Ήταν απομεσήμερο της 14ης Οκτωβρίου του 1862, όταν πλήθος Αθηναίων συγκεντρώθηκε στην Πλατεία για να πανηγυρίσει την έξωση του Όθωνα. Μετά τη δοξολογία, ο πρόεδρος της Προσωρινής Κυβερνήσεως Δημήτριος Βούλγαρης (γνωστός και ως Τζουμπές) απευθύνθηκε προς τους συγκεντρωμένους. 

Ανάμεσα στα άλλα ακούστηκαν και τα εξής: «Ας ορκισθώμεν επί της Πλατείας ταύτης, της λαβούσης ήδη το ωραίον της «Ομονοίας» όνομα, και ας είπη έκαστος εξ ημών: Ορκίζομαι πίστιν εις την πατρίδα και υπακοήν εις τας εθνικάς αποφάσεις.»

 

Κάπως έτσι ξεκινά η ιστορία της Ομόνοιας με οράματα και υποσχέσεις.

Σύμφωνα με το αρχικό πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας των Κλεάθη και Ζάουμπερτ (1834), ο χώρος προοριζόταν για την ανέγερση των Ανακτόρων. Στη συνέχεια αποφασίστηκε η ανέγερση του Ναού του Σωτήρος, προκειμένου το έθνος να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς το Θείο για την απελευθέρωση. Ο έρανος, όμως, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και το ποσό που συγκεντρώθηκε διατέθηκε για την ανέγερση του ναού της Μητροπόλεως.

Ο χώρος διαμορφώθηκε σε πλατεία το 1846 και αρχικά πήρε το όνομα Πλατεία Ανακτόρων και στη συνέχεια Πλατεία Όθωνος, προς τιμή του βασιλιά. Αποτελούσε το βορειότερο άκρο της πόλης και το τέρμα του εξοχικού περιπάτου των Αθηναίων της εποχής. Το 1862 μετονομάσθηκε σε Πλατεία Ομονοίας, όταν στο χώρο αυτό συγκεντρώθηκαν και έδωσαν όρκο «ομονοίας» οι αρχηγοί των αντιπάλων πολιτικών μερίδων, οι οποίες είχαν προκαλέσει λόγω του δυναστικού αιματηρές ταραχές στη χώρα.


Ομόνοια 1931


1955

Κατά την περίοδο της βασιλείας του Γεωργίου Α' η πλατεία ευπρεπίστηκε και δενδροφυτεύτηκε. Στήθηκε και μια μαρμάρινη εξέδρα, όπου κάθε Κυριακή παιάνιζε μια στρατιωτική μπάντα προς τέρψη των θαμώνων. Η πλατεία με την πάροδο του χρόνου αποτέλεσε το κέντρο της κοσμικής κίνησης στην Αθήνα μέχρι το 1930, οπότε ανασκάφηκε το υπέδαφος της για να γίνει ο υπόγειος σταθμός του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου Πειραιώς - Αθηνών.


Ομόνοια 1959


Ομόνοια 1961

Έκτοτε άρχισε να αποκτά περισσότερο εμπορικό χαρακτήρα και να αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο σημείο της Αθήνας για τους κατοίκους της επαρχίας, που έρχονταν στην πρωτεύουσα. Στις 15 Οκτωβρίου 1954 άρχισε η διαρρύθμιση του υπόγειου χώρου, με την κατασκευή μιας υπόγειας πλατείας με τράπεζες, καταστήματα και ταχυδρομείο, αλλά και με τις πρώτες κυλιόμενες σκάλες. 

Τα έργα ολοκληρώθηκαν το 1960 με τη διαμόρφωση της επιφάνειας της Πλατείας Ομονοίας σε τεχνητή λίμνη με συντριβάνια, στην οποία συχνά βουτούσαν οι φίλαθλοι, έπειτα από κάποια επιτυχία εθνικής ομάδας και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού για τους θριάμβους της ομάδας τους.


Ομόνοια 1964

Με την πάροδο του χρόνου, η Πλατεία Ομονοίας υπέστη και άλλες μεταμορφώσεις, λόγω του αυξανόμενου κυκλοφοριακού φόρτου στο κέντρο της Αθήνας. Η τελευταία έγινε την περίοδο πριν από την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και προκάλεσε γενική κατακραυγή για το αισθητικό της αποτέλεσμα. Σήμερα, η Ομόνοια έχει μετατραπεί ουσιαστικά σε οδικό κόμβο και δεν λειτουργεί πλέον ως πλατεία.


Ομόνοια 2011


Ομόνοια 2011

Κατηγορία News
Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018 14:58

Η Νέα Υόρκη με μια άλλη ματιά

του Αναστάσιου Κοτινά*

 

Νέα Υόρκη... Η Μητρόπολη του σύγχρονου κόσμου... Κάτι σαν την Αθήνα του Περικλή, την Ρώμη στην ακμή της και την Κωνσταντινούπολη της δόξας των μεγάλων Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, όπου χιλιάδες άνθρωποι από τα πέρατα της τότε γνωστής οικουμένης συνοστίζονταν για να θαυμάσουν τα μεγαλοπρεπή αγάλματα και τους ναούς, δείγματα του πλούτου και της δύναμης των Αυτοκρατοριών αυτών. Έτσι και σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι συνοστίζονται σε αυτή την πόλη για να θαυμάσουν τους ουρανοξύστες, τις γκαλερί τέχνης, τα μουσεία, τα πολύχρωμα φώτα... Αυτός όμως ο ασταμάτητα γρήγορος ρυθμός, ο θόρυβος, τα έντονα χρώματα, το ύψος των κτιρίων, οι άπειρες αντιθέσεις, κάποιες στιγμές μπορεί να σας κουράσουν....

Για αυτό θα προσπαθήσω σήμερα να σας μιλήσω για μια εναλλακτική Νέα Υόρκη, λίγο διαφορετική, να σας εισάγω στην ιστορία των ανθρώπων αυτής της πόλης, των ανθρώπων που διαμόρφωσαν τελικά την ιστορία της. Γιατί τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψτε τα μόνοι σας όταν την επισκεφθείτε....

Η Νέα Υόρκη λοιπόν, είναι βασικά μια πόλη που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε κυρίως χάρη στην μετανάστευση. Από τους πρώτους Ολλανδούς που έφτασαν εδώ, πίσω στον 16ο αίω., μέχρι ακόμα και σήμερα, όπου συνεχίζουν να καταφθάνουν «μετανάστες», κυρίως πια από την Λατινική Αμερική. Αυτή είναι μια δυναμική διαδικασία η οποία είναι ακόμα σε εξέλιξη και συνεχίζει να διαμορφώνει τον χαρακτήρα της σύγχρονης αυτής μητρόπολης.

 

Ellis island @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Η μαζική αυτή μετανάστευση στα μέσα του 18ου αίω. δημιούργησε λοιπόν την άναγκη κατασκευής κατ’αρχάς ενός κέντρου υποδοχής και «διαλογής», ενός hot spot όπως θα λέγαμε σήμερα. ΄Ετσι μας προέκυψε το κέντρο υποδοχής στο νησί Ellis. Από εκεί λοιπόν θα ξεκινήσετε αυτό το νοητικό ταξίδι στην ιστορία της πόλης. Μετά από ένα πολυήμερο ταξίδι με το πλοίο, στην διάρκεια του οποίου έπρεπε να διασχίσουν τον Ατλαντικό Ωκεανό, ότι και αν σημαίνει αυτό, οι ταλαιπωρημένοι μετανάστες έπρεπε να περάσουν την διαδικασία της επιλογής έτσι ώστε μόνο οι πιο υγιείς θα συνέχιζαν το ταξίδι τους στον Νέο Κόσμο για ένα καλύτερο αύριο. Η διαλογή αυτή γινόταν κατά κύριο λόγο με κριτήρια υγείας και του ποινικού μητρώου των ανθρώπων. Οσοι δεν ήταν υγιείς θα μεταφερόντουσαν στο διπλανό νοσοκομείο για πιο λεπτομερή έλεγχο και θεραπεία και αν όλα πήγαιναν καλά τότε θα έπαιρναν την πολυπόθητη άδεια εισόδου στην Αμερική.

 

Ellis island @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Όσοι πάλι κρίνονταν ως μη ιάσιμοι, τότε απλά περίμεναν το πρώτο βαπόρι που θα τους γύρναγε πίσω στην πατρίδα. Στο νοσοκομείο αυτό λοιπόν, οργανώνονται σήμερα τουρ με ξεναγό (www.urbanexplorationtours.com – HARD HAT TOUR), ο οποίος θα σας διηγηθεί ιστορίες που δεν θα ακούσετε αλλού και θα σας μιλήσει για τις εμπείριες των πρώτων ωρών των μεταναστών στην γη της «επαγγελίας». Είναι ένα νοσοκομείο πρότυπο με πρότυπες διαδικασίες που θα μπορούσαν να ισχύουν ακόμα και σήμερα... και όμως είναι ενός αιώνα πρίν... Και οι ιστορίες αυτών των ταλαιπωρημένων ανθρώπων είναι η καλύτερη εισαγωγή για να καταλάβει κάποιος την ιστορία της πόλης. Αλλά υπάρχει και ένα μικρό μυστικό: αν κλείσεις από πρίν αυτό το τουρ, τότε γλυτώνεις τις τεράστιες ουρές στον έλεγχο πρίν ανέβεις στο πλοίο για το νησί. Εχει ξεχωριστή ουρά για αυτούς που έχουν κλείσει το «timed tour» όπως λέγεται... Πάρα πολύ πρακτικό, και θα το καταλάβετε μόλις φτάσετε....

 

Ellis Island @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Αφού λοιπόν περάσετε μία ημέρα σχεδόν σε αυτή την εμπειρία, θα επιστρέψετε στην πόλη και ο επόμενος σταθμός σας σε αυτό το φανταστικό ταξίδι στην ιστορία της Νέας Υόρκης θα είναι το Tenements Museum (www.tenement.org ). Αυτό το μουσείο είναι μια πολυκατοικία λίγο πιο βόρεια από το λιμάνι, στο Lower Manhattan. Αυτή είναι μία από τις πολλές πολυκατοικίες οι οποίες χτίστικαν για να καλύψουν τις ανάγκες στέγασης όλων αυτών που μαζικά πλημμύρισαν την πόλη. Στην πολυκατοικία αυτή υπάρχουν πολλά μικρά διαμερισματάκια σε κάθε όροφο και στα οποία ζουσαν οι οικογένειες τους πρώτους μήνες στην νέα πατρίδα, και μάλιστα σε συνθήκες δύσκολες όπως θα διαπιστώσετε. Στην διάρκεια του τουρ ο ξεναγός θα σας διηγήθει την ιστορία μιας οικογένειας, από τις πρώτες της ημέρες μέχρι να κατάφερει να ορθοποδήσει οικονομικά και να φύγει από εδώ για το πιο βόρειο κομμάτι της πόλης (εγώ επέλεξα από όλα τα τουρ αυτό που αποκαλείται HARD TIMES που διηγείται την ιστορία μιας γερμανο-εβραϊκής και μιας ιταλικής οικογένειας και δεν απογοητεύτηκα – τα εισιτήρια πρέπει να προσπαθήσετε[1] να τα κλείσετε εγκαίρως online γιατί εξαντλούνται πολύ γρήγορα). Η πολυκατοικία αυτή άλλαζε χαρακτήρα στο πέρασμα των χρόνων σύμφωνα με τις νέες συνθήκες και ανάγκες που διαμορφώνονταν κάθε φορά. Ηλεκτρισμός, κανόνες υγειινής, γκάζι για θέρμανση και μαγείρεμα, προστασία από ενδεχόμενη πυρκαγιά... όλα αυτά προκάλεσαν αλλαγές στους κανόνες δόμησης και ασφάλειας στην πόλη και σταδιακά οδήγησαν στο κλείσιμο της πολυκατοικίας ως τόπο διαμονής καθώς δεν μπορούσε πια να πληρεί όλες αυτές τις προυποθέσεις. Ανοιξε ξανά πρόσφατα σαν μουσείο, με σκοπό να σας ταξιδέψει στις πρώτες ημέρες των μεταναστών στην Νέα Υόρκη. Εδώ δεν επιτρέπονται και οι φωτογραφίες....

 

Ellis island @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Και αν όλα πήγαιναν καλά, όσοι απο τους μετανάστες κατάφερναν να προκόψουν οικονομικά, τότε θα μετακόμιζαν λίγο βορειότερα στο Midtown Manhattan σε καλύτερες συνθήκες διαμονής, θα ανέρχονταν κοινωνικά, θα αποκτούσαν τους δικούς τους «υπηρέτες», θα είχαν μια καλύτερη ζωή. Το όνειρο τους θα είχε αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Ενα τέτοιο δείγμα κοινωνικής ανέλιξης είναι το Merchant’s House Museum (www.merchantshouse.org ), το σπίτι ένας μεσο-αστου έμπορα ο οποίος είχε έρθει νωρίτερα στην πόλη και έτσι το μεγάλο ρεύμα της μετανάστευσης τον βρήκε σε πλεονεκτική οικονομικά θέση. Εδώ θα ακούσετε την ιστορία της δικής του οικογένειας που περίπου ισοδυναμεί με το επόμενο στάδιο σε αυτή την εξελικτική διαδικασία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το δωμάτιο της υπηρεσίας στην σωφίτα του σπιτιού που επεξηγεί την σχέση της οικογένειας με το υπηρετικό προσωπικό και την εξέλιξη των δικαιωμάτων των «δούλων» στα πρώτα χρόνια της ιστορίας της νεοσύστατης αυτής χώρας (μην ξεχνάτε, έχει μολις 200 χρόνια ιστορίας... την ώρα που οι ευρωπαικές χώρες μετράνε τουλάχιστον 2500 χρόνια, για σκεφτείτε το...)

 

Merchant’s House Museum @ Αναστάσιος Κοτίνας

 

Ellis island @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Αν τα κατάφερνες τόσο καλά και η οικονομική και κοινωνικη σου θέση βελτιωνόταν δραματικά, τότε θα μετακόμιζες στο Upper East Side το οποίο ακόμα και σήμερα είναι μια αριστοκρατική συνοικία του Manhattan όπου ο επισκέπτης θα συναντήσει τις διάσημες, από τις παραγωγές του Hollywood, πολυκατοικίες με θυρωρό. Τα χρόνια όμως εκείνα θα έμενες πιθανότατα σε ένα αρχοντικό όπως αυτό του βιομήχανου Χένρι Κλέι Φρικ που φιλοξενεί σήμερα την Frick Collection (www.frick.org ). Είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ζωής των αριστοκρατών της πόλης. Εδώ δεν έχει ξεναγό να σας διηγηθεί κάποια ιστορία. Μιλάει το κτίριο από μόνο του, αρκεί να αφήσετε την φαντασία σας λίγο ελεύθερη. Θα διασχίσετε μόνοι σας τα δωμάτια του αρχοντικού χαζεύοντας τις διάφορες συλλογές από πίνακες κυρίως, αλλά εγώ θα σας πρότεινα να δώσετε έμφαση στην αρχιτεκτονική και στην διακόσμηση του κτιρίου. Το εσωτερικό αίθριο με το συντριβάνι είναι μια όαση δροσιάς ειδικά αν επισκέπτεστε την πόλη μέσα στο καλοκαίρι.

 

Frick Collection @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Όσο για την διαμονή σας, εγώ θα σας πρότεινα το West Village (www.nycgo.com/boroughs-neighborhoods/manhattan/west-village ). Η γειτονιά αυτή αποτελεί το δυτικό τμήμα του Greenwich Village. Είναι μια ήσυχη γειτονιά με χαμηλά σπίτια που ορίζεται από τον ποταμό Hudson και ως την 6η και 7η Λεωφόρο και εκτείνεται νότια της 14ης οδού έως την οδό Houston. Είναι γνωστή και ως Μικρή Βοημία και αποτελούσε το κέντρο της μποέμικης ζωής στο δυτικό κομμάτι της πόλης. Εδώ συναντά κανείς σοφίτες διάσημων καλλιτεχνών, το Julian Schnabel’s Palazzo Chupi, και τις νέες πολυκατοικίες που σχεδιάστηκαν από τον αμερικανό αρχιτέκτονα Richard Meier. Η γειτονιά διακρίνεται από δρόμους που είναι εκτός σχεδίου πλέγματος της πόλης και σχηματίζουν γωνία με τους άλλους δρόμους του Manhattan και τις περισσότερες φορές μπερδεύουν και τους ιδιους τους κατοίκους της πόλης.

 

West Village @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Οι δρόμοι αυτοί χαράκτηκαν τον 18ο αίω και πολύ πριν φτιαχτεί το ρυμοτομικό σχέδιο ανάπτυξης της πόλης από τους Επιτρόπους το 1811. Σήμερα φιλοξενεί πολλά μικρά μαγαζιά, εστιατόρια, μπαρ και καφέ με ιδιαίτερο χαρακτήρα που όμως αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της νυχτερινής ζωής της πόλης. Θα πρότεινα το Sant Ambroeus για ιταλικό – αν θέλετε δοκιμάστε το σετ μενού 3 πιάτων που είναι και πιο οικονομικό ( http://www.santambroeus.com/ ) και το Café Cluny (https://www.cafecluny.com ); εγώ αυτά τα δύο δοκίμασα, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά και για όλα τα γούστα, ακόμα και ελληνικό: το VOULA NYC (http://www.voularestaurant.com/ ) Ενας εύκολος και αξιόπιστος τρόπος να κλείσετε τραπέζι στα εστιατόρια (απαραίτητο) είναι η εφαρμογή στα smartphones – opentable.

 

West Village @ Αναστάσιος Κοτινάς

 

Και πριν κλείσω το σύντομο αυτό οδειπορικό, μερικές ακόμα ιδέες-προτάσεις. Ανάμεσα στο Empire State Building και στο Rockefeller Center διαλέξτε το δεύτερο και μάλιστα αν μπορείτε, πηγαίνετε το απόγευμα όταν θα αρχίσουν να ανάβουν τα φώτα της πόλης. Περπατήστε στο Central Park, και κάνετε την βραδυνή κρουαζιέρα στον ποταμό Hudson, τα “Harbor Lights” όπως λέγεται (https://www.circleline.com/sightseeing-cruises/harbor-lights), για να δείτε από κοντά και το άγαλμα της Ελευθερίας και όχι μόνο, φωτισμένο. Τέλος για τα ψώνια σας, επισκεφθείτε το Macy’s και το Bloomingdale’s Outlet (https://locations.bloomingdales.com/upper-west-side-outlet ), στα οποία θα βρείτε αρκετές ευκαιρίες.

 

[1] Και λέω να προσπαθήσετε γιατί στην Αμερική έχουν ένα σύστημα ασφαλείας στις online χρεώσεις με κάρτα που δεν υποστηρίζετε από τις ελληνικές τουλάχιστον τράπεζες. Μπορείτε να τους πάρετε όμως τηλέφωνο και να κάνετε pre-book τα εισητήρια και να τα πάρετε από το ταμείο του μουσείου όταν φτάσετε εκεί.

 

* Ο Αναστάσιος Κοτινάς είναι ειδικός ορθοδοντικός και αγαπάει τα ταξίδια. (www.akotinas.gr)

Κατηγορία Προορισμοί

Ένα δυσάρεστο γεγονός είναι συνδεδεμένο με τη μικρή πολυκατοικία με τη μεγάλη ιστορία, στη λεωφόρο Κηφισίας 4, στους Αμπελόκηπους. 

Στο καφενείο «Παρθενών» του Ανδρέα Γλεντζάκη υπογράφτηκε, στις 27 Απριλίου 1941, η συνθήκη παράδοσης της Αθήνας και του Πειραιά στους Γερμανούς, 21 ημέρες μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό θα γίνεται πλέον γνωστό στους περαστικούς με την πινακίδα που θα αναρτηθεί κατά τη διάρκεια εκδήλωσης, την οποία διοργανώνουν το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018 και ώρα 12μ.μ το 56ο Γυμνάσιο Αθήνας και η μη κερδοσκοπική οργάνωση Monumenta, με τη συνεργασία της οικογένειας Γλεντζάκη. Η δημιουργία της πινακίδας είναι αποτέλεσμα της δράσης της Συντακτικής και Φωτογραφικής Ομάδας του Εργαστηρίου Πληροφορικής του 56ου Γυμνασίου η οποία, με τη συνεργασία της Monumenta, κατέγραψε το κτήριο και πήρε συνεντεύξεις που ανέδειξαν την ιστορία του.

«Στην Κηφισίας 4 έχουμε ένα ιστορικό κτήριο. Ο εγγονός του Ανδρέα Γλεντζάκη, στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, μετέφερε κάποιες περιγραφές του πατέρα του για την εποχή, ο οποίος θυμόταν το γεγονός της παράδοσης, πόσο πολύ στενοχωρήθηκε ο δικός του πατέρας, ο Ανδρέας Γλεντζάκης, που έγινε στο καφενείο του ένα τόσο δυσάρεστο γεγονός. Θυμόταν ότι από την αγανάκτησή του χτύπησε το τραπέζι, το οποίο και έσπασε», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η επικεφαλής της Monumenta, Ειρήνη Γρατσία. Ανατρέχοντας στην ιστοσελίδα του σχολείου (https://www.slideshare.net/goa56tk/ss-31117489) μπορεί κανείς να διαβάσει περισσότερα για την εποχή, αλλά και για το συγκεκριμένο γεγονός.

Η μικρή πολυκατοικία στην Λεωφόρο Κηφισίας 4 (Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ)Η πολυκατοικία στην Λεωφόρο Κηφισίας 4 (Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

«Η εκδήλωση», συμπληρώνει η κ. Γρατσία, «είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας που έχει η Monumenta με το 56ο Γυμνάσιο Αθήνας εδώ και περισσότερο από τρία χρόνια. Έχουμε αναρτήσει πινακίδα και στο σχολείο τους, που είναι ένα από τα σχολεία του '30. Τα παιδιά δούλεψαν με την ιστορία του κτηρίου, έκαναν συνεντεύξεις και μαζί προχωρήσαμε στην καταγραφή, φτιάξαμε την πινακίδα που αναρτήσαμε σε μια εκδήλωση, η οποία συνοδεύεται πάντα και από μια ξενάγηση. Ο πολίτης έτσι ενημερώνεται για το κτήριο που βλέπει, γεγονός που διευρύνει τον ορίζοντα. Δηλαδή, όταν γνωρίζεις κάτι, το αντιμετωπίζεις αλλιώς, το αγαπάς, το προστατεύεις. Αυτός είναι και ο στόχος», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η εκδήλωση όμως δεν γίνεται μόνο για την ανάρτηση της πινακίδας. «Γίνεται και για να γνωρίσουμε το κτήριο, αλλά και για να φανεί η δουλειά που γίνεται από τα σχολεία και τη Monumenta στο πλαίσιο της καταγραφής και της τεκμηρίωσης κτηρίων. Επίσης, για να αρχίσουμε να βλέπουμε τα κτήρια, να κοιτάμε ψηλά. Ομορφαίνει τη ζωή μας η γνωριμία με αυτή την πόλη που είναι ένα ανοικτό μουσείο αρχιτεκτονικής», προσθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η επικεφαλής της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης.

Η πολυκατοικία της λεωφόρου Κηφισίας 4 ξεκίνησε να κτίζεται το 1936, σε μια εποχή κατά την οποία έχουν επικρατήσει πλήρως οι αρχές του μοντέρνου κινήματος στην αρχιτεκτονική. Λιτές όψεις, μεγάλα ανοίγματα, κλειστοί εξώστες (έρκερ), εξωτερικά επιχρίσματα με την τεχνική του αρτιφισιέλ είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής αυτής που χρησιμοποιεί το οπλισμένο σκυρόδεμα. Το κτήριο, στην αρχική του φάση, περιλάμβανε το ισόγειο, στο οποίο λειτουργούσε το καφενείο «Παρθενών», τον πρώτο όροφο και υπόγειο, στο οποίο είχε διαμορφωθεί πολεμικό καταφύγιο. Σε μεταγενέστερη χρονική περίοδο προστέθηκαν στο κτήριο δύο ακόμη όροφοι.

Στο καφενείο «Παρθενών» του Ανδρέα Γλεντζάκη υπογράφτηκε, στις 27 Απριλίου 1941, η συνθήκη παράδοσης της Αθήνας και του Πειραιά στους Γερμανούς (Φωτογραφία: streetview)

 

Κατηγορία Art & Culture

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, στο πλαίσιο της θεματικής δράσης Αρχιτεκτονικές ματιές στην πόλη, οργανώνει το Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου την πέμπτη διαδρομή στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας.

Σημείο συνάντησης θα είναι το κεντρικό κτήριό του, στην Πλάκα (Αγγ. Γέροντα 6) με μία βόλτα που θα διαρκέσει από τις 10:00 μέχρι τις 11:30.

Η δράση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της διοργάνωσης Αθήνα 2018-Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων.

Με σημείο αναφοράς την έκδοση του ΠΙΟΠ Αρχιτεκτονικός οδηγός Αθηνών, του αείμνηστου Διονύση Α. Ζήβα, η δράση, ενταγμένη στις «Αθηναϊκές διαδρομές βιβλίου», αναπτύσσεται στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας.

 

ndnsajdsa.jpg

 

Η διαδρομή, που παρουσιάζει η ιστορικός Λίλα Πατσιάδου, αποσκοπεί στη γνωριμία με σημαντικά κτήρια του 19ου και 20ού αιώνα, τα οποία διατρέχουν τον αστικό ιστό της Αθήνας. Η περιήγηση διερευνά και όψεις της τοπικής αθηναϊκής ιστορίας μέσω της αξιοποίησης πηγών. Η διαχρονική παρουσίαση των κτηρίων με βιωματικά στοιχεία συμβάλλει στην κατανόηση της έννοιας «μνημείο» και στην ευαισθητοποίηση σε θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.


Η συμμετοχή στη δράση είναι δωρεάν.

Ώρα προσέλευσης: 9:45-9:55

Για την εγγραφή των συμμετεχόντων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας (τηλ.: 210 3256924, Δευτ.-Παρ. 12:00-17:00).

 

Κατηγορία Art & Culture

Ανεξάρτητα από το αν επισκέπτεσαι το Ντουμπρόβνικ για πρώτη φορά ή για δέκατη, δεν γίνεται να μη νιώσεις δέος αντικρίζοντας τα τείχη της παλιάς πόλης. Τα πλακόστρωτα σοκάκια, τα μεγαλοπρεπή μπαρόκ κτίρια και το μπλε φόντο της Αδριατικής θάλασσας κλέβουν την καρδιά κάθε επισκέπτη. Ο βομβαρδισμός της πόλης στον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας το 1991 προκάλεσε σοκ σε όλο τον πλανήτη, αλλά σήμερα αυτό το μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO στέκει στη θέση του και καλεί όλον τον κόσμο να το γνωρίσει από κοντά και να μαγευτεί από όσα έχει να προσφέρει. Ανακάλυψε το παρελθόν του Ντουμπρόβνικ σε μουσεία γεμάτα αντικείμενα τέχνης μεγάλης ιστορικής σημασίας, πάρε το τελεφερίκ μέχρι το όρος Srđ για να θαυμάσεις τη θέα και περιπλανήσου μέχρι να εξαντληθείς στα σοκάκια της παλιάς πόλης, ξεκουράσου πίνοντας κάτι δροσιστικό και βυθίσου στα γαλάζια νερά των δαλματικών ακτών. Αυτό είναι το Ντουμπρόβνικ.

 

Ντουμπρόβνικ παλιά πόλη DubrovnikH παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ, όπως φαίνεται από το φρούριο του Αγίου Λαυρεντίου

 

Κατά τη διάρκεια της «Χρυσής εποχής» του τον 16ο αιώνα, είχε έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους στον κόσμο, με προξενεία σε περισσότερα από 50 ξένα λιμάνια. Ο λαός του Ντουμπρόβνικ έγινε εξαιρετικά πλούσιος και λάτρεψε τον εκλεπτυσμένο τρόπο ζωής, τη φινέτσα και τις τέχνες.

 

Ντουμπρόβνικ αρχοντικό βίλα αρχιτεκτονική DubrovnikΤα αρχοντικά σπίτια λίγο έξω από την παλιά πόλη και με θέα θάλασσα μαρτυρούν την ύπαρξη ακμάζουσας αστικής τάξης στο παρελθόν

 

Σήμερα, οι επισκέπτες έρχονται εδώ για αναψυχή, όχι για εμπόριο. Η γοητευτική παλιά πόλη, γεμάτη με αριστοκρατικά παλάτια και κομψές μπαρόκ εκκλησίες, προστατευμένα μέσα σε ένα ανθεκτικό μεσαιωνικό οχυρό αποτελεί τον μεγαλύτερο πόλο έλξης.

 

Ντουμπρόβνικ δρόμος Το Ντουμπρόβνικ είναι πανέμορφο και εκτός της παλιάς πόλης

 

Προσθέστε σε αυτό τις παραλίες, τη φυσική ομορφιά, τα εστιατόρια που σερβίρουν καταπληκτικά θαλασσινά, τα κομψά ξενοδοχεία πέντε αστέρων και τις άπειρες δραστηριότητες σε θάλασσα και βουνό, και οι διακοπές σας μένουν αξέχαστες.

 

Ντουμπρόβνικ πανοραμική παλιά πόλη νησάκι Lokre

 

Επιπλέον, η παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ είναι εξαιρετικά δημοφιλής και για τις κινηματογραφικές παραγωγές τα τελευταία χρόνια. Οι τηλεοπτικές σειρές Game of Thrones και η ταινία Star Wars: Episode VIII γυρίστηκαν εδώ, ενώ η ταινία Robin Hood: Origins επίσης γυρίστηκε το φθινόπωρο του 2018 και θα βγει στις αίθουσες το 2019. Με αυτήν την πλευρά του Ντουμπρόβνικ θα ασχοληθούμε σε επόμενο άρθρο…

Κατά τη διάρκεια της διαμονής σας στο Ντουμπρόβνικ, φροντίστε να μην χάσετε μερικά από τα κύρια πολιτιστικά και μη αξιοθέατα στην παλιά πόλη:

 

 

Τα τείχη της πόλης: Δύο σειρές από πέτρινους τοίχους που χρησίμευαν ως προστασία από τους εισβολείς, είναι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία του Ντουμπρόβνικ. Τα τείχη της πόλης χτίστηκαν κατά τον Μεσαίωνα και φτάνουν τα 25 μέτρα ύψος και έχουν μήκος σχεδόν 2 χιλιόμετρα. Τα τείχη έχουν 5 πύλες: Πύλη του Ploce, Πύλη του Pile, Πύλη της Buza και δύο πύλες στο λιμάνι της πόλης, Πύλη της Πόντας και Πύλη της Ψαραγοράς.

 

 

Το κλειδί για την υπεράσπιση της πόλης ήταν τα φρούρια που χτίστηκαν μέσα στα τείχη, όπως ο περίφημος Πύργος Minceta, το φρούριο Bokar, το φρούριο του Αγίου Ιωάννη και το φρούριο Revelin. Μπορείτε να περπατήσετε γύρω από τα τείχη της πόλης, αλλά θα πρέπει να πληρώσετε εισιτήριο 150 κούνα για ενήλικες και 50 κούνα για παιδιά και φοιτητές.

 

Η πύλη Ploce της παλιάς πόλης του ΝτουμπρόβνικΗ πίσω πύλη της παλιάς πόλης, πύλη Ploce.

 

Οδός Stradun: Η οδός Stradun είναι ο κεντρικός δρόμος στην παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ και συνδέει την πύλη του Pile και την πύλη του Ploce. Το όνομα προέρχεται από μια παλιά βενετική λέξη που σήμαινε «μεγάλος δρόμος», αλλά οι ντόπιοι αποκαλούν το δρόμο Placa. Η Stradun έχει μήκος 300 μέτρων και υπάρχουν πολλά μνημεία που μπορείτε να δείτε ενώ περπατάτε κατά μήκος του δρόμου, όπως η Μεγάλη και Μικρή Κρήνη Onofrio, η Εκκλησία του Αγίου Σωτήρα, το Παλάτι Sponza και η εκκλησία του Αγίου Μπλάις (πολιούχος του Ντουμπρόβνικ). Επίσης, το Stradun είναι ένα από τα καλύτερα μέρη για να γιορτάσει κανείς την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, όχι μόνο στην Κροατία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη.

 

 

Μην περιοριστείτε στον κεντρικό δρόμο, η παλιά πόλη είναι γεμάτη σοκάκια με εκπληκτικά καφέ, εστιατόρια και εμπορικά μαγαζιά. Μπαίνοντας στην παλιά πόλη από την πύλη Pile, που είναι πλέον η κεντρική είσοδος, βρίσκεστε στην αρχή της Stradun. Στα αριστερά σας τα σοκάκια γίνονται ανηφορικά με σκαλοπάτια, ενώ στα δεξιά σας είναι κατηφορικά μέχρι να φτάσετε στα τείχη.

 

Ντουμπρόβνικ σοκάκια παλιά πόλη DubrovnikΤα σοκάκια της παλιάς πόλης γεμάτα κόσμο

 

Ντουμπρόβνικ σοκάκια καφέ παλιά πόληΤα σοκάκια της παλιάς πόλης με τα μαγαζιά

 

Οι εκκλησίες: Η πόλη είναι γεμάτη από εντυπωσιακούς ναούς, διαφορετικών δογμάτων και αρχιτεκτονικών, όπως ο Katedrala Marijina Uznesenja (Κοίμηση της Θεοτόκου) σε ύφος ρωμαϊκού μπαρόκ, το μοναστήρι των Δομινικανών, που στεγάζει τους θησαυρούς της πόλης, και η σερβική ορθόδοξη εκκλησία η οποία ήταν το τελευταίο κτίσμα που σηκώθηκε στην παλιά πόλη τον μακρινό 18ο αιώνα. Από τότε τίποτα δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα.

 

Η ορθόδοξη εκκλησία του ΝτουμπρόβνικΗ ορθόδοξη εκκλησία του Ντουμπρόβνικ

 

Το εσωτερικό της ορθόδοξης εκκλησίας του ΝτουμπρόβνικΤο εσωτερικό της ορθόδοξης εκκλησίας

Το καλοκαιρινό φεστιβάλ: Από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τον Αύγουστο, η πόλη ζωντανεύει χάρη στο Dubrovnik Summer Festival (Dubrovacke Ljetne Igre), με πολλές συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις σε ανοιχτούς χώρους, εκθέσεις και διεθνείς συμμετοχές.

 

 

Τελεφερίκ στο Όρος Srdj: Αν δεν επισκεφθείτε στο όρος Srdj με το τελεφερίκ είναι μεγάλη παράλειψη. Το όρος Srdj είναι το βουνό με την καλύτερη θέα στην πόλη του Ντουμπρόβνικ και μπορείτε να χαλαρώσετε πίνοντας τον καφέ σας στο εστιατόριο της κορυφής. Είναι μια εκπληκτική εμπειρία και η θέα από την κορυφή είναι μοναδική. Εκεί βρίσκεται και το μουσείο του Εμφυλίου πολέμου της Γιουγκοσλαβίας, όταν η πόλη είχε βομβαρδιστεί και οι κάτοικοι χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα σπίτια τους.

 

 

μουσείο πολέμου Ντουμπρόβνικ DubrovnikΤο μουσείο πολέμου του Ντουμπρόβνικ

 

Παραλία Banje: Η πιο κοντινή παραλία στα τείχη της πόλης. Ιδιαίτερα δημοφιλής σε ντόπιους και επισκέπτες, η μισή είναι κατειλημμένη από ομπρέλες και ξαπλώστρες ενός πολυτελούς beach bar, που το βράδυ γίνεται κέντρο διασκέδασης και στην άλλη μισή ο κόσμος απλώνει πετσέτες και χαζεύει από τη μια τα τείχη και από την άλλη το νησί Lokrum.

 

 

Το Ντουμπρόβνικ δεν είναι άδικα ένας από τους δημοφιλέστερους ευρωπαϊκούς προορισμούς τα τελευταία χρόνια. Η ομορφιά του και όσα έχει να προσφέρει στους επισκέπτες δεν τα συναντάς αλλού. Η ραγδαία ανάπτυξη βέβαια προκάλεσε και προβλήματα από την πολυκοσμία. Η UNESCO προειδοποίησε τον Δήμο ότι θα αποσύρει την προστασία της, αν δεν μειωθούν οι επισκέπτες που με την εισροή τους φτάνουν την πόλη στα όριά της. Σχέδια για μείωση των κρουαζιέρων έχουν ήδη τεθεί σε λειτουργία, ενώ μπορεί στο μέλλον να προστεθούν και περιορισμοί στην είσοδο των επισκεπτών στην παλιά πόλη.

 

Ντουμπρόβνικ λιμάνι παλιά πόλη πανοραμική

 

Δεν υπάρχει άλλο μέρος σαν κι αυτό στον κόσμο...

 

Κατηγορία Προορισμοί

Την ιστορία του 19ου και 20ου αιώνα, μέσα από μία μοναδική εμπειρία ξενάγησης στον χρόνο μπορούν να βιώσουν οι επισκέπτες του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα κατά τον μήνα Ιούλιο.

Η μόνιμη έκθεση εμπλουτίστηκε και παρουσιάζει τα αυθεντικά όπλα των αγωνιστών του 1821, καθώς επίσης, έντυπα και φωτογραφίες εποχής. Προσωπικά και μοναδικά αντικείμενα σπουδαίων προσωπικοτήτων της εποχής, όπως του Παύλου Μελά και της Πηνελόπης Δέλτα, προκαλούν δέος σε κάθε παρευρισκόμενο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή του το Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα.

 

caption.jpg

 

Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τα κειμήλια του Φετχί Μπουλέντ, του οθωμανικού πλοίου που τορπιλίστηκε από τον υποπλοίαρχο Νικόλαο Βότση, τα οποία και ανασύρθηκαν από τον βυθό του Θερμαϊκού, καθώς και τα κυάλια του Χασάν Ταχσίν Πασά και το περίστροφο του γιου του, Κενάν Μεσσαρέ.

 

2466962.jpg

 

Στον πρώτο όροφο του Μουσείου προβάλλεται η ταινία «Ο Μακεδονικός Αγώνας» στην ελληνική, αγγλική, γαλλική και γερμανική γλώσσα και υλοποιείται η εκπαιδευτική οπτικοακουστική παραγωγή «Πορεία στη Μακεδονία με τον Παύλο Μελά».Τέλος, στο «μυστικό» υπόγειο παρουσιάζονται τέσσερα διοράματα σε φυσικό μέγεθος με σκηνές του Μακεδονικού Αγώνα που φέρουν την υπογραφή του Γιώργου Ανεμογιάννη.

 

image.ashx.jpeg

 

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Κατηγορία Art & Culture

Ένα από τα πράγματα που κάνουν τη Μαδρίτη να ξεχωρίζει είναι ότι κατάφερε να διατηρήσει πολλά από τα παλιά μπαρ, εστιατόρια και καταστήματά της. Σε αντίθεση με πολλές άλλες μεγάλες πόλεις του κόσμου, στη Μαδρίτη θα μπορούσατε εύκολα να καταλήξετε να πιείτε ένα ποτό σε ένα αιωνόβιο μπαρ και να γίνετε και εσείς μέρος της ιστορίας του. Ρίχνουμε μια ματιά σε μερικά από τα πιο ιστορικά μπαρ που θα επισκεφτείτε την επόμενη φορά που βρεθείτε στη Μαδρίτη.

 

La Venencia

 

Τόσα πολλά έχουν γραφτεί για αυτό το παλιό μπαρ, αλλά παρά τη διασημότητα και την ύπαρξή του σε αρκετούς τουριστικούς οδηγούς, αξίζει ακόμα μια επίσκεψη. Ένα από τα αγαπημένα μπαρ του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, χρησίμευσε ως σημείο συνάντησης για τους Δημοκρατικούς κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Δοκιμάστε το καταπληκτικό Sherry (Jerez), που σερβίρεται από τεράστια ξύλινα βαρέλια πίσω από το μπαρ και θα δείτε το λογαριασμό σας γραμμένο στον πίνακα πάνω στην κορυφή του μπαρ με κιμωλία. Το κάπνισμα έχει απαγορευτεί εδώ και χρόνια αλλά η La Venencia διατηρεί ακόμη την ατμόσφαιρα της Μαδρίτης της δεκαετίας του 1930.

INFO: 7 Calle Echegaray, Μαδρίτη

 


Η Μαδρίτη μέσα από τις ταινίες του Πέδρο Αλμοδόβαρ


 

Cervecería Alemana

 

Στην όμορφη πλατεία της Santa Ana, η Cervecería Alemana (Γερμανική Μπυραρία) υπήρξε κάποτε και αυτή ένα από τα αγαπημένα μέρη που επισκεπτόταν ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ (σήμερα υπάρχει μια φωτογραφία του διάσημου συγγραφέα πάνω από το αγαπημένο του παράθυρο). Άνοιξε το 1904 από μια ομάδα Γερμανών κατασκευαστών και γρήγορα έγινε στέκι των ντόπιων. Με τα μαρμάρινα τραπέζια, τα ξύλινα δοκάρια στο ταβάνι και τους σερβιτόρους με τα λευκά πουκάμισα και τα μαύρα παπιγιόν, η μπυραρία είναι γεμάτη χαρακτήρα και ένα εξαιρετικό μέρος για να απολαύσετε μια παγωμένη μπύρα και μερικά κλασικά πιάτα τάπας.

INFO: http://www.cerveceriaalemana.com

6 Plaza de Santa Ana, Huertas , Μαδρίτη, 28012

 

Bodega la Ardosa

 

Αυτό το δημοφιλές μπαρ στην περιοχή Malasaña ιδρύθηκε το 1892 και το εσωτερικό του μοιάζει να μην έχει αλλάξει καθόλου αυτά τα 126 χρόνια. Πιάστε μια θέση σε ένα ψηλό, ξύλινο τραπέζι και δοκιμάστε μια μπύρα caña ή ένα βερμούτ, μαζί με μια φέτα tortilla de patatas, ένα πιάτο που θεωρείται ευρέως ότι είναι το καλύτερο που μπορείτε να δοκιμάσετε στη Μαδρίτη. Τα Σαββατοκύριακα μπορεί να είναι ασφυκτικά γεμάτο, οπότε δεν χρειάζονται περιττές ευγένειες, σπρώχνετε και εισέρχεστε, όπως ακριβώς και οι θαμώνες!

INFO: http://www.laardosa.es/

13 Calle de Colón, Μαδρίτη

 

Taberna la Dolores

 

Το μπαρ αυτό ξεχωρίζει στο Barrio de Las Letras της Μαδρίτης για την πρόσοψή του, η οποία είναι επενδυμένη με ισπανικά πλακάκια σε ένα λευκό και μπλε μοτίβο με φωτεινά πράσινα σταφύλια και το έτος που άνοιξε το μπαρ: 1908. Το εσωτερικό είναι σαν μια κάψουλα χρόνου. Τα ράφια είναι γεμάτα με παλιές μπίρες, η ξύλινη μπάρα παραμένει αμετάβλητη και ακόμη και οι σερβιτόροι φαίνεται να προέρχονται από μια διαφορετική εποχή. Λίγο μετά τις 11 το πρωί αρχίζει να γεμίζει, ειδικά τα σαββατοκύριακα, όταν οι θαμώνες αγωνιούν να απολαύσουν ένα βερμούτ, το τυπικό τοπικό απεριτίφ, πριν το φαγητό τους.

INFO: 4 Plaza Jesús, Μαδρίτη

 

Taberna Antonio Sánchez

 

Αυτό το μπαρ χτισμένο με σκούρο ξύλο, σε έναν παράδρομο δίπλα στην Plaza Tirso de Molina, άνοιξε το 1830 και στη δεκαετία του 1880 αγοράστηκε από τον Antonio Sánchez, τον πατέρα του διάσημου ταυρομάχου με το ίδιο όνομα. Το μπαρ είναι κάτι σαν φόρος τιμής στην παράδοση, με κεφάλια ταύρων και πλαισιωμένες φωτογραφίες φημισμένων ταυρομάχων στους τοίχους. Είναι διάσημο για τους torrijas, ένα ισπανικό στυλ του γαλλικού τοστ, ιδιαίτερα δημοφιλές στο Πάσχα. Καθίστε όριθιοι στο μπαρ ή σε τραπέζι και δοκιμάστε μερικά μαδριλένικα πιάτα τάπας όπως κεφτεδάκια και τορτίγια ντε πατάτας.

INFO: http://www.tabernaantoniosanchez.com/

13 Calle del Mesón de Paredes, Μαδρίτη

 

Κατηγορία Editors Choice

Οι περισσότεροι επισκέπτες του Παρισιού επιστρέφουν με μαγνητάκια, μπρελόκ, μπλούζες και κούπες με τον πύργο του Άιφελ ως αναμνηστικά του ταξιδιού τους. Εδώ και ένα χρόνο περίπου υπάρχει στην αγορά ένα αναμνηστικό, τόσο μοναδικό και πρωτότυπο, που επιτρέπει στους επισκέπτες να πάρουν μαζί σπίτι τους ένα κομμάτι της γαλλικής ιστορίας. Ένα κομμάτι πέτρας από τους ιστορικούς πλακόστρωτους δρόμους της πρωτεύουσας.

Όλοι οι δρόμοι του Παρισιού ήταν κάποτε πλακόστρωτοι. Σήμερα, λίγοι παραμένουν στην αυθεντική τους μορφή και βρίσκονται κυρίως σε ιστορικές περιοχές όπως η Μονμάρτη, τα Ηλύσια Πεδία και η πλατεία της Βαστίλης.

 


Oι καλύτεροι προορισμοί του 2018


 

Κάθε χρόνο, ο Δήμος επισκευάζει και συντηρεί αυτούς τους ιστορικούς δρόμους με αποτέλεσμα να χρειάζεται να αντικαθιστά αρκετές χιλιάδες πέτρες, τις οποίες μέχρι πρόσφατα πετούσε.

 

 

Στα τέλη του 2016 μια επιχειρηματίας του Παρισιού είχε την ιδέα να επικοινωνήσει με τους αρμόδιους και να συνάψει μια συμφωνία για να παραλαμβάνει αυτές τις πέτρες που αντικαθίστανται και να τις πουλά σαν αναμνηστικά.

 

 

Φαντάζεστε πόσα μπορεί να έχουν «δει» αυτές οι πέτρες; Τη βασιλεία του βασιλιά Φιλίππου Β’ τον 12ο αιώνα, ή την ιστορική παρέλαση των απελευθερωτών του 1944 με τον Ντε Γκολ, είναι τόσα πολλά τα κομβικά ιστορικά γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί στο Παρίσι, που δίνουν αξία σε αυτές τις διακοσμητικές πλέον πέτρες.

 

video by Mon Pavé Parisien

 

Οι πέτρες, που ζυγίζουν μεταξύ ενός και τριών κιλών, ζωγραφίζονται στο χέρι σε μια ποικιλία σχεδίων, από απλές τρίχρωμες επιγραφές σε γυαλισμένη επιφάνεια, έως μια εκτυφλωτική επιχρυσωμένη έκδοση. Μπορούν επίσης να είναι εξατομικευμένες με ονόματα και ημερομηνίες , ενώ κάθε μία είναι σφραγισμένη με μια ετικέτα «Made in Paris» και μπορείτε να τις βρείτε στον ιστότοπο του Mon Pavé Parisien.

 

Κατηγορία Editors Choice

Πεζοπορία-ανάβαση στο όρος Φουκάς, που δεσπόζει ανάμεσα στις πεδιάδες της Βόχας και της Νεμέας, στην κεντρική Κορινθία, διοργανώνουν το ερχόμενο Σάββατο 14 Απριλίου, ο Δήμος Βέλου-Βόχας και η Τοπική Κοινότητα Χαλκείου.

Η εκκίνηση θα πραγματοποιηθεί στις 9.30 το πρωί από την πλατεία Χαλκείου. Οι πεζοπόροι θα περάσουν πρώτα από την μαγευτική περιοχή «Χάβος» όπου ψηλά πλατάνια ρίχνουν τον αιώνιο ίσκιο τους στο μονοπάτι και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν την ελαφρώς ανηφορική διαδρομή προς το Φουκά.

 

29573098_1721722467923624_4184471135852950531_n.jpg

 

Το μονοπάτι καταλήγει στο ψηλότερο σημείο του όρους, όπου οι πεζοπόροι θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν αφενός μεν την υπέροχη θέα προς Ρούμελη, Κορινθιακό, Σαρωνικό, Αργολίδα, Ζήρεια, Χελμό, Ολίγυρτο κ.λπ., αφετέρου να επισκεφθούν τα ιστορικά κτήρια της εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής και τα θρυλικά μέρη «στοιχειωμένο μελίσσι», πηγή με ιαματικό νερό κ.ά.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψη οι πεζοπόροι θα έχουν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στην ιστορία του τόπου από την Αρχαιότητα, τη Βενετοκρατία, την Τουρκοκρατία αλλά και τους νεώτερους χρόνους.

 

Κατηγορία Outdoor

Το Le Château Frontenac είναι η ζωντανή ιστορία της πόλης του Κεμπέκ και βρίσκεται σχεδόν σε όλες τις φωτογραφίες του ορίζοντα της πόλης. Οι αμέτρητοι πύργοι και πυργίσκοι που το περιστοιχίζουν και η εντυπωσιακή του θέση στην κορυφή του Cap Diamant μαρτυρούν επίσης το αποικιακό παρελθόν της πόλης. Πάρτε μια γεύση του εσωτερικού του πιο φωτογραφημένου ξενοδοχείου στον κόσμο.

 

 

Πήρε τον τίτλο «Εθνικό Ιστορικό Μνημείο του Καναδά» το 1980 και έχει αναγνωριστεί ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO. Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε τον 19ο αιώνα και ήταν μέρος μιας σειράς ξενοδοχείων βασιλικού τύπου, που χτίστηκαν για την καναδική εταιρεία Pacific Railway, η οποία προσπαθούσε έτσι να προσελκύσει εύπορους τουρίστες κυρίως από την Ευρώπη. Οι πόρτες του άνοιξαν επίσημα το 1893 και με τα χρόνια προστέθηκαν αρκετά τμήματα, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού πύργου το 1924.

 

 

Το ξενοδοχείο, που πήρε το όνομά του από τον Count of Frontenac Louis de Buade, κυβερνήτη της Νέας Γαλλίας τις περιόδους 1672-1682 και 1689-1698, βρίσκεται κοντά στην ιστορική στρατιωτική βάση Citadelle της πόλης. Το Frontenac δεν είναι το ψηλότερο κτίριο της περιοχής, αλλά η θέση του στο λόφο Cap Diamant ύψους 54 μέτρων - προσφέρει την πιο εκπληκτική θέα στον κοντινό ποταμό Saint Lawrence και αποτελεί ορόσημο στον ορίζοντα της πόλης.

 

video by Fairmont Hotels & Resorts

 

Το οικόσημο του Frontenac υπάρχει στην αψίδα εισόδου του ξενοδοχείου καθώς και σε άλλα σημεία του κτιρίου και μια πέτρα ηλικίας 300 ετών που φέρει το έμβλημα του Σταυρού της Μάλτας βρίσκεται επίσης στο εσωτερικό του θολωτού λόμπι.

 

 

Μετά από μια σειρά ανακατασκευών και ένα έργο αναγέννησης πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, οι 18 όροφοι προσφέρουν πλέον πάνω από 600 δωμάτια. Όταν η βασίλισσα Ελισάβετ Β 'είναι στην πόλη, μένει στη βασιλική σουίτα του Château, όπου έμεναν και οι γονείς της. Άλλοι βασιλικοί επισκέπτες περιλαμβάνουν την πριγκίπισσα Grace του Μονακό και τον πρίγκιπα Άντριου, μαζί με διασημότητες όπως ο Sir Paul McCartney, ο Leonardo DiCaprio και η Angelina Jolie.

 

 

Το Frontenac είναι ένα σημαντικό αρχιτεκτονικό και ιστορικό ορόσημο όχι μόνο για το Κεμπέκ αλλά και για ολόκληρο τον Καναδά. Όσοι διανυκτερεύουν εδώ ουσιαστικά μένουν σε ένα μνημείο του Καναδά, όπου καθημερινά γίνονται ξεναγήσεις σε επισκέπτες που θέλουν να μάθουν την σπουδαία ιστορία του – εδώ μπορείτε να δείτε τη σουίτα στην οποία ο Ρούζβελτ, ο Τσώρτσιλ και ο Μακένζι σχεδίασαν την απόβαση της Νορμανδίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανάμεσα σε άλλα ιστορικά δωμάτια.

 

 

Το Château Frontenac είναι το πιο φωτογραφημένο ξενοδοχείο στον κόσμο. Βρίσκεται ψηλά στο οχυρό Old Quebec και δεσπόζει στον ορίζοντα. Το ξενοδοχείο εγγυάται στους επισκέπτες ότι κάθε δωμάτιο θα τους κάνει να αισθάνονται το κομψό άρωμα της ιστορικής παλιάς Ευρώπης.

 

Κατηγορία Editors Choice
Σελίδα 1 από 4

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info@mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ