βοηθήσει και αυτός έστειλε ένα λιοντάρι που έδιωξε τις νύμφες και απάλλαξε το νησί από τη μάστιγα. Τότε οι κάτοικοι έφτιαξαν αυτό το πέτρινο λιοντάρι ώστε σε περίπτωση που οι νύμφες επέστρεφαν, να τις φόβιζε με την παρουσία του.

 

leonkea2.jpg

 

Τα αξιοθέατα της Κέας, αν και είναι ένα μικρό νησί, είναι αρκετά λόγω της πλούσιας ιστορίας και του σπουδαίου πολιτισμού της. Ανακαλύψτε τα…

Κατηγορία Editors Choice
Σελίδα 1 από 10

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info@mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ