Δευτέρα, 02 Σεπτεμβρίου 2019 15:40

Στα Ιμαλάϊα ο ορειβάτης Αντώνης Συκάρης

Το προσεχές Σάββατο (7/9) ξεκινά η νέα περιπέτεια του Αντώνη Συκάρη στην οροσειρά των Ιμαλαϊων. Ο Έλληνας ορειβάτης έχει ως στόχο να κατακτήσει ακόμα μία κορυφή, το Dhaulagiri και παράλληλα να αποτίσει φόρο τιμής σε δύο αείμνηστους σχοινοσυντρόφους του.

Ο Συκάρης έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να ολοκληρώσει 4 αποστολές σε κορυφές των Ιμαλαϊων από το επονομαζόμενο GrandSlam, δηλαδή τις 14 κορυφές άνω των 8.000 μέτρων. Το Dhaulagiri είναι το έβδομο υψηλότερο βουνό στον κόσμο (8.167μ.) και το όνομά του σημαίνει «Το Λευκό Βουνό». Ανήκει στον ανατολικό κλάδο της οροσειράς των Ιμαλαΐων και βρίσκεται στην περιφέρεια Νταβαλαγκίρι του κεντρικού-βόρειου Νεπάλ.

 

21226122.jpg

 

Μέχρι σήμερα, ο Συκάρης έχει σκαρφαλώσει με επιτυχία στην υψηλότερη κουφή (Everest 8.848μ.), την τρίτη υψηλότερη (Kangchenjunga 8.586μ.), την τέταρτη (Lhotse 8.516μ.) και την όγδοη (Manaslu 8.163μ.).

Οι 14 υψηλότερες κορυφές, όλες στην οροσειρά των Ιμαλαϊων, είναι οι εξής:

Everest - 8,848m

K2 - 8,611m

Kangchenjunga - 8,586m

Lhotse - 8,516m

Makalu - 8,485m

Cho Oyu - 8,201m

Dhaulagiri - 8,167m

Manaslu - 8,163m

Nanga Parbat - 8,125m

Annapurna - 8,091m

Gasherbrum I - 8,080m

Broad Peak - 8,051m

Gasherbrum II - 8,034m

Shisha Pangma - 8,027m

Η νέα αποστολή του Συκάρη έχει και έντονο συναισθηματικό φορτίο. Κι αυτό γιατί επιστρέφει στο Dhaulagiri, 21 χρόνια μετά την πρώτη του προσπάθεια, που διεκόπη λόγω του θανάτου του ορειβάτη Νίκου Παπανδρέου, τον Μάιο του 1998. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου και στην ίδια κορυφή, έχασε τη ζωή του άλλος ένας σχοινοσύντροφος του Συκάρη, ο Μπάμπης Τσουπράς.

Έτσι, θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη τους η προσπάθεια που ξεκινά από της 7 Σεπτεμβρίου με την αναχώρηση για την Κατμαντού μέσω Μουσκάτ. Η αποστολή αναμένεται να διαρκέσει έως το μέσον Οκτωβρίου

Κατηγορία Outdoor

Ένα εντυπωσιακό βίντεο κάνει τον γύρο του κόσμου και δείχνει καρέ-καρέ την στιγμή της προσγείωσης ενός αεροσκάφους στον πιο επικίνδυνο αεροδρόμιο στον κόσμο, στα Ιμαλάια.

Δείχνοντας πόσο μικρός είναι ο διάδρομος προσγείωσης, οι πιλότοι καλούνται κάθε φορά να προσγειώσουν το συγκεκριμένο αεροπλάνο δίπλα από το βουνό.

Έτσι η προσγείωση γίνεται απότομα από τα 2.000 μέτρα, ενώ το αεροπλάνο τραντάζεται για τα καλά μόλις «ακουμπά» στην γη.

 

airplane-everest1.jpg.png

 

Σύμφωνα με την The Sun οι καιρικές συνθήκες είναι ένας ακόμη σοβαρός παράγοντας που δυσκολεύει το έργο των πιλότων, καθώς πνέουν συνεχώς ισχυροί άνεμοι γύρω από το αεροδρόμιο, ενώ τα σύννεφα είναι πολύ χαμηλά.

Στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο, το οποίο μεταφέρει συχνά ορειβάτες που θέλουν να ανεβούν το Έβερεστ, επιτρέπεται η προσγείωση μόνο μικρών αεροπλάνων και ελικοπτέρων εξαιτίας του μικρού διαδρόμου.

Να σημειωθεί πως εκεί έχουν γίνει αρκετά θανατηφόρα ατυχήματα με πιο πρόσφατο αυτό του 2017, όταν το αεροπλάνο τύπου  Summit Air συνετρίβη , σκοτώνοντας και τα τρία μέλη του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου και του πιλότου.

 

 

Κατηγορία Editors Choice

Ακόμα μία περιπέτεια έφτασε στο τέλος της. Και το τέλος στέφθηκε με επιτυχία! Ο Αντώνης Συκάρης και ο Γιώργος Μαρίνος κατέκτησαν την κορυφή του όρους Μανασλού στα Ιμαλάια, μετά από αναρρίχηση και κατάβαση που διήρκεσε 4 εβδομάδες. 

Τα δύο μέλη του Συνδέσμου Ελλήνων ορειβατών ξεκίνησαν στις αρχές Σεπτεμβρίου το οδοιπορικό τους για το Νεπάλ και έφτασαν μετά από οκτώ ημέρες στο base camp του βουνού. 

Ο καιρικές συνθήκες δεν ήταν σύμμαχος, η υγεία τους άργησε να σταθεροποιηθεί και λίγο έλειψε να εγκαταλείψουν. Τελικά η πίστη στην επιτυχία και η εμπειρία τους, ήταν οι κυριότεροι παράγοντες που τους βοήθησαν να πατήσουν στην 8η υψηλότερη κορυφή του κόσμου, την περασμένη Παρασκευή (28/9) στις 6 το πρωί.

 

antwnis-sukaris-katektise-to-eberest-seira-gia-ta-imalaia.w_l.jpg

 

Το Μανασλού, γνωστό και ως Κουτάνγκ βρίσκεται στα Ιμαλάια και συγκεκριμένα στην περιοχή Μανσίρ Χιμάλ του Νεπάλ. Το όνομα του σημαίνει «Βουνό του Πνεύματος». Για πρώτη φορά κατακτήθηκε το 1956 από τους Τόσιο Ιμανίσι και Γκιαλζεν Νόρμπου μέλη μιας ιαπωνικής αποστολής για αυτό άλλωστε οι Ιάπωνες θεωρούν το Μανασλού ως «δικό τους» βουνό, όπως οι Άγγλοι το Έβερεστ. Αξίζει να τονιστεί ότι 64 ορειβάτες έχουν χάσει τη ζωή τους κυρίως από φονικές χιονοστιβάδες που βάλουν την διαδρομή προς την κορυφή. 

 

sykaris-marinos-oreibates_252863_124304_type13262.jpg

 

Ο 56χρονος Συκάρης έγινε ο πρώτος Έλληνας που κατακτά τρία βουνά του ορειβατικού «Γκραν Σλαμ», όπως ονομάζουν οι ορειβάτες τις 14 κορυφές του κόσμου που έχουν ύψος μεγαλύτερο των 8.000 μέτρων. Το Έβερεστ το 2017 -υψηλότερη κορυφή στα 8.848 μέτρα- μαζί με τον Μάικ Ευμορφίδη, το Καντσενούγκα (8.586μ.) τον περασμένο Μάιο με τον Φώτη Θεοχάρη και τώρα το Μανασλού (8.163μ.) με «σχοινοσύντροφο» τον Γιώργο Μαρίνο, αποδεικνύουν πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για τους ατρόμητους Έλληνες ορειβάτες, που επιστρέφουν την Τρίτη (2/10) το βράδυ από το Κατμαντού.

Κατηγορία Outdoor

"Πρέπει να νικήσεις στον ίδιο σου τον εαυτό, για να επικρατήσει η επιθυμία της λογικής". Οι Αντώνης Συκάρης και Φώτης Θεοχάρης είναι οι πρώτοι Έλληνες που κατέκτησαν την Kangchenjunga, τη δυσκολότερη κορυφή των Ιμαλαΐων, με ύψος 8.586 μέτρα, που βρίσκεται ανάμεσα και μέσα στο Νεπάλ και την Ινδία.

Ύστερα από μια δύσκολη και εξαιρετικά απαιτητική αποστολή, χάρη στην οποία η ελληνική σημαία υψώθηκε "στο ύψος που πετούν τα αεροσκάφη", οι δύο Έλληνες βρίσκονται πίσω στην Ελλάδα και μίλησαν στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και το ραδιόφωνό του "Πρακτορείο 104,9 FM για την ιστορική αυτή επιτυχία, τις δυσκολίες της ανάβασης σε έδαφος υψηλότατης δυσκολίας, τις θερμοκρασίες και τις σωματικές απαιτήσεις αλλά και το πώς είναι να ανήκεις πλέον σε ένα απίστευτα τιμητικό, κλειστό "κλαμπ" 358 ατόμων από όλο τον κόσμο.


Παγοαναρρίχηση: Οι πρώτοι Έλληνες ανέβηκαν τους καταρράκτες Ερζερούμ


 

Μιλώντας στο "Πρακτορείο FM", ο Αντώνης Συκάρης, ένας ορειβάτης που έχει κατακτήσει και το Έβερεστ, περιέγραψε μια "πρωτοφανή για τα ελληνικά ορειβατικά δρώμενα επιτυχία", μια επιτυχία που για τους Έλληνες ορειβάτες είναι σημαντική αφού τους χαλυβδώνει.

"Μας γεμίζει με αυτοπεποίθηση και δύναμη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την κανονική και την ορειβατική ζωή μας, η οποία έχει συνέχεια, γιατί τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ. Η κατάκτηση ενός ονείρου, αμέσως αποκαλύπτει το επόμενο", ανέφερε χαρακτηριστικά.

 

2ftudrtyfghn.jpg

 

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Αντώνη Συκάρη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Σωτήρη Κυριακίδη:

  

 -Ας ξεκινήσουμε να ταξιδέψουμε λοιπόν μέχρι την αφιλόξενη αυτή κορυφή. Ποιο ήταν το χρονικό της προσπάθειάς σας και πόσο σημαντική επιτυχία είναι η τελική έκβαση με όρους ορειβατικούς;

Η διαδρομή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη γιατί μόνο για να φτάσεις στην κατασκήνωση βάσης χρειάστηκαν 15 ολόκληρες ημέρες μέσα σε ένα trekking, όπου δεν υπήρχαν χωριά, δεν υπήρχαν σπίτια, άνθρωποι. Ήμασταν σε τελείως αφιλόξενη και ακατοίκητη περιοχή, σε τροπικά δάση με τη διέλευση μέσα και από μια περιοχή παγετώνων να κάνει τη διαδρομή πάρα πολύ δύσκολη. Ξεκινήσαμε από τα 950 μέτρα για να φτάσουμε στα 5.500 μέτρα, που ήταν η κατασκήνωση βάσης. Εκεί μείναμε περίπου 40 ημέρες από το σύνολο των 56 ημερών που διήρκεσε η αποστολή μας, ήταν μόνο 42 ορειβάτες από 25 περίπου χώρες από όλο τον κόσμο, ορειβάτες επίλεκτοι, διακεκριμένοι επιβάτες της παγκόσμιας ορειβατικής σκηνής. Είχαμε τη χαρά και την τύχη από τους 42 να βρεθούμε μόνο 17 στην κορυφή και μέσα σε αυτούς να είμαστε και εμείς οι δύο (σ.σ ο ίδιος ο Αντώνης Συκάρης μαζί με τον Φώτη Θεοχάρη). Κάναμε αρκετές προσπάθειες, δεν τα καταφέραμ, όμως επιμείναμε, μείναμε πιστοί σε αυτό που θέλαμε και τελικά στις 20 Μαΐου, στις 08:15 το πρωί, σταθήκαμε στην κορυφή αυτού του τόσο απαιτητικού βουνού, υπερήφανοι και γεμάτοι χαρά και ευτυχία. Ένα εγχείρημα που μαζί με το αποτέλεσμα μας δίνει μια τεράστια αυτοπεποίθηση. Μετά την κατάκτηση επιστρέψαμε από την ίδια διαδρομή και πάλι με μια πολύ μεγάλη δυσκολία για να μπορέσουμε να γυρίσουμε Κατμαντού και μετά στην Ελλάδα.

   

-Γιατί είναι αυτό, ένα βουνό που χαρακτηρίζεται ως το δυσκολότερο βουνό στον κόσμο; Ποια είναι τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά που οδηγούν ώστε να το χαρακτηρίζει έτσι η ορειβατική κοινότητα;

Αυτό συμβαίνει γιατί πρώτα από όλα είναι απομακρυσμένο. Βρίσκεται στα ινδονεπαλικά σύνορα, στο ανατολικότερο σημείο του Νεπάλ, στα σύνορα με την Ινδία, με την κορυφή να είναι μεν στο Νεπάλ αλλά αμέσως μετά να βρίσκεται η Ινδία. Η πρόσβαση είναι πάρα πολύ δύσκολη, δεν υπάρχει υποδομή. Αυτό είναι που αποτελεί την πρώτη δυσκολία, ενώ η δεύτερη είναι πως το κομμάτι από το Camp 4 που βρίσκεται στα 7400 μέτρα μέχρι την κορυφή στα 8600 μέτρα είναι ένα κομμάτι σε πάγο και με σημαντικές κλίσεις από 45 έως 60 μοίρες. Το δε κομμάτι από τα 8200 μέτρα μέχρι και τα 8600 είναι ένα κομμάτι αναρρίχησης βράχου αρκετά σκληρή και απαιτητική.

Και βέβαια όταν μιλάμε για αυτό το υψόμετρο, ο αέρας είναι πάρα πολύ περιορισμένος, ενδεικτικά να αναφέρουμε πως πάνω από τα 8000 μέτρα είναι "Ζώνη Θανάτου", και το ποσοστό του οξυγόνου φτάνει μόνο το 18% με 20% σε περιεκτικότητα σε σχέση με την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτό σημαίνει ότι η προσπάθεια συνολικά είναι πάρα πολύ δύσκολη λόγω του μειωμένου οξυγόνου, του κρύου που υπάρχει εκεί αλλά και της δυσκολίας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες λοιπόν πρέπει να σκαρφαλώσεις όλα αυτά τα μέτρα για να φτάσεις στην κορυφή και εν συνεχεία και το πιο δύσκολο, να κατέβεις από αυτό το πεδίο. Είναι πρώτα από όλα η εξάντληση και δεύτερον ότι απαιτείται χρόνος που πολλές φορές δεν φτάνει. Εμείς κάναμε 13 ώρες για να ανέβουμε και 7 για να κατέβουμε που είναι ένας πάρα πολύ καλός χρόνος αν σκεφτεί κανείς πως οι προηγούμενοι που προσπάθησαν (σ.σ στην αποστολή) ξόδεψαν 25 ώρες για την ανάβαση και δεν έφτασαν στη κορυφή λόγω των δυσκολιών και μιας κακής ημέρας που επέλεξαν.

 

3tdysrth.jpg

   

-Τι χρειάζεται για μια πετυχημένη ανάβαση, όπως η δική σας;

Πρέπει να βρεις μια άριστη ημέρα καιρού, να μην φυσάει καθόλου αν είναι δυνατόν. Αυτό γιατί αν έχει αέρα 60 ή 80χλμ/ώρα αέρα το κρύο πολλαπλασιάζεται, κάτι που ονομάζουμε chill factor. Τους -30 βαθμούς Κελσίου που είχε όταν ανεβήκαμε, σε κάνει να το αισθάνεσαι -70. Είναι αδύνατο να σκαρφαλώσεις με τέτοιες θερμοκρασίες. Και αν βεβαίως επιλέξεις να σκαρφαλώσεις σε μια τέτοια ημέρα, χωρίς να το γνωρίζεις γιατί σε αυτό το σημείο δεν μπορείς να έχεις μια ακριβή πρόβλεψη, είναι πάρα πολύ πιθανό, όπως έχει συμβεί και με άλλους επιβάτες, να πάθεις κρυοπαγήματα ή να πεθάνεις από το ψύχος. Για αυτό τον λόγο, αυτό το βουνό έχει πολύ μικρές σε αριθμό αναβάσεις. Από το 1955 όταν ανέβηκαν οι πρώτοι Άγγλοι μέχρι το 2018 προσπαθούν πάρα πολλοί επιβάτες, τα τρία τελευταία χρόνια δε, δεν ανέβηκε κανένας. Συνολικά έχουν φτάσει στην κορυφή 341 άνθρωποι από το 2014 στους οποίους θα πρέπει να προστεθούν οι 17 που ανεβήκαμε φέτος. Κανείς δεν ανέβηκε το 2015, το 2016 και το 2017 μέχρι να ανεβούμε εμείς, 17 άτομα μεταξύ των οποίων δύο Έλληνες, ένας Ίταλος, ένας Γερμανός, ένας Ρώσος με άλλους ορειβάτες να προσπαθούν και να φτάνουν τα 8100, τα 8200 ακόμη και τα 8400, ορειβάτες που επέστρεψαν πίσω και λόγω των δυσκολιών που ανέφερα πριν.

-Πόσο συχνά πιάσατε τον εαυτό σας να λέει, "δεν μπορώ" να τα καταφέρω;

Αυτό συμβαίνει κάθε τρία, πέντε λεπτά, εκεί πρέπει να νικήσεις στον ίδιο σου τον εαυτό, για να επικρατήσει η επιθυμία της λογικής. Αυτή τη μάχη τη δίνεις, ειδικά από τα 8.000 μέτρα και πάνω, συνεχώς. Δεν σταματά να υπάρχει μέσα σου αυτή η "διαμάχη" των δύο "εαυτών" σου. Ο ένας να σου λέει να επιλέξεις την ασφάλεια της κανονικής ζωής, του σπιτιού και της οικογένειας σου, και ο άλλος να σου λέει ότι υπάρχει ένα όνειρο να φτάσεις στην κορυφή. Είναι μια μάχη που δίνεις με τον ίδιο σου το εαυτό, συνεχόμενα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό και πρέπει να υπερισχύσεις. Είναι αυτό που είχε πει ο Έντμουντ Χίλαρι, ο πρώτος άνθρωπος που ανέβηκε στο Έβερεστ, "δεν είναι το βουνό που κατακτάμε, αλλά τον ίδιο μας το εαυτό". Και αυτό είναι που συμβαίνει πάντα, ειδικά στο final push, μετά τα 8.000 μέτρα.

-Πόσο δύσκολη είναι τώρα η προσαρμογή της επιστροφής και που είναι τα σχέδια για την επόμενη ημέρα;

Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ένα σοκ, ένα impact, χρειάζεται ο χρόνος για να συνέλθουμε και να προσαρμοστούμε. Είναι το 3ο ψηλότερο βουνό της Γης, έχει κατακτηθεί από ελάχιστους ορειβάτες τα τελευταία 65 χρόνια που κάνει αναβάσεις η διεθνής ορειβατική κοινότητα. Δεν είχαν πλησιάσει ποτέ Έλληνες, ούτε σαν σκέψη λόγο της δυσκολίας του. Εμείς δεχτήκαμε μια πρόταση να συμμετέχουμε σε μια διεθνή ομάδα, μετά την επιτυχία του Έβερεστ (σ.σ ο Αντώνης Συκάρης κατέκτησε και την κορυφή του Έβερεστ). Την πρόταση τη αποδεχτήκαμε ακόμη και αν δεχτήκαμε και επικρίσεις. Η πίστη των Ελλήνων και η αφοσίωση μας σε αυτό που θέλαμε πολύ, μας οδήγησε στην κορυφή.

Για την επόμενη ημέρα βεβαίως υπάρχουν σχέδια, άλλωστε κάθε επίδοξος Ιμαλαϊστής, διεθνούς κλάσης και φήμης θα ήθελε πάρα πολύ να επιχειρήσει όσες περισσότερες κορυφές πάνω από τα 8.000 μέτρα γίνεται. Υπάρχουν 14 κορυφές πάνω από τα 8.000 μέτρα, αυτές τις έχουν συμπληρώσει μόνο 19 άνθρωποι από όλο τον κόσμο, από το 1955, ενώ έχουν χάσει τη ζωή τους εκατοντάδες στην προσπάθεια τους να ολοκληρώσουν. Προσωπικά έχω τρεις στο ενεργητικό μου και δεν κρύβω ότι θα ήθελα να κάνω περισσότερες, χωρίς να τολμώ να πω ότι μπορώ να τις ολοκληρώσω. Αλλά, είπαμε, τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ και η κατάκτηση του ενός, αποκαλύπτει το επόμενο...

 

Κατηγορία Outdoor

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ