Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019 21:49

Το πέτρινο χωριό-φάντασμα της Ηπείρου (vid)

Tο Μαυρονόρος πήρε το όνομα αυτά καθώς κανένα άλλο χωριό δεν μαυρίζει όταν συννεφιάζει όσο αυτό.

Το 1866 όταν οι κάτοικοι της Γλούστας Θεσπρωτίας (σημερινό Κεφαλοχώρι) και των γύρω συνοικισμών (Γαρδίκι, Βορτόπια και Τζιουμπουκάτικα) δεν υπέκυψαν στους τούρκους αγάδες του Φιλιατιού, εγκατέλειψαν τον τόπο τους και εγκαταστάθηκαν στο Μαυρονόρος.

Πρώτη δουλειά των ξεριζωμένων από την Γλούστα ήταν να φτιάξουν την εκκλησία του προστάτη τους Αϊ Γιώργη. Χτίσανε τον Άγιο Γεώργιο, βασιλικού ρυθμού, πάνω στα χαλάσματα Εκκλησίας που είχαν χτίσει οι βούλγαροι και είχε πέσει. 

Το 1912 το χωριό κάηκε από τους Τούρκους. Οι Μαυρονορίτες ξανάφτιαξαν για μια ακόμη φορά το χωριό τους και μια τρίτη ακόμη μετά από πενήντα χρόνια (1960-1965) στη θέση του Αγίου Νικολάου που είναι σήμερα.

Στο Παλαιό Μαυρονόρος, όλα σχεδόν τα κτίσματά του ήταν διώροφα. Τα αλώνια του βρίσκονται παρατεταγμένα ανατολικά, σε υψόμετρο 912 μ. στην άκρη του οικισμού.

Τζάκι εκεί έχει να καπνίσει από το 1964. Τότε κι ο τελευταίος κάτοικος εγκατέλειψε το χωριό για να εγκατασταθεί στο νέο Μαυρονόρος.

 


Kάναμε πεζοπορία στη μαγευτική Δρακόλιμνη, μια λίμνη-αξιοθέτο (vid)


 

Κι έμειναν όλα εκεί... Σπίτια, εκκλησιές, σχολείο, τα πέτρινα αλώνια... Τα αρώματα, οι μνήμες...

Σήμερα το παλαιό Μαυρονόρος είναι ένας οικισμός που δεν κατοικείται μετά την ίδρυση του νέου οικισμού, έχει διατηρήσει όμως ανέπαφη την παραδοσιακή εικόνα του χωρίς νέες παρεμβάσεις, παρά τη φθορά των κτισμάτων του. Για το λόγο αυτό πολλοί τουρίστες από όλη την Ελλάδα καθώς και πανεπιστημιακά ιδρύματα επισκέπτονται κάθε χρόνο τον οικισμό, ως χαρακτηριστικό δείγμα παραδοσιακού οικισμού.

 

Δείτε το βίντεο των Up Drones: 

 

 

Κατηγορία Editors Choice

Μία γλυκόπικρη γεύση άφησε ο αγώνας του κορυφαίου Έλληνα τενίστα και Νο 12 στον κόσμο, Στέφανου Τσιτσιπά, αλλά με περίσσια δόση υπερηφάνειας.

Πικρή διότι γνώρισε την ήττα με 3-0 σετ από τον μεγάλο Ράφα Ναδάλ στη «Rob Laver Arena» και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του αυστραλιανού όπεν, γλυκιά όμως για τη μεγάλη νίκη επί του Φέντερερ και του λαμπρού μέλλοντος.

 

tsitsipas-training-with-andy-murray-made-me-understand-many-things-.jpg

 

Ποιος είναι όμως ο τόπος του μεγάλου Στέφανου; Όπως μαθαίνουμε στο χωριό του ο χρόνος πάγωσε κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Στο Προάστιο Καρδίτσας τα πάντα σταμάτησαν για να παρακολουθήσουν όλοι οι συγχωριανοί του την προσπάθεια του 20χρονου τενίστα. 

 

proastio.jpg

 

Την ώρα του αγώνα τα μαθήματα στο σχολείο σταμάτησαν, οι δημόσιες υπηρεσίες έκλεισαν, οι χωριανοί άφησαν τις δουλειές τους κι όλοι μαζεύτηκαν στα καφενεία και στο δημαρχείο για να παρακολουθήσουν τον Στέφανο Τσιτσιπά να «μάχεται» με τον Ραφαέλ Ναδάλ.

 

video by Karditsa Sportiva

 

Οι συγχωριανοί του τον θυμούνται 14 χρονών να σημαδεύει με τη ρακέτα του τα οριζόντια δοκάρια στο γήπεδο του χωριού, ενώ μιλούν για μια αξιοπρεπή οικογένεια, που αν και δεν είχε την οικονομική ευχέρεια, έκανε τα πάντα για να στηρίξει τα όνειρα του Στέφανου. 

 

Ποιο είναι το χωριό της καταγωγής του;

 Το Προάστιο Καρδίτσας (επίσημα Προάστιον, παλαιότερα έως το 1962 Παραπράσταινα) είναι οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Σελλάνων του Δήμου Παλαμά, το οποίο έχει και τον μεγαλύτερο πληθυσμό στη δημοτική ενότητα. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη νότια όχθη του Πηνειού. Είναι αγροτικός οικισμός και απέχει από την πόλη της Καρδίτσας 14 χιλιόμετρα.

 

596e541e588d8.jpgproastio by kostas.liakos/greece.com

 

Ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου διοργανώνεται το «Πανσελλανίτικο Αντάμωμα».

 

proastiokarditsasq.jpgΦωτό: Τα χωριά της Ελλάδας

 

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται παρελάσεις αρμάτων και ομάδων για το ετήσιο καρναβάλι. Πρόκειται για ένα χωριό ιδιαίτερα δραστηριοποιημένο, καθώς διοργανώνονται ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Κατηγορία Editors Choice

Ενώ κάνετε μια βόλτα γύρω από το χωριό Sibiu της Ρουμανίας θα δείτε κάτι περίεργο. Ή μπορεί να έχετε ακόμη και την αίσθηση ότι κάποιος -ή κάτι τέλος πάντων- σας παρακολουθεί. Ενώ παρατηρείτε την αρχιτεκτονική της πόλης, θα συνειδητοποιήσετε τι είναι αυτό: Τα σπίτια έχουν «μάτια» και σας παρακολουθούν!

 


Ο μύθος και τα κάστρα-αξιοθέατα του Κόμη Δράκουλα στη Ρουμανία (vid)


perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!

Πολλά από τα σπίτια στις νότιες και ανατολικές πλευρές της πόλης φαίνονται σαν να έχουν μάτια στις στέγες τους, δίνοντας την εντύπωση ότι τα κτήρια δεν κοιμούνται ποτέ. Αν και τα μάτια μπορεί να μοιάζουν με ένα είδος απειλητικού προγράμματος παρακολούθησης του Big Brother, είναι στην πραγματικότητα παράξενα παράθυρα, που χρησιμοποιούνται για να παραμένουν δροσερές οι σοφίτες των κατοικιών.

perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!

Τα περισσότερα από τα «μάτια» κατασκευάστηκαν μεταξύ του 15ου και του 19ου αιώνα και παρά τους πρακτικούς τους σκοπούς, κάποιοι ισχυρίζονται ότι δημιουργήθηκαν για να ενσταλάξουν το φόβο στους ανθρώπους, αφήνοντάς τους να νομίζουν ότι πάντα κάποιος τους παρακολουθούσε.

perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!

Όταν, μάλιστα, ο Νικολάε Τσαουσέσκου βρισκόταν στην εξουσία, αυτή η αρχιτεκτονική λεπτομέρεια δημιουργούσε ψυχολογική πίεση στους πολίτες – ήταν σαν τα σπίτια να παρακολουθούσαν κάθε τους κίνηση.

perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!
perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!
perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!
perierga.gr - Γιατί τα σπίτια σε ένα ρουμανικό χωριό έχουν... μάτια!

 

 

Πηγή: perierga

Κατηγορία Extra T(r)ips

Ένα μικροσκοπικό ελβετικό χωριό σώθηκε από την εξαφάνιση και την εγκατάλειψη εξαιτίας ενός ασυνήθιστου σχεδίου… να μετατραπεί σε ξενοδοχειακό συγκρότημα.

Ο ορεινός οικισμός του Κόριπο βρίσκεται στο ιταλόφωνο καντόνι Τικίνο της Ελβετίας σε υψόμετρο 600 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Κάποτε ο οικισμός ευημερούσε και είχε πληθυσμό 300 κατοίκων, αλλά πέρυσι το ελβετικό χωριό, «επιβίωνε» μετά βίας με 13 κατοίκους, γεγονός που ώθησε τον δήμαρχο και άλλους δημοτικούς υπαλλήλους να παραιτηθούν γιατί δεν είχαν κίνητρα να «ζωντανέψουν» τον οικισμό.

Σε μια προσπάθεια να σωθεί το χωριό από την πλήρη εξαφάνιση, ένα ίδρυμα που ονομάζεται «Corippo 75» ξεκίνησε ένα σχέδιο τουριστικής ανασυγκρότησης. Το χωριό έχει σαν αβαντάζ τα όμορφα πέτρινα σπίτια, τα στενά σοκάκια και τα ψηλά βουνά, οπότε η σταδιακή ανάπλαση με την κατασκευή αυτού του ξενοδοχειακού συγκροτήματος θα του δώσει και πάλι ζωή.


Βέρνη: Γραφική, καταπράσινη, γοητευτική


elvetiko_xwrio3-790x400.jpg

 

Το έργο, που ονομάζεται «Albergo Corippo», σαν πρώτο πλάνο έχει να μετατρέψει το εστιατόριο στην κεντρική πλατεία σε ρεσεψιόν του ξενοδοχείου και τα πέτρινα γύρω σπίτια σε δωμάτια ξενοδοχείων. Στόχος των εμπνευστών της ιδέας είναι ο χαρακτήρας του ελβετικού χωριού να παραμείνει αναλλοίωτος για να προσελκύσει όσο το δυνατόν περισσότερους τουρίστες.

 

elvetiko_xwrio1.jpg

 

Το έργο, δεν αποτελεί πρωτοτυπία αφού αντίστοιχες ενέργειες έχουν γίνει σε ιταλικές περιοχές με στόχο διάφορες πόλεις-φαντάσματα να ξαναγεννηθούν.

 

elvetiko_xwrio4.jpg

 

Άλλα σχέδια της τουριστικής ανασυγκρότησης περιλαμβάνουν υπηρεσία μεταφοράς με λεωφορείο για τους επισκέπτες, εκδρομές στις γύρω περιοχές, επισκέψεις σε μουσεία και μαθήματα μαγειρικής

Κατηγορία Editors Choice

Το χωριό Σφεντύλι στο νομό Ηρακλείου είναι πλέον ακατοίκητο, αφού έχει μετατραπεί στην Ατλαντίδα της Κρήτης.

 

10304799_570855696420538_4252699477502269544_n-735x400.jpg

 

Κτισμένο σε υψόμετρο 210 μ., εδώ και χρόνια πλημμυρίζει σιγά-σιγά από τα νερά του φράγματος Αποσελέμη που έχει κατασκευαστεί στην περιοχή. Ωστόσο μόλις τα νερά υποχωρούν, το χωριό αναδύεται ξανά.

 

sfentili-660.jpg

 

Οι εικόνες από το Σφεντύλι του σήμερα, συγκλονίζουν. Το χωριό που έχει αναδυθεί φανερώνει στον επισκέπτη τι συνέβη όταν το νερό σταμάτησε το χρόνο. Το χωριό ερήμωσε, οι δρόμοι άδειασαν και ό,τι άφησαν πίσω τους οι κάτοικοι χάθηκε. 

 

sfentili-708.jpg

 

Πλέον οι επισκέπτες στο ερειπωμένο χωριό κάνουν ένα ταξίδι στο χρόνο σε μία σύγχρονη Ατλαντίδα.

Κατηγορία Editors Choice

Οι Μανιάτες νικούν τους Αιγύπτιους του Ιμπραήμ στην περιοχή Πολυάραβος του Ταΰγετου και αποτρέπουν για τρίτη και τελευταία φορά την κατάληψη της Μάνης από τον αιγύπτιο στρατηλάτη. Η μάχη, που κράτησε όλη την ημέρα, έγινε στις 28 Αυγούστου 1826.

Ο Ιμπραήμ, με τα την αποτυχία του να καταλάβει τη Μάνη από τα δυτικά τον Ιούνιο του 1826, στη Βέργα και τον Διρό, επιχείρησε νέα εκστρατεία από τα ανατολικά αυτή τη φορά, δύο μήνες αργότερα. Με 4.000 άνδρες κατευθύνθηκε προς την ανατολική πλευρά του Ταΰγετου, υπό τη διαρκή παρενόχληση των Ελλήνων, που προκαλούσαν φθορές στο στρατό με την τακτική του κλεφτοπολέμου.

Η αποφασιστική αναμέτρηση δόθηκε στην τοποθεσία Πολυάραβος (75 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Σπάρτης και 26 χιλιόμετρα βόρεια του Γυθείου), που βρίσκεται σε υψόμετρο 840 μέτρων στο όρος Ζίζαλι της οροσειράς του Ταΰγετου. Εκεί είχαν οχυρωθεί 2.000 Μανιάτες με αρχηγούς τον Παναγιώτη, Γεώργιο και Νικόλαο Γιατράκο, τον Ηλία Κατσάκο, τον Γεώργιο και Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη και τον Ηλία Τσαλαφατίνο.

 

sdgsdgdsg.jpeg

 

Ο Ιμπραήμ εξαπέλυσε ορμητικά κύματα επιθέσεων κατά των Ελλήνων, οι οποίοι όχι μόνο τις απέκρουσαν με επιτυχία, αλλά, κατά τη διάρκεια της ημέρας, πέρασαν στην αντεπίθεση, προξενώντας βαριές απώλειες στον εχθρό, που άφησε 200 νεκρούς στο πεδίο μάχης. Οι Μανιάτες είχαν μόνο 9 νεκρούς και ισάριθμους τραυματίες, σύμφωνα με τον ιστορικό Σπυρίδωνα Τρικούπη.

Η τρίτη ήττα από τους Μανιάτες σε διάστημα δύο μηνών ανάγκασε τον Ιμπραήμ να παραδεχθεί την αδυναμία του να καταλάβει τη Μάνη κι έτσι πήρε το δρόμο της επιστροφής προς την Τριπολιτσά, όπου έφθασε στις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι Μανιάτες με τη μελετημένη και γενναία τους αντίσταση κράτησαν αδούλωτη την πατρίδα τους και με το παράδειγμά τους αναπτέρωσαν το ηθικό των άλλων Ελλήνων.


Καλόγρια: H υποβρύχια… ομορφιά της μανιάτικης παραλίας όπου αναβλύζουν γλυκά νερά


 

Την εποχή της Επανάστασης ο Πολυάραβος ονομαζόταν Πολυτσάραβος (δηλαδή τόπος με πολλά τσάρα: αφάνες, ρεϊκια). Πολυάραβος επικράτησε να ονομάζεται παρετυμολογικά, μετά την πανωλεθρία των «Αράβων» του Ιμπραήμ.

 

Ποιο είναι όμως αυτό το ένδοξο χωριό;

 

Ο Πολυάραβος είναι κτισμένος πάνω σε λόφο σε υψόμετρο 840 μέτρων, στους πρόποδες της Ζίζιαλης (Κουμπένοβα, ύψ. 1.466 μ.) στην οροσειρά του Ταϋγέτου και αποτελεί το ψηλότερο χωριό της Μάνης. Απέχει από το Γύθειο 26 χιλ. και υπάγεται στην περιοχή της Κάτω Μάνης. Ο Πολυάραβος μαζί με τον Σκουφομύτη-Λυγερέα (το μέρος όπου έζησε για 20 περίπου χρόνια ο περιβόητος κλέφτης Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης) θεωρούνται οι ιστορικώτερες περιοχές του Μαλευρίου και της Κάτω Μάνης και γι αυτό έχουν χαρακτηρισθεί και οι δύο «Παραδοσιακοί Οικισμοί» με προεδ. Διάταγμα του 1978.

 

2498590.jpg

 

Για να φτάσει κανείς εκεί θα περάσει από τα χωριά Μυρσίνη (πρώην Πάνιτσα) και Σιδηρόκαστρο. Από το Σιδηρόκαστρο και πάνω ο δρόμος είναι χωματόδρομος (4 χιλ.) αλλά πάει αυτοκίνητο μέχρι τις υπώρειες του χωριού.

Η αρχική ονομασία του τόπου ήταν Πολυτσ(ζ)άραβος δηλ. τόπος με πολλά τσ(ζ)άρα (είδος φρύγανου, αφάνας), από τα οποία κατασκευάζονταν σάρωθρα, αλλά για το σημαντικό γεγονός της μάχης του Πολυαράβου (1826), που θα διαβάσουμε παρακάτω, και τη φωνητική συγγένεια ονομάστηκε «Πολυάραβος» για να δηλώσει τον τόπο όπου σκοτώθηκαν πολλοί Άραβες (του Ιμπραήμ Πασά).

 

sdgsdgd.jpg

 

Η περιοχή που καθορίζεται από τα χωριά Πολυάραβο, Σιδηρόκαστρο και Σκυφιάνικα, προ του 1770 επικοινωνούσε με τα υπόλοιπα χαμηλά μέρη της Μάνης με πέντε κατσικόδρομους. Ο ένας ήταν ο ερχόμενος από τη Μηλιά (Δυτ. Μάνη). Ο άλλος από τον Αγ. Νικόλαο Μελιτίνης, τον οποίο χρησιμοποίησε ο Ιμπραήμ για να καταλάβει την περιοχή και την υπόλοιπη Μάνη (1826). Ο τρίτος κατσικόδρομος, πολύ δύσβατος, άρχιζε από τα Κονάκια, Τόμπρα, Σιδηρόκαστρο και ο πέμπτος, ο χειρότερος όλων, από Άνω Καρέα στα Σκυφιάνικα. Η περιοχή μοιάζει με αυτή της Μέσα Μάνης με τη διαφορά ότι ενώ η Μάνη στερείται παντελώς ύδατος, εδώ αναβλύζουν μερικές πηγές με νερό αρκετό για το πότισμα ανθρώπων και ζώων.

Σύμφωνα με παλαιότερη περιγραφή (1929) ο Πολυάραβος κατά το 1821 αριθμούσε 60-80 σπίτια στα οποία κατοικούσαν ανάλογες οικογένειες. Τα σπίτια του χωριού, λόγω του πάχους των τοίχων και των υλικών δόμησης ήσαν πολύ στερεά και εκαλούντο πύργοι. Πολλοί από αυτούς διέθεταν πάνω από τη στέγη, επάλξεις. Οι στέγες των σπιτιών ήταν καλυμμένες από πέτρινες πλάκες, διότι τα κεραμίδια πολλές φορές παρασύρονταν από τους ανέμους. Σήμερα το χωριό έχει περίπου 35 σπίτια που είναι κτισμένα τα περισσότερα επάνω σε μεγάλους βράχους με τοίχους με μεγάλο πάχος. Δυστυχώς μόνο 10-15 μπορούν να επισκευαστούν, τα υπόλοιπα είναι μισογκρεμισμένα.

Ο Πολυάραβος περιβάλλεται από ελατόφυτη περιοχή και φημίζεται για το εξαιρετικό του κλίμα. Πριν το 1940 ήταν τόπος παραθερισμού πάρα πολλών ατόμων, ιδιαίτερα αυτών που έπασχαν από στηθικά νοσήματα. Έχει άφθονα και άριστης ποιότητας νερά. Καλλιεργούνται οπωροφόρα δέντρα όπως καρυδιές, μηλιές, βυσσινιές καθώς και πατάτες, ντομάτες, φασόλια κ.λ.π. Επίσης παράγονται και αρωματικά αφεψήματα, όπως τσάι, φασκόμηλο, ρίγανη, μέντα, μελισσόχορτο, κ.λ.π.

Σήμερα ο Πολυάραβος αποτελεί συνοικισμό της τ. Κοινότητας Σιδηρόκαστρου που ανήκει στον Δήμο Γυθείου. Το 1835 σχηματίσθηκε Δήμος με έδρα τον Πολυάραβο, ο Δήμος Πολυάραβου και 1116 κατοίκους. Στον Πολυάραβο ανήκει και ο συνοικισμός Μεσοχώρι που είναι ο τόπος καταγωγής της οικογένειας Δαβάκη γνωστής κυρίως από τον στρατηγό της Πίνδου Δαβάκη.

 

Πηγή: www.mani.org.gr

Κατηγορία Editors Choice

Το Φαρί του Δήμου Φαιστού φαίνεται πως είναι το χωριό στην Κρήτη που πωλείται, αφού κέντρισε το ενδιαφέρον μεγάλης αθηναϊκής εταιρίας.

Το FaistosNews, επικοινώνησε με ιδιοκτήτες οικιών στο εν λόγω χωριό και επιβεβαίωσαν τις πληροφορίες ότι έχουν ερωτηθεί αν πουλάνε τα σπίτια τους.

 

fari2_iefimerida.jpg

 

Ωστόσο, τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα δεδομένου ότι οι κάτοικοι δεν έχουν αποφασίσει αν θα συμφωνήσουν με την πώληση.

 

fari1_iefimerida.jpg

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Φαρί βρίσκεται πολύ κοντά στον Ζαρό, σε απόσταση αναπνοής από την Παναγιά.

 

fari4_iefimerida.jpg

 

Οι κάτοικοι του το εγκατέλειψαν με τους περισσότερους να εγκαθίστανται στις Μοίρες. Ο τελευταίος κάτοικος έφυγε από το χωριό το 1983.

 

fari3_iefimerida.jpg

 

Από τότε στο Φαρί άρχισαν οι λεηλασίες και το πλιάτσικο.

Στο Φαρί άρχισαν τα σπίτια να γκρεμίζονται επειδή τους είχαν αφαιρεθεί κεραμίδια, πελέκια από τις πόρτες κτλ.

Η σημερινή κατάσταση του χωριού όπως φαίνεται στις φωτογραφίες του FaistosNews είναι ισοπεδωτική.

Όπως δήλωσαν οι κάτοικοι θα ήθελαν το χωριό τους να ξαναπάρει ζωή...

Κατηγορία News

«Στην Παναγία Μύκανη ή Παλιοπαναγιά της Βλαχάβας, που γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο, στον εσπερινό και το πρωί, στη λειτουργία βγαίνει ένα νερό που είναι θαυματουργό».

«Μόλις σταματήσαμε να κάνουμε τη διάκληση, το φαγητό δηλαδή των εκκλησιών την ημέρα που πανηγυρίζουν, σταμάτησε και το άγιασμα. Μόλις επαναφέραμε το έθιμο, άρχισε πάλι να βγαίνει το αγιονέρι, λένε οι κάτοικοι».

 

trikala4_3.jpg

 

Αυτά επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρώην σχολικός σύμβουλος Γιώργος Παπαβασιλείου, ο οποίος από το 1980, ασχολείται συστηματικά με τη διάκληση, όπου πέρα από τις παιδικές του μνήμες, επισκέφτηκε πολλά χωριά, συνομίλησε με αρκετούς χωρικούς, συγκέντρωσε το απαραίτητο φωτογραφικό υλικό και έκανε χρήση της σχετικής βιβλιογραφίας, πραγματοποιώντας μια ενδιαφέρουσα έρευνα.

Αρκετά διαδεδομένο το συγκεκριμένο έθιμο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι στα χωριά ανατολικά του Κόζιακα και μέχρι τον Πετρόπορο, στα χωριά των Χασίων και στα χωριά δυτικά της Πύλης στον νομό Τρικάλων ιδιαίτερα τον Δεκαπενταύγουστο, όπως σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

 

trikala5_5.jpg

 

Έθιμο από την Τουρκοκρατία

 

Οι άνθρωποι πιστεύουν, αναφέρει ότι το έθιμο έχει τις ρίζες στις Αγάπες, στα κοινά συσσίτια των πρώτων Χριστιανών. «Το 'χουμε από αμνημονεύτων χρόνων, από αρχαιοτάτων χρόνων, έθιμο παμπάλαιο, το 'χουμε από την Τουρκοκρατία, πάππο προς πάππο», είναι οι περισσότερες απαντήσεις, που πήρε μέσω σχετικού ερωτηματολογίου που ο ίδιος υπέβαλε.

Δεν εντόπισε πού και πότε πρωτοεμφανίστηκε το έθιμο στον νομό. Όμως, από τη σχετική έρευνα συμπεραίνει ότι ήταν διαδεδομένο στα παραπάνω χωριά.

Δεν έχει σημαντικές μαρτυρίες για τα Βλαχοχώρια και τα ανατολικά χωριά του νομού. Πέρα από τις μαρτυρίες των κατοίκων, χρησιμοποίησε ως κριτήριο την ύπαρξη παλαιών σκευών (καζάνια, μ(ι)σούρες).

Όπως αναφέρει ο Γιώργος Παπαβασιλείου, το έθιμο ικανοποιεί την ανάγκη των κατοίκων να επικοινωνήσουν, να γνωριστούν, να συμφωνήσουν, να χαρούν, να διασκεδάσουν, αφού η αγροτική και ποιμενική ζωή δεν έδινε πολλές ευκαιρίες για κάτι τέτοιο.

 

trikala3_8.jpg

 

Η διάκληση κατόρθωσε να συγκεράσει την αρετή της φιλοξενίας με την ανάγκη της κοινωνικότητας. Στο πανηγύρι κατέφθαναν οι συγγενείς της γύρω περιοχής και από την παραμονή, για να ξενυχτήσουν τον άγιο, για να ανάψουν στη χάρη του ένα κερί, να κάνουν το τάμα τους, να αλλάξουν καμιά κουβέντα, να ξεπονέσουν το σόι τους, να φάνε λίγο κοψίδι, να κάνουν κάποιο προξενιό. Η φιλοξενία ήταν πάνω από κάθε προτεραιότητα. Είχε όμως ως αποτέλεσμα να κλείνει τους φιλοξενούντες στο σπίτι και να χάνουν τη μόνη ευκαιρία για ευρύτερη επικοινωνία και ψυχαγωγία, το πανηγύρι.

 

trikala_20.jpg

 

Η καθιέρωση της διάκλησης έλυσε το πρόβλημα και της φιλοξενίας και της επικοινωνίας, αφού όλοι ήταν προσκεκλημένοι και φιλοξενούμενοι του εορτάζοντος αγίου, διαπιστώνει ο ίδιος.

Η παράδοση συσχετίζει την αρχή του εθίμου με κάποιο σημαντικό γεγονός, με την ανέγερση του ναού, με κάποιο θαύμα. Έτσι, για να ευχαριστήσουν τον άγιο καθιέρωσαν τη διάκληση.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διάδοση του εθίμου και προς τα γειτονικά χωριά και προς τους άλλους ναούς του ίδιου χωριού, διευκρινίζει ο κ. Παπαβασιλείου, προσθέτοντας πως χάνει όμως τον παλιό του τύπο και γίνεται μόνο ψυχαγωγική εκδήλωση, στην οποία κάποιες φορές συνδράμει και ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος ή ο δήμος.

 

Φωτό: kalabakacity.gr

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατηγορία News
Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018 14:36

Αξίζει να δείτε στην Ικαρία... 

Χωριά στους δικούς τους ρυθμούς, πανηγύρια «μοναδικά», πράσινη φύση, γυμνά τοπία, ποτάμια, παραλίες και το μυστικό της μακροζωίας.


Η ηθοποιός, Σοφία Καζαντζιάν, φέτος ψηφίζει Ικαρία (vid)


Νικαριώτικα πανηγύρια: τελετουργίες στο ρυθμό της ψυχής

Χορός νησιώτικος, συρτός στα δύο τέταρτα. Η τσαμπούνα και το βιολί δίνουν το ρυθμό. Τα πανηγύρια στην Ικαρία είναι κατάθεση ψυχής. Θα πρέπει να θεωρείτε τον εαυτό σας τυχερό, αν γίνετε μέρος της τελετουργίας τους. Όλα τα χωριά στήνουν το δικό τους με αφορμή κάποια γιορτή, που διαρκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ ή από το βράδυ μέχρι το πρωί. Τα μεγαλύτερα θα τα ζήσετε τον Αύγουστο, στο Χριστό Ραχών στις 6, στη Λαγκάδα, το Μονοκάμπι και την Ακαμάτρα στις 15, στο Καραβόσταμο στις 17 και στο Μάραθο στις 27.

 

690f0a91dba112200becb51cd2fd5e4b1313933344.jpg

 

Χριστός στις Ράχες: εκεί που η μέρα ξεκινά τη νύχτα

Το ορεινό «γαλατικό χωριό» της Ικαρίας έχει το όνομα του Χριστού. Θαρρεί κανείς πως όλοι έχουν ενεργοποιήσει τη λειτουργία της απόλυτης βραδύτητας. Νομίζει πως το καθιερωμένο 24ωρο έχει κηρυχθεί «εκτός νόμου». Στο χωριό αυτό ανοίγουν τα μαγαζιά το βράδυ, για να κάνετε τα ψώνια της ημέρας... Άλλωστε αιώνες τώρα το πρωί εκείνοι δουλεύουν στα χωράφια, οπότε αυτό το ωράριο ήταν και είναι βολικό!

 

5671c3c7047948180bbdf6ffd0980214_XL.jpg

 

Νας: η παραλία της Αρτέμιδος

Ένα ποτάμι με μικρούς καταρράκτες κυλάει νωχελικά το καλοκαίρι προς το Αιγαίο Στις κατάφυτες όχθες του βρίσκουν σκιά και καταφύγιο αναρίθμητες νεανικές ψυχές, που χαίρονται τη ζωή. Στις εκβολές του ένας αρχαίος ναός αφιερωμένος σε μιαν «άλλη» Άρτεμη. Στολίζει τα μεγάλα βότσαλα της παραλίας, αλλά και την ίδια τη θάλασσα. Η γονιμοποιός δύναμη της φύσης και η δύναμη της φθοράς ήταν δύο από τις ιδιότητες της «Ταυροπόλου Αρτέμιδος», το ιερό της οποίας αντικρίζει ο επισκέπτης.

 

artemidos-beach-in-ikaria.jpg

 

Οι παραλίες Μεσαχτή και Σεϋχέλλες 

Δύο εξωτικές παραλίες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους και τόσο μοναδικές. Μεσαχτή: τεράστια παραλία με χρυσή αμμουδιά και γαλάζια νερά, ιδανική για σερφ, παιχνίδια στην άμμο, διασκέδαση στις καντίνες και χαλάρωση με θέα το απέραντο γαλάζιο. Σεϋχέλλες: ένας μικρός κόλπος στο πουθενά, με κατάλευκα ψηλά βράχια, καταγάλανα νερά και άγρια εξωτική ομορφιά. Η κατάβαση 10 λεπτών μέσα από βράχια, για να ανακαλύψετε την πανέμορφη αυτή παραλία, θα σας ανταμείψει. Πάρτε προμήθειες, αλλά αν το ξεχάσετε και είστε τυχερός, όλο και κάποια αυτοσχέδια καντίνα θα πετύχετε…

 

Seychelles-beach-ikaria_Blue.JPG

Seychelles-beach-ikaria_1.JPG

 

 

Πηγή: discovergreece.com

 

Κατηγορία Editors Choice

Το χωριό Πλαγιά βρίσκεται απέναντι από τη Λευκάδα, στην Αιτωλοκαρνανία, και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή Ξηρομέρου. 

Το χωριό κάποτε έσφυζε από ζωή ενώ σήμερα το μόνο που θα αντικρίσει ο επισκέπτης είναι ερειπωμένα κτήρια και εγκατάλειψη.

Αυτό συνέβη μετά από έναν ισχυρό σεισμό στην περιοχή το 1966, οπότε και οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν. Το μέγεθός του ήταν 5,8 και έπληξε την περιοχή στις 29 Οκτωβρίου.


Η άγνωστη εξωτική παραλία της Αιτωλοακαρνανίας (vid)


 

Σήμερα βλέπουμε τα πέτρινα μισογκρεμισμένα σπίτια να στέκουν εκεί, ενώ μια βόλτα με drone από ψηλά δίνει το στίγμα του χωριού για όσους δεν το γνωρίζουν. Πολύ κοντά υπάρχει η Νέα Πλαγιά, το καινούριο χωριό, που αποτελεί σημαντικό τουριστικό μέρος της περιοχής.

 

video by haanity

Κατηγορία Extra T(r)ips
Σελίδα 1 από 10

Travel Stories

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 
  info[@]mygreekholiday.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ