Ένα αξιοθέατο που θα πρέπει να συμπεριληφθεί στις προτιμήσεις των επισκεπτών του Βόλου, αλλά και στις δραστηριότητες των ντόπιων, αποτελεί ο ιστορικός Λόφος της Γορίτσας, μια πραγματικά όαση πρασίνου που ξεχωρίζει στον γκρίζο ιστό της συνοικίας της Νέας Δημητριάδας.

Ο λόφος της Γορίτσας βρίσκεται στο βάθος του μυχού του Παγασητικού κόλπου, ανατολικά του Βόλου, και έχει πλήρη έλεγχο της θάλασσας που απλώνεται μπροστά του. Η διαδρομή για την κορυφή του λόφου γίνεται και από τον δρόμο, αλλά και από μονοπάτια…

 


 Βόλος: Το αρχαίο θέατρο που ιδρύθηκε από Μακεδόνα βασιλέα και υποδέχεται τον επισκέπτη


 

lofosgoritsa.jpgO λόφος όπως δεσπόζει στη συνοικία της Νέας Δημητριάδας

lofosgoritsasvolos.jpgΚαταπράσινος, πευκόφυτος λόφος

 

Στο τέλος της ανάβασης θα δείτε την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, ενώ στην κάτω πλευρά την Παναγία Τρυπητή, που είναι κρυμμένη μέσα στα βράχια. Ο καθένας μπορεί να θαυμάσει τη θέα στην πόλη και τα αρχαία τείχη της Ακρόπολης…

 

panagia-goritsas-2.jpg

 

Σε γενικές γραμμές, ο λόφος της Γορίτσας είναι σήμερα προσφιλής στους κατοίκους του Βόλου για τους χώρους περιπάτου, αναψυχής και προσκύνησης της εκκλησίας της Ζωοδόχου πηγής. 

 

448523-Ë.ãïñßôóáò (94).jpgΤα απομεινάρια μιας άλλης εποχής, φωτό: archeologia.pblogs.gr

 

Η αρχαία ιστορία και ο Φίλιππος ο Β’

 

Τα αρχαία χρόνια, πάνω στο λόφο αυτόν χτίστηκε μια ισχυρή πόλη, πιθανόν από τον Φίλιππο τον Β΄, όταν οχύρωνε στρατηγικές θέσεις στη Μαγνησία. Το όνομα της πόλης μένει ακόμη και σήμερα άγνωστο, αν και κατά καιρούς διάφοροι μελετητές προσπάθησαν να την ταυτίσουν με την Ιωλκό, τη Νήλεια, το Ορμίνιο, τη Δημητριάδα. 

 

448519-Ãïñßôóá (44).jpgΤα αρχαία τείχη, φωτό: archeologia.pblogs.gr

 

Η πόλη χτίστηκε σε έκταση 400 περίπου στρεμμάτων. Ήταν σχεδιασμένη με βάση ένα συμπαγή πολεοδομικό ιστό και είναι οργανωμένη σε οικοδομικά τετράγωνα. Κατά το ιπποδάμειο σύστημα κάθετοι και οριζόντιοι δρόμοι, που απέχουν μεταξύ τους 32μ. και έχουν πλάτος 4,5μ ορίζουν 4 τύπους οικοδομικών τετραγώνων. Υποθέτουμε ότι στην πόλη υπήρχαν 400 – 500 σπίτια και κατοικούσαν εκεί 3000 – 3500 κάτοικοι. Τα σπίτια ήταν συνήθως τετράγωνα. Στη βόρεια πλευρά τους αναπτύσσονταν τα δωμάτια και στα νότια η αυλή. Ανάμεσα από τα οικοδομικά τετράγωνα υπήρχαν ανοιχτοί χώροι – πλατείες. Στην τριγωνική πλατεία ΙΙΙ, όπου εντοπίστηκε η αρχαία Αγορά, υπάρχει μία κυκλική και μία τετράγωνη κατασκευή, πιθανότατα δημοσίου χαρακτήρα. Έχει εντοπιστεί τμήμα του συστήματος ύδρευσης και αποχέτευσης. Η πόλη διέθετε τρεις πύλες – εισόδους, τη βόρεια, την ανατολική και τη δυτική. Το οχυρωματικό – αμυντικό σύστημα της είναι ιδιαίτερα προσεγμένο και κατασκευάσθηκε σε μία οικοδομική φάση με ενιαίο σχέδιο. Το τείχος έχει συνολικό μήκος 2.800 μέτρα. Είναι κατασκευασμένο κατά το ισόδομο σύστημα και ενισχύεται από 33 πύργους. Ιδιαίτερης σημασίας είναι το οχυρωματικό έργο του Προμαχώνα 14στο βορειότερο σημείο της οχύρωσης που σώζεται σε ύψος 3 μέτρων. Αποτελείται από δύο πύργους σε σχήμα U που ενώνονται με διπλό τοιχοπέτασμα. Στο δυτικό τμήμα της οχύρωσης ο πύργος 29 είναι κτισμένος σε δύο φάσεις κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα και σώζεται σε ύψος 2,90 μέτρων. 

 

Η Ακρόπολη

 

Τμήμα της οχύρωσης αποτελεί και η ακρόπολη της πόλης στο ψηλότερο σημείο του λόφου, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Το πλάτωμα της ακρόπολης έχει μήκος 135 μέτρα και πλάτος 80 μέτρα. Είναι οχυρωμένο και περιλαμβάνει τους πύργους 20 – 25 στους οποίους διαπιστώνεται μεταγενέστερες επεμβάσεις. Η πύλη της αρχαίας ακρόπολης εντοπίζεται στο σημείο όπου σήμερα ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος διακόπτει την συνέχεια του τείχους.

 

448517-Ãïñßôóá (42).jpgΗ θέα είναι εντυπωσιακή, βγάλτε selfies, κρατήστε τη στιγμή...

 

Τα τείχη της πόλης κτίστηκαν πιθανότατα από τον Κάσσανδρο στα χρόνια ανάμεσα στο 316 και 298 π.Χ. Ο παλμός της ζωής στην πόλη αυτή σταμάτησε σύντομα και οι κάτοικοί της συνοικίστηκαν περί το 294 π.Χ. στην πόλη της αρχαίας Δημητριάδας, σε ένα λόφο στην απέναντι ακτή του Παγασητικού κόλπου. Έτσι η πόλη της Γορίτσας εγκαταλείφτηκε σιγά - σιγά ως το 250 π.Χ. και έκτοτε δεν ξανακατοικήθηκε. Εκτός των τειχών της αρχαίας πόλης εντοπίστηκαν τμήματα του δυτικού και ανατολικού νεκροταφείου της. Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής πάνω στην αρχαία ακρόπολη είναι χτισμένη στη θέση παλαιότερου χριστιανικού ναού του 18 ου αιώνα, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη αρχαίου ιερού στην ίδια θέση. Για το χτίσιμο της εκκλησίας χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά οικοδομικό υλικό από την αρχαία.

 

147_zoodoxou_pigis_lofou_goritsas3.jpgΗ εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής στην κορυφή του λόφου

 

Έξω από το τείχος, σε φυσικό σπήλαιο, έχει βρεθεί η επιγραφή στο βράχο «ΔΙΟΣ ΜΙΛΙΧΙΟΥ», που αποδεικνύει τη λατρεία του Δία στην περιοχή. Αποτελεί ένα από τα ελάχιστα αυθεντικά παραδείγματα ελληνιστικής πόλης που έμεινε ανοιχτό μνημείο στο χρόνο, χωρίς μεταγενέστερες παρεμβάσεις.

 

video by Δημήτριος Στράτος

 

Αξίζει να επισκεφτείτε τον λόφο…

Κατηγορία Editors Choice

Αν επισκεφτείτε την Καβάλα, δεν πρέπει να αδιαφορήσετε για μια επίσκεψη στο σπίτι που γεννήθηκε ο Μεχμέτ Αλή, του μετέπειτα βασιλιά της Αιγύπτου…

Στην πλατεία του Μεχμέτ Αλή, που βρίσκεται στην παλιά πόλη της Καβάλας, πάνω στη χερσόνησο της Παναγίας, υπάρχει το κονάκι του Μεχμέτ Αλή και το άγαλμά του. Η πλατεία διαμορφώθηκε το 1931 – 1934, όταν έγιναν οι εργασίες στη διάνοιξη της οδού Ζαλόγγου, σημερινής Θεοδώρου Πουλίδου, προκειμένου να περαστεί το άγαλμα το οποίο δώρισαν οι Έλληνες της Αιγύπτου στην πόλη της Καβάλας. Το άγαλμα είναι έργο του διάσημου γλύπτη Κωνσταντίνου Δημητριάδη. Φιλοτεχνήθηκε στο Παρίσι κι απεικονίζει το στρατηλάτη και θεμελιωτή της αιγυπτιακής δυναστείας Μεχμέτ Αλή (γεννημένο στην Καβάλα το 1769 και θανόντα στην Αίγυπτο το 1849). Στην πλατεία επίσης βρίσκεται το «κονάκι» του Μεχμέτ Αλή, το οποίο αποτελούσε το μεγαλύτερο σπίτι της Καβάλας την εποχή εκείνη και θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σωζόμενα δείγματα Οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα στην Ελλάδα.

 

mohammed-ali-s-house-1.jpg

 


 Καβάλα: Πανέμορφη, ζωντανή και γεμάτη εκπλήξεις


 

Στην οικία αυτή εφαρμόστηκε η αρχή της χωριστής διάταξης των χώρων ενδιαίτησης ανδρών και γυναικών. Στη νότια ενότητα βρίσκεται το σελαμλίκ, το οποίο περιλαμβάνει τους χώρους της ημερήσιας διαμονής και εργασίας των ανδρών και τους χώρους υποδοχής των επισκεπτών τους.

 

mohammed-ali-s-house.jpg

 

Στα ισόγεια των δυο ενοτήτων συγκεντρώνονταν όλες οι οικιακές δραστηριότητες. Ο κάτω όροφος περιλαμβάνει το στάβλο για τα μεγάλα ζώα, ένα κελάρι για τη φύλαξη των τροφίμων και την κουζίνα, την οποία δεν μπορείς κανείς να δει. Το μόνο που μπορείτε να δείτε εκεί είναι ένα ντουλάπι με ένα ξύλινο κουτί, που περιστρέφεται γύρω από έναν κατακόρυφο άξονα.

 

img-20180121-132811-largejpg.jpg

img-20180121-133809-largejpg.jpg

Απ’ την είσοδό του ατενίζει το λιμάνι της Καβάλας και απ’ την άλλη πλευρά έναν πανέμορφο κόλπο. Έχει ένα μεγάλο κήπο στον οποίο φυλάσσεται μέχρι και σήμερα κομμάτι από τον τάφο της μητέρας του Μεχμέτ Αλή, που βρισκόταν παλαιότερα στη πλατεία Ελευθερίας. Παλαιότερα αναπαλαιώθηκε και συντηρήθηκε από την εταιρία Ιμαρέτ Α.Ε. και λειτουργούσε ως χώρος πολιτισμού και ψυχαγωγίας ενώ σήμερα ως μουσειακός χώρος.

 

video by Sheila Simkin

 

Πληροφορίες: kavalagreece/ φωτό: TripAdvisor

Κατηγορία Editors Choice

Δεν υπάρχει περίπτωση να πάτε Σύρο και να μην περάσετε μπροστά από το Θέατρο Απόλλων που δεσπόζει στην Ερμούπολη

Η ιστορία του είναι πλούσια και μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου.

Με πρωτοβουλία του Μικέ Σαλβάγου, Χιώτη στην καταγωγή, δημιουργήθηκε συμμετοχική εταιρεία, η οποία συγκέντρωσε τα χρήματα προκειμένου να κατασκευαστούν επί δημοτικών οικοπέδων το Θέατρο της πόλης και η «Λέσχη Ελλάς» (σημερινό Πνευματικό Κέντρο).

 


Σύρος: Η ιστορική Μονή των Καπουτσίνων και οι μυστικές κρύπτες


 

Τον σχεδιασμό και την επίβλεψη κατά την κατασκευή του ανέλαβε ο Ιταλός δημοτικός αρχιτέκτων Ρ. Sambo. Οι εργασίες στο Θέατρο άρχισαν τον Μάρτιο του 1862 και τα εγκαίνιά του έγιναν στις 20 Απριλίου 1864 με το έργο «Ριγκολέτο» του Βέρντι από Ιταλικό μελοδραματικό θίασο τον οποία παρουσίασε ο εργολάβος των παραστάσεων εκείνης της εποχής μουσικοδιδάσκαλος, Φρειδερίκος Στήβενς.

 

50-8-thumb-large.jpg

 

Οι σπουδαίες παραστάσεις

Στη σκηνή του ΑΠΟΛΛΩΝΑ παρουσιάσθηκαν όπερες, οπερέτες, επιθεωρήσεις (από το 1900) από μεγάλα ονόματα του Ιταλικού και Ελληνικού Λυρικού Θεάτρου των χρόνων εκείνων, όπως οι Έλσα Έγκελ, Καβαφάκης, Πάολα Νικολέσκου, Δράμαλης καθώς και έργα πρόζας από κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς μεταξύ αυτών αναφέρονται οι: Ε. Παντόπουλος, Μ. Μυράτ, Εδμ. Φύρστ, Τ. Λεπενιώτης, Π. Γαβριηλίδης, Βασίλης Αργυρόπουλος, Μ. Κατρά­κης, ο Αττίκ, Ελένη Χαλκούση, Λαουτάρη, Κυβέλη Ανδριανού, Ροζαλία Νίκα, Αικατερίνη Βερώνη και η Μαρίκα Κοτοπούλη, η οποία είχε παρουσιασθεί επανειλημμένα στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ όπου στις 24 Μαρτίου 1953 έδωσε και την τελευταία παράσταση της ζωής της με το έργο «ΣΚΙΑ» του Ντάριο Νικοντέμι που ήταν συγχρόνως και η τελευταία αξιόλογη παράσταση.

 

theatro23_F32468.jpg

 

Με την πάροδο των χρόνων υπήρξε σημαντική φθορά του θεάτρου.

Οι εργασίες αποκατάστασης που ολοκληρώθηκαν πρόσφατα έγιναν με σχέδια του αρχιτέκτονα Πέτρου Πικιώνη εγκεκριμένα από το Υπ. Πολιτισμού υπό την επίβλεψη και την συμβολή των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου.

Πάρτε μία γεύση από το εσωτερικό του:

 

Κατηγορία Editors Choice

Ένα από τα πλέον επιβλητικά αξιοθέατα της περιοχής του Γυθείου είναι το ναυάγιο του πλοίου «Δημήτριος». Το σκουριασμένο σκαρί βρίσκεται εκεί από τον Δεκέμβριο του 1981. 

Αρχικά, πολλά είχαν ακουστεί για το τι ακριβώς είχε συμβεί στο πλοίο. Κάποιοι μιλούν για παράνομο τσιγαράδικο, άλλοι για λαθρεμπόριο μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, ενώ δεν έλειψαν και οι πιο ευφάνταστοι που έκαναν λόγω για πλοίο-φάντασμα αγνώστου ιδιοκτησίας. 


Επισκεφτήκαμε το περίφημο Ναυάγιο της Ζακύνθου


kli.jpg

 

Τελικά, αυτό που ισχύει είναι πως το μήκους 67 μέτρων καράβι μετατράπηκε σε πλοίο-φάντασμα, αφού εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες του. 

 

navagio-gytheio-7.jpg

 

Πλέον αποτελεί ένα από τα πλέον επιβλητικά αξιοθέατα της περιοχής του Γυθείου

 

video by UP DRONES

 

 

 

Κατηγορία Videos & Drones

Ένα από τα πλέον επιβλητικά αξιοθέατα της περιοχής του Γυθείου είναι το ναυάγιο του πλοίου «Δημήτριος». Το σκουριασμένο σκαρί βρίσκεται εκεί από τον Δεκέμβριο του 1981. 

Αρχικά, πολλά είχαν ακουστεί για το τι ακριβώς είχε συμβεί στο πλοίο. Κάποιοι μιλούν για παράνομο τσιγαράδικο, άλλοι για λαθρεμπόριο μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, ενώ δεν έλειψαν και οι πιο ευφάνταστοι που έκαναν λόγω για πλοίο-φάντασμα αγνώστου ιδιοκτησίας. 


Επισκεφτήκαμε το περίφημο Ναυάγιο της Ζακύνθου


kli.jpg

 

Τελικά, αυτό που ισχύει είναι πως το μήκους 67 μέτρων καράβι μετατράπηκε σε πλοίο-φάντασμα, αφού εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες του. 

 

navagio-gytheio-7.jpg

 

Πλέον αποτελεί ένα από τα πλέον επιβλητικά αξιοθέατα της περιοχής του Γυθείου

 

video by UP DRONES

 

 

 

Κατηγορία Editors Choice
Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018 11:00

Πωλείται η βίλα του Michelangelo στην Τοσκάνη

Ποιος δεν έχει ονειρευτεί να τα αφήσει όλα πίσω και να ζήσει σε ένα ονειρεμένο σπίτι στην εξοχή της Τοσκάνης;

Εντελώς τυχαία, ένα τέτοιο καταπληκτικό σπίτι βρίσκεται προς πώληση από γνωστό μεσιτικό γραφείο της Ιταλίας. Μια «αγροικία» 10 υπνοδωματίων και 7 λουτρών στο μικρό γραφικό χωριό της Castellina in Chianti, ανάμεσα στη Φλωρεντία και τη Σιένα. Το όνομά της; Villa Michelangelo! Ναι, πρόκειται για το σπίτι που αγόρασε και ανακαίνισε ο διάσημος ζωγράφος της Αναγέννησης το 1549.

 

 

Το ακίνητο, σύμφωνα με την επίσημη λίστα του Handsome Properties International, παρέμεινε στην οικογένεια Buonarroti για περισσότερα από 300 χρόνια.

 

 


Πέντε μοναδικά μέρη της Ιταλίας που πρέπει να επισκεφθείτε


 

Κτισμένη σε ένα λόφο ανάμεσα στα χαρακτηριστικά κυπαρίσσια της Τοσκάνης, η βίλα έχει αποκατασταθεί για να «εξιστορεί με ακρίβεια τον πλούσιο ιστορικό απολογισμό αυτού του ακινήτου», λέει η λίστα, προσθέτοντας ότι ο σημερινός ιδιοκτήτης του «κρατά αντίγραφα των πρωτότυπων εγγράφων και πράξεων στο σπίτι.»

 

 

Το πέτρινο εξωτερικό του, τα ρομαντικά τζάκια και μπαλκόνια από σφυρήλατο σίδερο, οι ρουστίκ οροφές με ξύλινα δοκάρια και η γαλήνια αυλή, είναι εύκολο να φανταστούμε πώς αυτή η ζεστή αλλά λαμπερή βίλα ενέπνευσε τον Μιχαήλ Άγγελο, έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της ιστορίας. Είναι επίσης εύκολο να φανταστούμε τον εαυτό μας σε ένα καλαίσθητο καναπέ δίπλα στη φωτιά με ένα μπουκάλι Chianti Classico.

 

 

Βέβαια η τιμή των € 7,500,000 στο πωλητήριο μας πέφτει λίγο βαριά, αλλά ο τυχερός που θα το αγοράσει δεν θα το κάνει μόνο για το υπέροχο τοπίο, αλλά και για να έχει ένα κομμάτι της ιστορίας.

 

Κατηγορία Editors Choice

Χτίστηκε το 1750 στο Λονδίνο, και πιο συγκεκριμένα στο Notting Hill, ως ένα από τα πρώτα cafès της περιοχής, που στην πορεία εξελίχθηκε σε διάσημη παμπ και ένα από τα πλέον δημοφιλή μπαρ ανάμεσα στην ελίτ της εποχής, και όχι μόνο.

Από τους χώρους του πέρασαν πολλοί επώνυμοι ανά τους αιώνες, πολιτικοί, καλλιτέχνες, άνθρωποι των Τεχνών και των γραμμάτων. Και όλοι άφησαν το στίγμα τους για να γίνει το «Churchill Arms» το «talk of the town».

 


 Λονδίνο: Η Μητρόπολη που μένει αξέχαστη


screen-shot-2013-11-28-at-15-48-50.png

flowers_1.jpg

 

Για πολλούς και ποικίλους λόγους βέβαια με πρώτο και καλύτερο… την εντυπωσιακή εξωτερική του εμφάνιση η οποία εξελίχθηκε στην πορεία του χρόνου σε αυτό που βλέπετε σήμερα. Ένα «ανθισμένο» ευρωπαϊκό cafè, διάσημο για τους… κρεμαστούς κήπους του. Όλων των ειδών τα φυτά και τα λουλούδια, με έμφαση στα ανθοφόρα και πολύχρωμα, κρέμονται σε γλάστες στην πρόσοψή του δημιουργώντας μια ειδυλλιακή εικόνα. 

 

 

Σήμα-κατατεθέν της περιοχής, συγκεντρώνει τα βλέμματα ντόπιων αλλά και ξένων που φτάνουν μέχρι εδώ για να το απολαύσουν σε διαφορετικές κάθε φορά όψεις ανάλογα με την εποχή. Ποτέ, όμως, γυμνό!

Πηγή: perierga

Κατηγορία Extra T(r)ips

Το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα στον Βόλο αποτελεί ένα σπάνιο δείγμα διασωζόμενου βιομηχανικού συγκροτήματος στον ελληνικό χώρο.

To μουσείο στοχεύει στην ανάδειξη της ιστορικής ταυτότητας της πόλης του Βόλου και αποτελεί έναν ισχυρό μουσειακό πόλο. Συμβάλλει στην ενίσχυση του πολιτισμικού αποθέματος της περιφέρειας Θεσσαλίας, στη διάσωση και προβολή της βιομηχανικής κληρονομιάς καθώς και στην ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού στην ευρύτερη περιοχή. 

Για τους Βολιώτες αποτελεί έναν ιδανικό χώρο βόλτας ή επίσκεψης στα διάφορα καταστήματά του, ενώ για τους επισκέπτες προσφέρεται άπλετα η ιστορία αυτού του χώρου, μέσα από εκθέσεις και άλλα δρώμενα. Πρόκειται για ένα διαμάντι στην πόλη του Βόλου και σημείο αναφοράς για κάθε επισκέπτη.


Άγιος Λαυρέντιος: Το μουσικό χωριό με την ιστορική Μονή και γενέτειρα ενός μεγάλου ηθοποιού


140324_VOL_0639.jpg

86612378.jpg

 

Το Μουσείο στεγάζεται στο παλιό Εργοστάσιο Πλινθοκεραμοποιίας Νικολάου  & Σπυρίδωνος Τσαλαπάτα. Μετατράπηκε σε Πολυχώρο Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Σύγχρονης Δημιουργίας.

 

volos2.jpg

 

Παρουσιάζει την καθημερινή ζωή στο εργοστάσιο, καθώς και όλα τα στάδια της παραγωγής διαφορετικών τύπων τούβλων και κεραμιδιών. Στόχος του είναι αναδείξει την ιστορική ταυτότητα της πόλης του Βόλου και να συμβάλει στη διάσωση και την προβολή της βιομηχανικής κληρονομιάς της.

Το Εργοστάσιο Πλινθοκεραμοποιίας Ν.  & Σ. Τσαλαπάτα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα του είδους του. Τα εργαστήρια και οι βιομηχανικοί χώροι έχουν αναστηλωθεί και αποτελούν σήμερα σπάνιο δείγμα διασωζόμενου βιομηχανικού συγκροτήματος στον ελληνικό χώρο.

Το βιομηχανικό συγκρότημα Τσαλαπάτα ήταν για την εποχή του μία εξαιρετικά σύγχρονη μονάδα που εκτεινόταν σε συνολικό εμβαδόν 22.000 τ.μ., όπου κατασκευαζόταν μία μεγάλη ποικιλία κεραμιδιών, πλίνθων και τούβλων.

Στο αποκορύφωμα της ακμής της στη βιομηχανική μονάδα απασχολούνταν περισσότερα από 250 άτομα και η εγκατεστημένη ισχύς στα διάφορα μηχανήματα ξεπερνούσε τους 300 ίππους, αριθμοί πρωτόγνωροι για εκείνη την περίοδο.

 

 

Τι μπορεί να δει ο επισκέπτης

Στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, η παραγωγική διαδικασία έχει ανασυντεθεί βήμα προς βήμα:  βαγονέτα, δεξαμενές αργίλου, τριβεία, πρέσες, κοπτήρες, ξηραντήρια, η επιβλητική κάμινος Hoffmann,  καθώς και τελικά προϊόντα, τούβλα και κεραμίδια διαφόρων τύπων. Έτσι, το Εργοστάσιο Τσαλαπάτα «λειτουργεί» ξανά, ζωντανεύοντας:

  • Όλα τα στάδια της παραγωγής πλίνθων και κεράμων
  • Την καθημερινή ζωή των εργατών που δούλευαν στο εργοστάσιο 

 

Ενδιαφέροντα για τα παιδιά 

Οι μικροί επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν κινούμενες και σταθερές μακέτες, που εξηγούν πώς φτιάχνονταν τα τούβλα και τα κεραμίδια. Μπορούν να μπουν μέσα στην κάμινο Hoffmann, εντυπωσιακό φούρνο 24ωρης καύσης για το ψήσιμο των τούβλων και των κεραμιδιών, μοναδικόν στο είδος του στην Ελλάδα.

Το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα οργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα με παιχνίδια και δραστηριότητες, για σχολεία και ομαδικές επισκέψεις, όπως το πρόγραμμα «Χτίζοντας τούβλα και κεραμίδια», όπου τα παιδιά παίζουν με μικρογραφίες των μηχανημάτων του εργοστασίου.

 

cover_Volos004.jpg

 

Η αναπαλαίωση

Σήμερα, μέσω του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, το Πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα έχει μετατραπεί, μετά την πλήρη αναπαλαίωσή του και σε μία έκταση 5 στρεμμάτων, σε ένα πρότυπο Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας, μοναδικό στην Ελλάδα.

 

01.-GR-PIOP-1181194_140324_VOL_2339.jpg

Σημείο: Γιαννιτσών & Λαχανά, Συγκρότημα Tσαλαπάτα, πλησίον των ΚΤΕΛ Μαγνησίας

 

 

 

 

 

Κατηγορία Editors Choice

Tο εστιατόριο «Sobrino de Botín» στη Μαδρίτη, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί…

Η ιστορική επιχείρηση λειτουργεί αδειάλειπτα εδώ και 293 χρόνια, αγαπήθηκε από πολλούς και λατρεύτηκε από τον Ernest Hemingway, έναν από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 20ού αιώνα.

 

1200px-Casa_Botín-Madrid-2009.jpg

 

Το εστιατόριο, που σερβίρει καλής ποιότητας κρεατικά, βρίσκεται σε μία από τις πιο αυθεντικές και ιστορικές συνοικίες της Μαδρίτης, κοντά στην πλατεία Mayor. Η ιστορία του εστιατορίου ξεκινά από έναν Γάλλο μάγειρα, τον Jean Botín, που έφτασε στη Μαδρίτη. Ένας ανιψιός της συζύγου του Botin άνοιξε ένα μικρό πανδοχείο όπου μαγείρευε για τους ταξιδιώτες. Αρχικά, το πανδοχείο ονομαζόταν Casa Botín. Αργότερα, πήρε το όνομα «Sobrino de Botin», καθώς η λέξη sobrino σημαίνει ανιψιός στα αγγλικά. Η μετονομασία του πανδοχείου επισφραγίζει το γεγονός ότι το εστιατόριο πέρασε στα χέρια του Candido Remis, ανιψιού του Botín.

 


Εδώ θα φάτε το καλύτερο φαγητό του κόσμου


 

sobrino1.jpg

 

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, σχεδόν όλη η οικογένεια έφυγε σε ένα μικρό χωριό εκτός από τον Emilio González. Το Botín εκείνη την περίοδο χρησίμευε για την εξυπηρέτηση στρατιωτικών μελών. Μετά τον πόλεμο, οι γιοι του Emilio, ανέλαβαν τα ηνία και έδωσαν στο εστιατόριο τη μορφή που διατηρεί μέχρι και σήμερα.

Το Botin ξεκίνησε, λοιπόν, σαν πανδοχείο, στη συνέχεια έγινε ταβέρνα και σήμερα θεωρείται εστιατόριο με παραδοσιακό ξυλόφουρνο.

Από το 1725 έχει ταΐσει πολλούς ταξιδιώτες και αυτό κάνει με ιδιαίτερη επιτυχία ακόμα και σήμερα. 

 

video by AJ+

 

 

Κατηγορία Editors Choice

Κοντά στη Χαλκίδα στέκονται απέναντι στον χρόνο οι δύο δίδυμοι πύργοι, χτισμένοι στα πρότυπα οχυρωματικών κτισμάτων του 11ου αι. στη δυτική Ευρώπη.

Τους χωρίζουν λιγότερο από 200 μέτρα. Έχουν άμεση οπτική επαφή με το κάστρο των Φύλλων που είναι πολύ κοντά αλλά και με τον πύργο του Βασιλικού και του Λευκαντίου.


Η απόσταξη του τσίπουρου σε παραδοσιακό καζάνι της Εύβοιας


Η Ιστορία τους

Πρόκειται για ενετικά κτίσματα του 15ου αιώνα τα οποία σώζονται σε σχετικά καλή κατάσταση. Βρίσκονται στην καρδιά του Ληλαντίου πεδίου, πάνω σε ένα βραχώδες, αλλά ομαλό ύψωμα με δύο κορυφές, από τη βάση του οποίου περνά ο ποταμός Λήλαντας

Οι δύο αυτοί πύργοι είχαν ως αποστολή, εκτός των άλλων, να ελέγχουν και να ασφαλίζουν τα νερά του ποταμού για την καλύτερη ύδρευση της Χαλκίδας και το πότισμα του πλούσιου κάμπου. Οι πηγές αναφέρουν ότι το 1429 σε έναν από τους δύο πύργους πιθανότατα κατοικούσε ο ποταμάρχης, δηλαδή, ένας Βενετός αξιωματούχος που επιτηρούσε τη ροή του ποταμού, την άρδευση των αγρών και την συντήρηση του υδροδοτικού συστήματος της Χαλκίδας.

Επίσης, στους πύργους έβρισκαν καταφύγιο οι ντόπιοι σε περίπτωση ληστρικών, πειρατικών ή άλλων εχθρικών επιδρομών. Οι φρουροί των πύργων αγνάντευαν το ορίζοντα κα αμέσως ειδοποιούσαν τους κατοίκους για τον κίνδυνο, ώστε να προφτάσουν να κλειστούν στους πύργους και τα κάστρα ή να βρουν καταφύγιο στα γύρω δάση και βουνά.


Οι δίδυμοι πύργοι στα καλύτερα αξιοθέατα της Τσεχίας (vid)


 

Η δομή τους

Ο πρώτος από ανατολικά πύργος είναι τετράγωνος, με μήκος κάθε πλευράς 6,10 μ. Η είσοδος του πύργου βρίσκεται σε ύψος 6 μ. από την επιφάνεια του εδάφους. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του πύργου αυτού, ο οποίος χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, είναι τα τέσσερα κυκλικά ανοίγματα στο ψηλότερο τμήμα του, που δίνουν την εντύπωση ότι ο πύργος έφερε δίσκους ρολογιών και στις τέσσερις πλευρές του. 

Ο άλλος πύργος έχει μήκος βάσης 7,5μ και πλάτος 7 μ. Οι θυρίδες για τα ελαφρά όπλα που βρίσκονται στο κατώτερο τμήμα της τοιχοποιίας του, καθώς και οι επάλξεις σχήματος Μ, υποδηλώνουν τον πολεμικό χαρακτήρα του οικοδομήματος.

 

maxresdefault-1.jpg

 

Η άγνωστη λεπτομέρεια…

Η ιστορία τους έχει συνδεθεί με τη ζωή ενός ιππότη ονόματι Λικάριο που έδρασε το 13ο αιώνα. Ήταν ένας φτωχός ιππότης στην υπηρεσία του ηγεμόνα της Κεντρικής Εύβοιας Guiberto Dalle Carceri. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από την Ιταλική πόλη Vicenza και η μητέρα του λέγεται ότι καταγόταν από την Κάρυστο.

Ο Λικάριο ερωτεύθηκε και παντρεύτηκε κρυφά την ωραία Φελίζα, προστατευόμενη της οικογένειας Carceri. Τότε, οι συγγενείς της και ο ίδιος ο ηγεμόνας ενοχλήθηκαν φοβερά και αντέδρασαν στο ζευγάρι με προσβολές και ταπεινώσεις. Ο Λικάριο, πικραμένος και οργισμένος, επέστρεψε στην Κάρυστο και εγκαταστάθηκε σε ένα βραχώδες φρούτιο της περιοχής, που ονομάζεται "Ανεμοπύλαι". Αποφασισμένος για εκδίκηση δημιούργησε μια ορδή πολεμιστών, με τους οποίους σκόρπισε τον τρόμο στις γειτονικές περιοχές.

Οι επιθέσεις αυτές δεν ικανοποιούσαν το Λικάριο που διψούσε για μεγαλύτερη εκδίκηση. Έτσι, ήρθε σε επαφή με τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Μιχαήλ Η΄ τον Παλαιολόγο και του πρότεινε να αναλάβει για λογαριασμό των Βυζαντινών την υποταγή όλης της φεουδαρχικής φραγκοκρατούμενης Εύβοιας, με τον όρο πως θα του δίνονταν αρκετές στρατιωτικές δυνάμεις. Ο αυτοκράτορας αποδέχτηκε τις προτάσεις του και από τότε άρχισε ένας πολύ οδυνηρός για τους Φράγκους πόλεμος με μορφή επιδρομών. Το ένα μετά το άλλο τα φράγκικα κάστρα της Εύβοιας έπεσαν στα χέρια του Λικάριο και του στρατού του. Μετά την άλωση του ισχυρού κάστρου της Καρύστου "Κάστελ-Ρόσσο", ο Λικάριο ανταμείφθηκε πλουσιοπάροχα από τον αυτοκράτορα.

Επιπλέον, ο Μιχαήλ Η΄ διέθεσε στο γενναίο ιππότη όλο το νησί ως φέουδο και του έδωσε ως σύζυγο μια  ευγενή και πλούσια Ελληνίδα που πήρε της θέση της μοιραίας για την Εύβοια Φελίζας. Τον τίμησε μάλιστα με τα υψηλότερα αξιώματα, εκείνα του Μεγάλου Κοντόσταυλου και του Μεγαδούκα. Η εκδίκηση του Λικάριο  ολοκληρώθηκε, όταν ο μεγάλος εχθρός του, βαρόνος Guilberto Dalle Carceri που τόσο σκληρά τον είχε ταπεινώσει, οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην αυλή του αυτοκράτορα και πέθανε αφού είδε την πρώην άσημο ιππότη να απολαμβάνει τη φιλία και την εύνοια του Μιχαήλ Η΄.

Επιστρέφοντας από την Κωνσταντινούπολη στην Εύβοια, ο Λικάριο θριαμβευτής πλέον, διάλεξε για μόνιμη κατοικία το ισχυρό φρούριο των Φύλλων και τους Δίδυμους Πύργους.

video by ΜΑΡΙΝΑ ΡΟΥΜΠΗ

Με πληροφορίες από kastraeu

Κατηγορία Editors Choice

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ